Ουαλεντινιανός Γ΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ουαλεντινιανός Γ΄
Valentinian III Solidus 425 691788.jpg
Σόλιδος που απεικονίζει τον Ουαλεντινιανό Γ΄
Περίοδος 23 Οκτωβρίου 425 - 16 Μαρτίου 455
Προκάτοχος Φλάβιος Ονώριος
Διάδοχος Πετρόνιος Μάξιμος
Σύζυγος Λικινία Ευδοξία
Επίγονοι Ευδοκία
Πλακιδία
Οίκος Δυναστεία του Θεοδοσίου
Πατέρας Κωνστάντιος Γ΄
Μητέρα Γάλλα Πλακιδία
Γέννηση 2 Ιουλίου 419
Ραβέννα, Ρωμαϊκή αυτοκρατορία
Θάνατος 16 Μαρτίου 455 (35 ετών)
Ρώμη, Ρωμαϊκή αυτοκρατορία
Commons page [[commons:category:Valentinianus III|Πολυμέσα σχετικά με το θέμα]]
δεδομέναπ  σ  ε )

Ο Ουαλεντινιανός Γ΄ ή Βαλεντινιανός Γ΄ (Flavius Placidus Valentinianus[1], 2 Ιουλίου 419 - 16 Μαρτίου 455) ήταν αυτοκράτορας της δυτικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και γιος του Κωνστάντιου Γ΄. Στέφθηκε αυτοκράτορας σε ηλικία 6 ετών και ως εκ τούτου επιτροπευόταν από τη μητέρα του[2]. Βασίλεψε για τριάντα χρόνια, διάστημα μεγάλο για τα δεδομένα της εποχής του. Δολοφόνησε τον βασικότερο στρατηγό του Αέτιο και δολοφονήθηκε από φίλους του ιδίου ως αντεκδίκηση, πιθανότατα με εντολή του διαδόχου του Πετρόνιου Μάξιμου.[2]

Καταβολές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ουαλεντινιανός γεννήθηκε στη Ραβένα, πρωτεύουσα από το 402 της δυτικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, και ήταν μοναδικό παιδί του Κωνστάντιου Γ΄ και της Γάλλα Πλακιδία.[3] Η μητέρα του ήταν ετεροθαλής αδελφή του επίσης αυτοκράτορα Ονώριου ενώ ο πατέρας του την εποχή της γέννησης του ήταν σημαίνων στέλεχος της αυτοκρατορίας και ένα βήμα πριν από την ανάρρηση του στο θρόνο τον οποίο και θα κατακτούσε για μικρό χρονικό διάστημα αργότερα 421.[4]

Οι πρώτοι τίτλοι σε ηλικία δύο ετών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά το διάστημα μεταξύ 421 και 423 ο Ουαλεντινιανός πήρε τον τίτλο του Νωβελίσσιμου από τον αυτοκράτορα Ονώριο ωστόσο η πράξη αυτή δεν αναγνωρίστηκε από δικαστήριο του αυτοκράτορα της ανατολής Θεοδοσίου Β΄.[3] Μετά το θάνατο του πατέρα του ο Ουαλεντινιανός ακολούθησε τη μητέρα του και την αδερφή του στην Κωνσταντινούπολη όπου έζησε στην <<αυλή>> του Θεοδόσιου.[5]

Η ανάρρηση στον θρόνο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 423 ο Ονώριος πέθανε και ο σφετεριστής του θρόνου Ιωάννης πήρε την εξουσία στη Ρώμη. Ο Θεοδόσιος για να υποστηρίξει το θρόνο του και τη νομιμότητα αναγνώρισε άμεσα ως Αύγουστο τον Κωνστάντιο και τον γιο του Ουαλεντινιανό ως Καίσαρα στις 23 Οκτωβρίου του 423.[6] Όταν ο σφετεριστής Ιωάννης ηττήθηκε κατά κράτος, ο Ουλεντινιανός χρίστηκε τυπικά αυτοκράτορας σε ηλικία έξι ετών με τις ευλογίες της ανατολικής αυτοκρατορίας.[5]

Βασιλεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο ανήλικος Ουαλεντινιανός ευτύχησε να έχει ως στρατηγό τον Αέτιο ο οποίος κατήγαγε σημαντικές νίκες απέναντι στα βαρβαρικά φύλα με πρώτη τις νίκες επί των Βησιγότθων στη Γαλατία (426, 429 και 436)[7][8][9]. Το 437 ενήλικος πλέον, παντρεύτηκε στην Κωνσταντινούπολη τη Λικινία Ευδοξία ανιψιά του Θεοδοσίου, ενώνοντας έτσι τους δύο κλάδους της Θεοδοσιανής δυναστείας.[10] Με την επιστροφή του στη Ρώμη είχε την πλήρη νομιμοποίηση του θρόνου της Δύσης, τα ηνία όμως της αυτοκρατορίας επί της ουσίας τα είχε ο στρατηγός του Αέτιος ο οποίος συνέχισε τη νικηφόρα πορεία του και νίκησε τους Ούννους του Αττίλα στα καταλαυνικά πεδία (πλησίον της σημερινής πόλης Τρουά) στη μάχη που έμεινε στην ιστορία ως Μάχη των Εθνών (451)[11] . Αφορμή για τη μάχη με τους Ούννους ήταν η πρόταση του Αττίλα να παντρευτεί την Ονώρια (ετεροθαλή αδελφή του αυτοκράτορα) και ως προίκα να αποκτήσει ένα σημαντικό μέρος της αυτοκρατορίας. Είχε προηγηθεί επιστολή της ίδια της Ονώριας μέσω ενός υπηρέτη της (Υάκινθος) ζητώντας από τον Αττίλα να την απαλλάξει από τον ανυπόφορο γάμο της. [12] Φυσικά η απάντηση του Ουαλεντινιανού ήταν αρνητική και ο Αττίλας ξεκίνησε την εισβολή στα ρωμαϊκά εδάφη. Αν και οι νίκες του σημαντικού στρατηγού Αέτιου ενδυνάμωσαν τη θέση της καταρρέουσας αυτοκρατορίας και ενίσχυσαν το κύρος της[2], δεν αντιστάθμισαν την εξίσου σημαντική απώλεια όλης της Βόρειας Αφρικής από τον Γιζέριχο και τους Βανδάλους (439)[12]

Το τέλος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το μοιραίο λάθος του Ουαλεντινιανού ήταν η δολοφονία του Αέτιου, λόγω συκοφάντησης του από τους εχθρούς του, γεγονός που είχε ως συνέπεια και τη δική του δολοφονία ως αντεκδίκηση, πιθανότατα με εντολή του διαδόχου του Πετρόνιου Μάξιμου (455).[2] Κατά μία άλλη εκδοχή δολοφονήθηκε από τον Πετρόνιο Μάξιμο επειδή προσέβαλλε τη γυναίκα του.[13]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρωτογενείς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δευτερογενείς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 13, σελίδα 195.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Στα κλασικά λατινικά, το όνομα του Ουαλεντινιανού θα γραφόταν ως FLAVIVS PLACIDIVS VALENTINIANVS AVGVSTVS.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 , Πάπυρος Λαρούς, τόμος 13 σελίδα 19
  3. 3,0 3,1 Martindale, pg. 1138
  4. Martindale, pg. 323
  5. 5,0 5,1 Blockley, pg. 136
  6. Martindale, pg. 1139
  7. Heather, pg. 5
  8. Bury, pg. 242
  9. Heather, pg. 7
  10. Bury, pgs. 250–251; Canduci, pg. 159
  11. Bury, pg. 293
  12. 12,0 12,1 , τόμος 5 - Οι μεγάλες εισβολές, σελίδα 42. Κ.Καπόπουλος
  13. Πάπυρος Λαρούς τόμος 40, σελίδα 270

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα


Προηγούμενος
Ονώριος
Αυτοκράτορας της Ρώμης
425-455
Επόμενος
Πετρόνιος Μάξιμος
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Valentinian III της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).