Καλλίνικος Β΄ Κωνσταντινουπόλεως

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Καλλίνικος Β΄ Κωνσταντινουπόλεως
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1630
Άγραφα
Θάνατος8  Αυγούστου 1702
Κωνσταντινούπολη
Πληροφορίες ασχολίας
ΙδιότηταΠατριάρχης
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΟικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Ο Καλλίνικος Β΄ (κατά κόσμον Πούλος, επονομαζόμενος «Ακαρνάν», 1630;-1702) διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως το 1688 και στις περιόδους 1689-1693 και 1694-1702.

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Καλλίνικος Β΄ καταγόταν από τη Καστανιά των Αγράφων και διετέλεσε μαθητής του Ευγένιου Γιαννούλη του Αιτωλού[1]. Διετέλεσε Μητροπολίτης Προύσης κατά τα έτη 1671/2[2] ως 1688 και εξελέγη Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως στις 3 Μαρτίου του 1688. Παρέμεινε όμως για λίγους μήνες στον πατριαρχικό θρόνο, καθώς ο απομεμφθείς από τον ίδιο Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως Νεόφυτος κατόρθωσε να τον ανατρέψει στις 27 Νοεμβρίου 1688 και να γίνει εκείνος Πατριάρχης ως Νεόφυτος Δ΄.

Επανεξελέγη το Μάρτιο ή Απρίλιο του επομένου έτους (1689) και πατριάρχευσε μέχρι το 1693, οπότε εκθρονίστηκε με ενέργειες του ηγεμόνα της Βλαχίας Κωνσταντίνου Μπρανκοβάνου, ο οποίος επέβαλε στο Θρόνο τον προστατευόμενό του, πρώην Πατριάρχη Διονύσιο Δ΄. Σύντομα επανεξελέγη για τρίτη φορά και πατριάρχευσε από το 1694 μέχρι τον θάνατό του, στις 8 Αυγούστου του 1702[3], οπότε τον διαδέχθηκε ο Γαβριήλ Γ΄.

Υπήρξε δραστήριος Πατριάρχης: αναδιοργάνωσε κατά το 1691 την Πατριαρχική Σχολή[4], έδειξε γενικότερο ενδιαφέρον για την Παιδεία, και εναντιώθηκε ενεργά στη ρωμαιοκαθολική διείσδυση στην Ανατολή[5], καθαιρώντας τον λατινόφρονα Πατριάρχη Αντιοχείας Σεραφείμ-Κύριλλο[6]. Κατόπιν αιτήματος της επαρχίας Ιωαννίνων, το 1701 εξέδωσε συνοδική επιστολή με την οποία επικυρώνονται τοπικές αποφάσεις για το θέμα της προικοδοσίας[7]. Επίσης άφησε σημαντικό συγγραφικό έργο. Έγραψε Ερμηνεία προς τους ιερείς και διακόνους, Λόγους εκκλησιαστικούς, Πατριαρχική Ιστορία, Επιστολές κλπ[2].

Πέθανε στις 8 Αυγούστου 1702 και ετάφη στη Μονή Καμαριώτισσας στη Χάλκη[8].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Σάθας 1990, σελ. 352.
  2. 2,0 2,1 Κλήμος 2010.
  3. Σάθας 1990, σελ. 354.
  4. Σάθας 1990, σελ. 355.
  5. Καραθανάσης 2004, σελ. 35.
  6. Γαλανοπούλου 2011, σελ. 91.
  7. Μπακούρος 1998, σελ. 219-220.
  8. Σιδηράς, Ιωάννης. «Παναγία Καμμαριώτισσα». Φως Φαναρίου. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2021. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Προκάτοχος
Ιάκωβος
Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
1688 (1η θητεία)
Διάδοχος
Νεόφυτος Δ΄
Προκάτοχος
Νεόφυτος Δ΄
Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
1689-1693 (2η θητεία)
Διάδοχος
Διονύσιος Δ΄
Προκάτοχος
Διονύσιος Δ΄
Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
1694-1702 (3η θητεία)
Διάδοχος
Γαβριήλ Γ΄