Ισαάκιος Β΄ Άγγελος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ισαάκιος Β'΄
Isaac II Angelos Noviodunum.jpg
Ο Ισαάκιος Β' σε νόμισμα.
Επιγραφή ΙCΑΑΚΙOC ΔΕCΠΟΤΗC
Αυτοκράτωρ των Ρωμαίων
Περίοδος
εξουσίας
1185 - 1195
Προκάτοχος Ανδρόνικος Α΄ Κομνηνός
Διάδοχος Αλέξιος Γ´ Άγγελος
Σύζυγος Ειρήνη
Margaret (Μαρία) Arpad
Επίγονοι Ευφροσύνη
Άννα
Ειρήνη
Αλέξιος Δ' αυτ. Ρωμαίων
Ιωάννης
Οίκος Αγγέλων
Πατέρας Ανδρόνικος Άγγελος
Μητέρα Ευφροσύνη Κασταμονίτου
Γέννηση 1156
Θάνατος 1204

Ο Ισαάκιος Β' Άγγελος (Σεπτέμβριος 1156 - 8 Φεβρουαρίου 1204) ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας. Βασίλεψε από το 1185 μέχρι την εκθρόνισή του το 1195, επανήλθε σε συμβασιλεία με το γιό του Αλέξιο Δ΄ Άγγελο το 1203, μέχρι το θάνατό του το 1204.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος, ευγενούς καταγωγής αντικατέστησε τον αυτοκράτορα Ανδρόνικο Α΄ Κομνηνό μετά τα επεισόδια και τη θανάτωσή του.Ετσι εγκαθιδρύθηκε στο Βυζάντιο ο Οίκος Αγγέλων. Αμέσως ανέλαβε δράση και τα Βυζαντινά στρατεύματα υπό το στρατηγό Αλέξιο Βρανά διέλυσαν τον απειλητικό στρατό του Γουλιέλμου στην Αμφίπολη το 1185.

Δεν μπόρεσε όμως να κάνει τίποτε για την ανάκτηση των νησιών του Ιονίου Λευκάδα, Ιθάκη, Κεφαλονιά και Ζάκυνθος τα οποία είχαν καταληφθεί από τον στόλο του Γουλιέλμου Β΄ με ναύαρχο τον Μαργαριτώνη το καλοκαίρι του ίδιου έτους.

Η συνέχεια της βασιλείας του δεν υπήρξε αντάξια αυτού του πρώτου θριάμβου, και αυτό γιατί σε αντίθεση με τον Ανδρόνικο, ο Ισαάκιος ήταν ανίκανος να διοικήσει ικανοποιητικά το κράτος. Επανήλθε η παταχθείσα υπό τον προκάτοχό του διαφθορά των υπαλλήλων, αλλά και η εξαγορά τίτλων και προνομίων, ως τα βασικά στοιχεία της διοίκησης. Η βασιλεία του Ισαάκιου δεν μπορεί να θεωρηθεί αποτυχημένη καθώς πέτυχε συμμαχία με το βασίλειο της Ουγγαρίας και παντρεύτηκε την Μαργαρίτα, κόρη του βασιλιά Μπέλα.Το 1186 ξέσπασε επανάσταση στην Βουλγαρία από τους αδελφούς Ασέν ο Ισαάκιος οδήγησε ο ίδιος τα στρατεύματα νίκησε τους επαναστάτες που υποχώρησαν στα εδάφη τον βλάχων στα σύνορα του Δούναβη αλλά δεν εκμεταλλεύτηκε την νίκη του και γύρισε στην Κωνσταντινούπολη έτσι η Βούλγαρη με την βοήθεια το βλάχων ανακατέλαβαν τα βόρια εδάφη ο αυτοκράτορας αντέδρασε και στην αρχή ανέλαβε ο θείος του Σεβαστοκράτορας Ιωάννης δούκας που τον είχε βοηθήσει, όμως αντικαταστάθηκε λόγο υποψίας για συνωμοσία και ανέλαβε ο Ιωάννης κατακουζινός όπου είχε τυφλωθεί από τον Ανδρόνικο χωρείς αποτέλεσμα έτσι έστειλε τον νικητή τον Νορμανδών Αλέξιο Βρανά ο οποίος στράφηκε εναντίον του νικήθηκε από τον Conrad του Μομφερα που είχε παντρευτεί την αδελφή του αυτοκράτορα έτσι ο Ισαάκιος ανέλαβε ο ίδιος την εκστρατεία .Λίγο νωρίτερα είχε στείλει τον στόλο του σε διάφορες αποστολές στην αρχή στην Άκρα όπου στάλθηκαν 80 πλοία για την ελευθέρωση του αδελφού του Αλέξιου και έπειτα 70 στη Κύπρο ενάντια στον Ισαάκιο Κομνηνό όπου είδη από τον καιρό του Ανδρόνικου είχε γίνει ανεξάρτητος.Ο στόλος όμως εμποδίστηκε εξαιτίας της συμμαχίας του Βασιλείου της Κύπρου με τους Νορμανδούς όπου έστειλαν τον Μαργαριτώνη για να υπερασπιστή το νησί.Το 1187 ο Ισσαάκιος πολιόρκησε το Λόβετς μήνες το μόνο που κατάφερε ήταν να αναγνώριση την ανεξαρτησία της δεύτερης βουλγαρικής αυτοκρατορίας κρατώντας ως ομήρους την γυναίκα και τον μικρότερο αδελφό του Ιβάν ασεν (τον μελλοντικό Καλογιάν) τους οποιους έπιασε κατά την πολιορκια.

