Κωνστάντιος Β΄ Κωνσταντινουπόλεως

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κωνστάντιος Β΄ Κωνσταντινουπόλεως
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1764[1]
Νεσέμπαρ
Θάνατος1859
Μέγα Ρεύμα
ΘρησκείαΟρθόδοξος Χριστιανισμός
Πληροφορίες ασχολίας
ΙδιότηταΟικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΟικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
Το άρθρο αφορά στον Οικουμενικό Πατριάρχη. Για τον ομώνυμο Αυτοκράτορα του Βυζαντίου δείτε: Κωνστάντιος Β´

Ο Κωνστάντιος Β΄ διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης κατά τα έτη 1834-1835.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε περί το 1764[2]. Περί το 1812 εξελέγη Μητροπολίτης Κεστεντηλίου και στις 25 Ιανουαρίου 1827 Τορνόβου. Δεν είχε ιδιαίτερη παιδεία, ούτε διοικητικές ικανότητες[α].

Εξελέγη Πατριάρχης στις 18 Ιουλίου 1834. Η εκλογή του θεωρείται αποτέλεσμα της ρωσοφοβίας του υπουργού εξωτερικών Περτέβ Πασά, αλλά και αντεκδικήσεων μεταξύ των Ρωμιών της Πόλης και της προσπάθειας προβολής του προκρίτου Παναγιωτάκη Αγγελόπουλου[4]. Ως Πατριάρχης, ο Κωνστάντιος Β΄ έλαβε μέτρα κατά των προτεσταντών μισιοναρίων, διατάσσοντας το κλείσιμο όσων σχολείων ίδρυσαν ή διεύθυναν, καθώς και την απαγόρευση κυκλοφορίας των εντύπων τους[5].

Την επόμενη χρονιά, στις 26 Σεπτεμβρίου 1835[3], αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Αποσύρθηκε στο Μέγα Ρεύμα του Βοσπόρου, όπου και πέθανε σε βαθιά γεράματα στις 17 Ιουνίου 1859[2]. Ετάφη στο προαύλιο του Ιερού Ναού των Ασωμάτων (Παμμεγίστων Ταξιαρχών) στο Μέγα Ρεύμα.

Υποσημειώσεις και παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ο Μανουήλ Γεδεών τον χαρακτηρίζει «άνθρωπο ανάξιο λόγου»[3].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Προκάτοχος
Άγνωστο
Μητροπολίτης Κεστεντηλίου
1812-1827
Διάδοχος
Αρτέμιος
Προκάτοχος
Ιλαρίων
Μητροπολίτης Τορνόβου
1827-1834
Διάδοχος
Πανάρετος
Προκάτοχος
Κωνστάντιος Α΄
Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
1834-1835
Διάδοχος
Γρηγόριος ΣΤ΄