Πατριάρχης Κωνσταντίνος Β΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πατριάρχης Κωνσταντίνος Β΄
Θάνατος
Αιτία θανάτου αποκεφαλισμός
Υπηκοότητα / Χώρα πολιτογράφησης Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Ιδιότητα ιερέας
Αξίωμα Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Ο Κωνσταντίνος Β΄ (... - 7 Οκτωβρίου 767) διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 754 ως 766.

Πριν την εκλογή του στον Πατριαρχικό Θρόνο διετέλεσε επίσκοπος Συλαίου της Παμφυλίας (κοντά στη σημερινή Αττάλεια). Το 754 δεν κατείχε το αξίωμά του, για άγνωστο λόγο. Τον Ιανουάριο του ίδιου έτους πέθανε ο προκάτοχός του, Αναστάσιος, και από τις 10 Φεβρουαρίου ως τις 8 Αυγούστου συνήλθε η εικονομαχική Σύνοδος της Ιέρειας, η οποία απαγόρευσε τις εικόνες. Κατά τη διάρκειά της, ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Κοπρώνυμος απέφυγε να ορίσει νέο Πατριάρχη και την προεδρία της Συνόδου άσκησε ο Μητροπολίτης Εφέσου Θεοδόσιος, γιος του πρώην Αυτοκράτορα Τιβέριου Γ΄. Στις 8 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε η επίσημη τελική συνεδρίαση στο Παλάτι των Βλαχερνών, κατά την οποία διαβάστηκαν οι αποφάσεις της Συνόδου στον Αυτοκράτορα, ο οποίος τις επικύρωσε. Κατά τη διάρκεια αυτής της συνεδρίασης, ο Αυτοκράτορας παρουσίασε τον Κωνσταντίνο ως τον νέο Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως που είχε επιλέξει, και ζήτησε να εγκριθεί η επιλογή.

Ο Κωνσταντίνος ήταν ένας λιτός μοναχός, που έγινε πνευματικός σύμβουλος του Αυτοκράτορα. Κατά τη διάρκεια των πρώτων ετών δεν έγιναν διώξεις εναντίον των εικονολατρών, αν και πολλοί μοναχοί εξέφραζαν την αντίθεσή τους στην εικονομαχία, καθώς η στρατιωτικές επιτυχίες του Αυτοκράτορα εναντίον των Βουλγάρων του παρείχαν την υποστήριξη της κοινής γνώμης. Το 761 όμως, ο Αυτοκράτορας εξαπέλυσε διωγμούς, τους οποίους υποστήριξε και ο Πατριάρχης Κωνσταντίνος. Κατά τους διωγμούς αυτούς, ανδρικά και γυναικεία μοναστήρια έκλεισαν και οι μοναχοί κλήθηκαν να επιλέξουν μεταξύ γάμου και εξορίας. Το 765 πλήθος ασυμβίβαστων μοναχών διαπομπεύτηκε στον ιππόδρομο, αναγκαζόμενο να παρελάσει συνοδεύοντας γνωστές πόρνες[1].

Φαίνεται ότι είχε σχέσεις με τους εικονολάτρες, γι' αυτό ο Αυτοκράτορας τον έκρινε ένοχο προδοσίας το 765 και στις 30 Αυγούστου[2] του 766 τον συνέλαβε και, αφού τον έκλεισε στην αρχή στο Παλάτι της Ιέρειας, στην ασιατική πλευρά του Βοσπόρου, στη συνέχεια τον εξόρισε στην Πρίγκηπο. Μετά από δύο χρόνια καθαιρέθηκε, αναθεματίστηκε, διαπομπεύθηκε στον Ιππόδρομο και τελικά με εντολή του Αυτοκράτορα αποκεφαλίστηκε στις 7 Οκτωβρίου του 767.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Steven Runciman (2005). Η Βυζαντινή Θεοκρατία. Εκδόσεις Δόμος, σελ. 78. ISBN 9607217225. 
  2. Venance Grumel (1958). Traité d'études byzantines, τόμ. 1: La chronologie. Presses universitaires de France, συλλογή «Bibliothèque byzantine», σελ. 435. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Προκάτοχος
Αναστάσιος
Οικουμενικός Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης
754-766
Διάδοχος
Νικήτας Α΄



Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Constantin II de Constantinople της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).