Ιοβιανός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιοβιανός
Jovian1.jpg
Περίοδος 27 Ιουνίου 363 – 17 Φεβρουαρίου 364
Προκάτοχος Ιουλιανός
Διάδοχος Ουαλεντινιανός Α΄ (Δύση)
Ουάλης (Ανατολή)
Γέννηση 331
Μοισία (στο σημερινό Βελιγράδι, Σερβία)
Θάνατος 17 Φεβρουαρίου 364 (33 ετών)
Δαδάστανα, Βιθυνία, Μικρά Ασία
Τόπος ταφής Ναός των Αγίων Αποστόλων (Κωνσταντινούπολη)
Σύζυγος Χαριτώ
Επίγονοι Δύο γιοι, εκ των οποίων ένας ονόματι Βαρρονιανός
Πατέρας Βαρρονιανός
Θρησκεία Χριστιανισμός
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Ιοβιανός Φλάβιος Κλαύδιος (Flavius Claudius Iovianus, 331 - 17 Φεβρουαρίου 364) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας από το 363 έως το 364. Μετά το θάνατο του Ιουλιανού το 363, και ενώ ο Ιοβιανός βρισκόταν σε εκστρατεία, ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας από το στρατό[1].

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νόμισμα του Ιοβιανού, περ. 363

Γεννήθηκε περίπου το 331 στην Άνω Μοισία, στην περιοχή που βρίσκεται το σημερινό Βελιγράδι. Ο πατέρας του, Βαρρωνιανός, ήταν διοικητής της αυτοκρατορικής φρουράς του Κωνστάντιου Β΄. Νυμφεύτηκε την κόρη του Λουκιλλιανού, αρχηγού του στρατού.

Με την ιδιότητα του διοικητή της αυτοκρατορικής φρουράς ακολούθησε τον Ιουλιανό το 363 στην εκστρατεία του εναντίον του Πέρση Σαπώρ Β' στη Μεσοποταμία. Μετά το θάνατο του Ιουλιανού, ο Σαλούστιος αρνήθηκε την πρόταση να τον διαδεχτεί κι έτσι ανέβηκε στο θρόνο ο Ιοβιανός.

Το χαρακτηριστικότερο σημείο της παρουσίας του ως αυτοκράτορα είναι ότι αναίρεσε άμεσα όλα τα αντιχριστιανικά διατάγματα του προκατόχου του και επέτρεψε να επιστρέψουν από την εξορία οι επιφανείς επίσκοποι Ρώμης Λιβέριος, Αλεξανδρείας Αθανάσιος και Αντιοχείας Μελέτιος.

Πέθανε κατά την επιστροφή του από την Συρία προς την Κωνσταντινούπολη στις 17 Φεβρουαρίου 364, στα Δαδάστανα της Βιθυνίας, χωρίς να προλάβει να ασκήσει ουσιαστική διοίκηση. Σύμφωνα με τον ιστορικό Αμμιανό Μαρκελλίνο, πιθανότερες αιτίες του θανάτου του ήταν δηλητηρίαση από μανιτάρια, αναθυμιάσεις ξυλάνθρακα ή δηλητηρίαση από εχθρούς του. Σε διάφορα βιβλία αναφέρεται ότι τον σκότωσε ο πεθερός του Λουκιλλιανός με την κόρη του[εκκρεμεί παραπομπή]. Ετάφη στον ναό των Αγίων Αποστόλων.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ammianus Marcellinus, Res gestae, Seyfarth, W. (ed.), Ammiani Marcellini Rerum gestarum libri qui supersunt (Leipzig 1978)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προηγούμενος
Ιουλιανός
Αυτοκράτορας του Βυζαντίου
363-364
Επόμενος
Βαλεντινιανός Α'