Κωνσταντίνος Δ΄ Χλιαρηνός
| Κωνσταντίνος Δ΄ Χλιαρηνός | |
|---|---|
 Ο Πατριάρχης Κωνσταντίνος χειροτονεί τον Μητροπολίτη Κιέβου και Πασών των Ρωσιών Κωνσταντίνο | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 11ος αιώνας |
| Θάνατος | Μαΐου 1157 |
| Θρησκεία | Ανατολικός Ορθόδοξος Χριστιανισμός |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως |
Ο Κωνσταντίνος Δ΄ ο επονομαζόμενος Χλιαρηνός διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως μεταξύ των ετών 1154 και 1157.
Βιογραφικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Εξελέγη Πατριάρχης ενώ ήταν διάκονος, Χλιαρών και Σακελλάριος του Πατριαρχείου, κατ'άλλους δε «επί της πατριαρχικής μικράς σακέλλης», δηλαδή ταμίας του Πατριάρχη[1]. Εξελέγη Πατριάρχης μετά την παραίτηση του Νεοφύτου Α΄, τον Νοέμβριο του 1154[2].
Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχείας του απέτυχε νέα απόπειρα προσέγγισης μεταξύ Ορθόδοξης και Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας μετά το Σχίσμα του 1054, αυτή την φορά από τον Πάπα Αδριανό Δ΄, ο οποίος έγραψε στον Αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης, Βασίλειο Αχριδηνό[1]. Είναι γνωστό ότι το 1155-1156 έγινε δεκτή στην Κωνσταντινούπολη πρεσβεία του Πάπα Αδριανού, χωρίς όμως κάποιο χειροπιαστό αποτέλεσμα.
Στις αρχές του 1156, ο Πατριάρχης Κωνσταντίνος επικύρωσε την καθαίρεση του του Μητροπολίτη Κιέβου και Πασών των Ρωσιών Κλήμεντος, και την εκλογή του Κωνσταντίνου Α΄ στο θρόνο του Κιέβου.
Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχείας του επίσης συνεκλήθησαν δύο Σύνοδοι στην Κωνσταντινούπολη: Η πρώτη συνήλθε στις 26 Ιανουαρίου 1156[3] και καταδίκασε τις κακοδοξίες του Νικηφόρου Βασιλάκη, καθηγητή ερμηνείας των Ευαγγελίων και μαγίστρου των ρητόρων. Η δεύτερη συνήλθε στις 12 Μαΐου 1157 και καταδίκασε τις αιρετικές διδασκαλίες του Κωνσταντινουπολίτη κληρικού και εψηφισμένου Πατριάρχη Αντιοχείας Σωτήριχου Παντεύγενου.
Η συνοδική πράξη καταδίκης του Παντεύγενου, με ημερομηνία 13 Μαΐου 1157, είναι η τελευταία που φέρει την υπογραφή του[4]. Φαίνεται πως πέθανε αμέσως μετά, καθώς ο Τόμος με τα συμπεράσματα της Συνόδου, ο οποίος ακολούθησε, φέρει την υπογραφή του διαδόχου του, Λουκά Χρυσοβέργη. Έτσι, ο θάνατός του επήλθε ενώ ήταν εν ενεργεία και τοποθετείται στο δεύτερο μισό του Μαΐου του 1157[2].
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Γεδεών 1885, σελ. 359.
- 1 2 Grumel 1943, σελ. 257.
- ↑ Παπαδόπουλος, Χρυσόστομος (1941-1948). «Ἡ Ἐκκλησία ΚΠόλεως ἐπὶ τῶν Κομνηνῶν (Β´)». Θεολογία ΙΘ΄ (2): 202. https://ecclesiagreece.gr/greek/press/theologia/material/1948_2_1_xrysostomos.pdf. Ανακτήθηκε στις 3 Μαΐου 2025.
- ↑ Grumel 1943, σελ. 256.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Γεδεών, Μανουήλ (1885). Πατριαρχικοί Πίνακες: Ειδήσεις ιστορικαί βιογραφικαί περί των Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως: από Ανδρέου του Πρωτοκλήτου μέχρις Ιωακείμ Γ' του από Θεσσαλονίκης, 36-1884. Κωνσταντινούπολη: Lorenz & Keil.
- Grumel, Venance (1943). «La chronologie des patriarches de Constantinople de 1111 à 1206». Études byzantines 1. https://www.persee.fr/doc/rebyz_0258-2880_1943_num_1_1_909. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2023.
- Magdalino, Paul (2002) [1993]. The Empire of Manuel I Komnenos, 1143–1180 (στα Αγγλικά). Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-52653-1.
.svg)