Καλλίνικος Δ΄ Κωνσταντινουπόλεως

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Καλλίνικος Δ΄ Κωνσταντινουπόλεως
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1713
Ζαγορά Μαγνησίας
Θάνατος1792
Ζαγορά Μαγνησίας
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταιερέας
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΟικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Ο Καλλίνικος Δ΄[α] (κατά κόσμον Κωνσταντίνος Μαυρίκιος, 1713 - 1792) ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως για μικρή χρονική περίοδο το 1757.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στη Ζαγορά το 1713[2]. Ήταν δευτερότοκος γιος του Χατζή - Δημητρίου Μαυρικίου και της «κυράτζας Κλουνώ». Αφού μαθήτευσε στη Σχολή της Ζαγοράς, σε ηλικία δεκαπέντε ετών αναχώρησε για την Κωνσταντινούπολη, για να συνεχίσει τις σπουδές του.

Το 1740 χειροτονήθηκε διάκονος και μετά από δύο χρόνια έγινε Μέγας Πρωτοσύγκελος. Το 1743, σε ηλικία μόλις τριάντα ετών, χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Προϊλάβου (Βραΐλας). Αρχικά εξελέγη Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως το 1743. Όμως η πολύ ταραγμένη κατάσταση των τότε Εκκλησιαστικών πραγμάτων τον οδήγησαν στην εξορία, χωρίς να πατριαρχεύσει, πρώτα στη Λήμνο και αργότερα στην Αίγυπτο, στη Μονή του Σινά, μετά από μια επανεκλογή του το 1757, μετά την οποία πατριάρχευσε από τις 6 Ιανουαρίου έως τις 27 Ιουλίου του έτους αυτού. Δεν ήταν καθόλου δημοφιλής και στην πρώτη του δημόσια εμφάνιση ως Πατριάρχης προπηλακίστηκε από το πλήθος[3]. Αιτία της καθαίρεσής του ήταν η θέση που υιοθέτησε στην έριδα που είχε ξεσπάσει την εποχή εκείνη για το ζήτημα του αναβαπτισμού των αλλοδόξων χριστιανών. Με σουλτανικό ορισμό που πέτυχαν οι οπαδοί του αναβαπτισμού, εξορίστηκε αρχικά στη Λήμνο και κατόπιν στην Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά[4], όπου ασχολήθηκε με την βιβλιοθήκη.

Το 1761 δραπέτευσε στην Κωνσταντινούπολη[4], όπου κατάφερε να αθωωθεί[5]. Τον Οκτώβριο του 1762 αποσύρθηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του[5], όπου ασχολήθηκε με τη συγγραφή και την ανασυγκρότηση της τοπικής Σχολής. Έργα του είναι «Το νέον εξομολογητήριον», «Εγχειρίδιον κατά αιρέσεων», «Κατάλογοι Πατριαρχικοί», κ.ά. Στη βιβλιοθήκη του χωριού του κληροδότησε ολόκληρη την προσωπική του βιβλιοθήκη και τα χειρόγραφά του[6]. Πέθανε εκεί το 1792 σε ηλικία 79 ετών.

Υποσημειώσεις και παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Αναφέρεται ως Καλλίνικος Γ΄ από αυτούς που δεν συναριθμούν στους Πατριάρχες τον Καλλίνικο Γ΄, ο οποίος πέθανε στο άκουσμα της εκλογής του και δεν πρόλαβε να ενθρονιστεί[1].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού
  2. Νίκου Διαμαντάκου, Ζαγοριανοί ιεράρχες και άλλοι κληρικοί, έκδοση Δήμου Ζαγοράς, 2007, ISBN 978-960-86906-2-2
  3. Κωνσταντίνου 2011, σελ. 122.
  4. 4,0 4,1 Λιναριτάκης 1996, σελ. 407.
  5. 5,0 5,1 Λιναριτάκης 1996, σελ. 408.
  6. «Οικουμενικός Πατριάρχης Καλλίνικος ο Γ΄ (Δ΄)». Δημόσια Ιστορική Βιβλιοθήκη Ζαγοράς. 17 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2021. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περαιτέρω ανάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Προκάτοχος
Κύριλλος Ε΄
Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
1757
Διάδοχος
Σεραφείμ Β΄