Ευθύμιος Β΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ευθύμιος Β΄
Θάνατος
Ιδιότητα ιερέας
Αξίωμα Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Ο Ευθύμιος Β΄ διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης κατά τα έτη 1410-1416.

Σε νεαρή ηλικία έγινε ιερέας και εκάρη μοναχός. Αναδείχθηκε σε σπουδαίο ρήτορα και σθεναρό υπερασπιστή του Γρηγορίου του Παλαμά, για το λόγο αυτό ονομάστηκε και «διδάσκαλος της Εκκλησίας».

Ήταν ανθενωτικός και αποφασιστικός αντίπαλος της Λατινικής Εκκλησίας. Ο Αυτοκράτορας Μανουήλ Β' Παλαιολόγος τον έστειλε μάλιστα στη Ρώμη για διαπραγματεύσεις με τον Πάπα Ουρβανό ΣΤ΄. Η αποστολή του στέφθηκε με επιτυχία, χωρίς παράλληλα να δεσμευθεί σε κάτι. Έτσι, όταν επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη χειροθετήθηκε αρχιμανδρίτης και έγινε ηγούμενος της ονομαστής Μονής Στουδίου, ενώ λίγο αργότερα έγινε Μέγας Πρωτοσύγγελος του Οικουμενικού Θρόνου.

Το 1410 εξελέγη Πατριάρχης. Κατά την Πατριαρχία του προσπάθησε να ανεξαρτητοποιήσει την Εκκλησία από την κηδεμονία του Αυτοκράτορα. Όταν, το 1414, ο Αυτοκράτορας Μανουήλ Β´ μετέθεσε έναν επίσκοπο της Μακεδονίας στη Μολδαβία, διαμαρτυρήθηκε έντονα[1]. Διασώθηκαν δυο επιστολές του, καθώς και μια σύντομη φιλοσοφική του διατριβή «Περὶ τοῦ ὄντος καὶ τοῦ μὴ ὄντος».

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Steven Runciman (2005). Η Βυζαντινή Θεοκρατία. Εκδόσεις Δόμος, σελ. 155. ISBN 9607217225. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Προκάτοχος
Ματθαίος Α΄
Οικουμενικός Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης
1410-1416
Διάδοχος
Ιωσήφ Β΄