Διονύσιος Β΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Διονύσιος Β΄
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση15ος αιώνας
Κωνσταντινούπολη
ΘάνατοςΙουλίου 1556
Κωνσταντινούπολη
ΘρησκείαΟρθόδοξος Χριστιανισμός
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταιερέας
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΟικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Διονύσιος Β΄ ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 1546 έως το 1556[α].

Γεννήθηκε στον Γαλατά της Κωνσταντινούπολης[1], εξ ου και το προσωνύμιό του «Γαλατιανός» ή «Γαλατιώτης». Χειροτονήθηκε κληρικός από τον πνευματικό του πατέρα, Πατριάρχη Θεόληπτο. Αργότερα, περί το 1540, εξελέγη Μητροπολίτης Νικομηδείας. Μετά το θάνατο του Πατριάρχη Ιερεμία Α΄, συνεκλήθη Σύνοδος υπό την προεδρία του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Γερμανού, η οποία αποφάσισε να εκλέγεται στο εξής Πατριάρχης από Σύνοδο Μητροπολιτών «Ανατολής, Δύσης και Πελοποννήσου». Παρά ταύτα, και χωρίς να τηρηθεί η διαδικασία αυτή[2], εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης ο Διονύσιος το Σάββατο του Λαζάρου[3], 17 Απριλίου του 1546, με την στήριξη των Γαλατιανών[4].

Επιχειρώντας να βελτιώσει τα οικονομικά της Εκκλησίας, χειροτόνησε Μητροπολίτη Καισαρείας τον φίλο του Μητροφάνη και τον έστειλε στη Ρώμη[5] και τη Βενετία για έρανο και επαφές[6]. Εκείνος όμως ήρθε σε κοινωνία με τον Πάπα Παύλο Γ΄, γεγονός που προξένησε μεγάλες διαμαρτυρίες και ταραχές, τόσο ενάντια στο Μητροφάνη, όσο και ενάντια στον Πατριάρχη Διονύσιο που τον είχε αποστείλει[7]. Προξενήθηκαν επεισόδια και τον Νοέμβριο του 1547 συνεκλήθησαν αρχιερείς και οφφικιάλοι, οι οποίοι αποκήρυξαν και τους δύο[8].

Προκειμένου να παραμείνει στον θρόνο μετά από τις εξελίξεις αυτές, ο Διονύσιος αύξησε το ποσό που δινόταν από τους Πατριάρχες στον Σουλτάνο[9]. Έτσι, παρά τις αντιδράσεις που προκάλεσε και αυτή του η ενέργεια, παρέμεινε με την στήριξη του Σουλτάνου[10] στον θρόνο μέχρι τις αρχές Ιουλίου του 1556[3], οπότε δολοφονήθηκε με μαχαίρι εντός κάποιου ναού. Ετάφη στη Μονή Καμαριώτισσας στη Χάλκη, την οποία είχε επισκευάσει ο ίδιος[11].

Υποσημειώσεις και παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Κατά τον Γεδεών, διετέλεσε Πατριάρχης και για λίγους μήνες το 1537[1], αλλά αυτό δεν επιβεβαιώνεται από άλλη πηγή.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Γεδεών 1886, σελ. 504.
  2. Κοµνηνός Υψηλάντης 1870, σελ. 91.
  3. 3,0 3,1 Μέρτζιος, Κωνσταντίνος Δ (1951). «Πατριαρχικά, ήτοι ανέκδοτοι πληροφορίαι σχετικαί προς τους Πατριάρχας Κωνσταντινουπόλεως από του 1556-1702». Πραγματείαι της Ακαδημίας Αθηνών 15 (4): 3. https://digitallibrary.academyofathens.gr/archive/item/10758?lang=el. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2023. 
  4. Ζαχαριάδου 1996, σελ. 67.
  5. Παπαδόπουλος 1925, σελ. 98.
  6. Πανώτης 2008, σελ. 395.
  7. Janin 1956, σελ. 677.
  8. Παπαδόπουλος 1925, σελ. 99.
  9. Παπαδόπουλος 1925, σελ. 100.
  10. Frazee 2006, σελ. 29.
  11. Σιδηράς, Ιωάννης. «Παναγία Καμμαριώτισσα». Φως Φαναρίου. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2021. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ζαχαριάδου Ελισάβετ Α., Η πατριαρχεία του Διονυσίου Β΄ σε μία παραλλαγή του Ψευδο-Δωροθέου, Θησαυρίσματα / Thesaurismata, τομ. 1 (1962), σελ. 142-161


τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Προκάτοχος
Άγνωστο
Μητροπολίτης Νικομηδείας
1540-1546
Διάδοχος
Άγνωστο
Προκάτοχος
Ιερεμίας Α΄
Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
1546-1556
Διάδοχος
Ιωάσαφ Β΄