Πατριάρχης Αναστάσιος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πατριάρχης Αναστάσιος
Θάνατος 754
Υπηκοότητα Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Ιδιότητα ιερέας
Αξίωμα Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Ο Αναστάσιος διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 730 ως 754.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διαδέχθηκε τον Πατριάρχη Γερμανό Α΄, ο οποίος εξαναγκάστηκε σε παραίτηση, λόγω της αντίθεσής του στην εικονομαχική πολιτική του Αυτοκράτορα Λέοντα Γ΄ του Ίσαυρου. Ο Αναστάσιος, ο οποίος ήταν σύγγελος του Πατριαρχείου,[1] δέχτηκε να καλύψει την πολιτική των Εικονομάχων. Έστειλε συνοδική επιστολή στους άλλους Πατριάρχες, αναγγέλλοντάς τους την προσκόλησή του στη διδασκαλία του Αυτοκράτορα[2]. Δεν αναγνωρίστηκε όμως ούτε από τον Πάπα Γρηγόριο Β΄, ούτε από τους υπόλοιπους Πατριάρχες της Ανατολής, ούτε από το Ορθόδοξο ποίμνιο.

Το 742 αναγκάστηκε να στέψει Αυτοκράτορα τον Αρμένιο στρατηγό Αρτάβασδο, γαμπρό από αδερφή του νόμιμου διαδόχου Κωνσταντίνου Ε΄ του Κοπρώνυμου. Ο Αρτάβασδος εμφανίστηκε ως προστάτης της Ορθοδοξίας και εισήγαγε ξανά τη λατρεία των ιερών εικόνων με τη βοήθεια του Αναστασίου, ο οποίος στο μεταξύ είχε αλλάξει τις απόψεις του[3]. Όταν ο Κωνσταντίνος Ε΄ ανακατέλαβε την Κωνσταντινούπολη, εκδικήθηκε τον Αναστάσιο με δημόσια διαπόμπευση στον ιππόδρομο, με τύφλωση και εκθρόνιση.

Σύντομα όμως τον επανέφερε στο Θρόνο, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το θάνατό του, τον Ιανουάριο του 754.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Donald Nicol, Βιογραφικό Λεξικό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας,μτφρ.Ευγένιος Πιερρής, εκδ.Ελληνική Ευρωεκοδοτική, Αθήνα, 1993, σελ.52
  2. Steven Runciman (2005). Η Βυζαντινή Θεοκρατία. Εκδόσεις Δόμος, σελ. 73. ISBN 9607217225. 
  3. Steven Runciman (2005). Η Βυζαντινή Θεοκρατία. Εκδόσεις Δόμος, σελ. 74. ISBN 9607217225. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Donald Nicol, Βιογραφικό Λεξικό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας,μτφρ.Ευγένιος Πιερρής, εκδ.Ελληνική Ευρωεκοδοτική, Αθήνα, 1993, σελ.52
τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Προκάτοχος
Γερμανός Α΄
Οικουμενικός Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης
730-754
Διάδοχος
Κωνσταντίνος Β΄