Το 1187, ο Σαρακηνός Ελ-Σαλαντίν κατέλαβε τα Ιεροσόλυμα, καταλύοντας το ομώνυμο Σταυροφορικό βασίλειο. Σε πλήρη αντίθεση με το αντίστοιχο γεγονός της πτώσης των Ιεροσολύμων στους Φράγκους, ο Σαλαντίν δεν επιδόθηκε σε σφαγή, αλλά επέτρεψε σχεδόν σε όλους τους Χριστιανούς να εξαγοράσουν την ελευθερία τους.

Η πτώση της Αγίας Πόλης αποτέλεσε το έναυσμα για την διοργάνωση το 1191 της Γ΄ Σταυροφορίας από το Φρειδερίκο Βαρβαρόσσα. Έντρομος ο Ισαάκιος, αλλά και πολύ κατώτερος των απαιτήσεων των γεγονότων, δεν κατόρθωσε να επιδείξει την οξύνοια και διπλωματική ευελιξία των Κομνηνών στη διαχείριση των Σταυροφορικών στρατευμάτων. Ο Φρειδερίκος πέρασε στην Ανατολία και κατέλαβε το Ικόνιο. Στην πορεία όμως πέθανε από πνιγμό με αποτέλεσμα την άμεση και άδοξη λήξη της Σταυροφορίας, χωρίς καν να πλησιάσει στο στόχο της. Ο γιος του Ερρίκος ΣΤ΄, ανέλαβε την πρωτοβουλία για νέα Σταυροφορία το 1195. Αν και τα πρώτα στρατεύματα κινήθηκαν επιτυχώς, ο θάνατος του Ερρίκου το 1197 στη Μεσήνη έδωσε άδοξο τέλος και στη νέα εκστρατεία.

Ανήμπορος να ακολουθήσει τις εξελίξεις, ο Ισαάκιος ήταν ένας αδύναμος ηγέτης, χωρίς πολλά από τα χαρίσματα των Κομνηνών. Εκθρονίστηκε από τον αδελφό του Αλέξιο Γ΄ Άγγελο και τιμωρήθηκε με τύφλωση το 1195. Το 1203, δηλαδή τις παραμονές της πολιορκίας της Πόλης από τους Σταυροφόρους της Δ΄ Σταυροφορίας, ο γιος του μοιράζοντας αφειδώς υποσχέσεις για ανταλλάγματα, κατόρθωσε με τη βοήθεια των Δυτικών, και κυρίως των Βενετών, να επανακτήσει το θρόνο και να χρισθεί συμβασιλέας με τον πατέρα του. Λίγο πριν την πτώση (1204), πατέρας και γιος εκθρονίστηκαν και θανατώθηκαν από τον Αλέξιο Ε΄ Μούρτζουφλο.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νόμισμα Ισαακίου Β' Αγγέλου:
η Παναγία ένθρονη.

Ο Ισαάκιος Β' ενυμφεύθη πρώτα την Ειρήνη Τορνίκη (ή Παλαιολογίνα). Τέκνα ήταν:

  • Ευφροσύνη, μοναχή
  • Άννα σύζυγος του Roman Rurik, υιού του Mstislav II μεγάλου πρίγκιπα Κιέβου τρισεγγονού του Κωνσταντίνου Θ' Μονομάχου
  • Ειρήνη Αγγελίνα (1181-1208) σύζυγος πρώτα του Roger III Hauteville δουκός Απουλίας και συμβασιλέως Σικελίας (υιού του Tangred βασιλέως Σικελίας) και έπειτα του Philip Hohenstaufen δούκα Σουαβίας και βασιλιά Γερμανίας (υιού του Frederick I barbarosa). Απόγονοι της Ειρήνης από τον δεύτερο γάμο της είναι οι Μανουήλ Β' και Ανδρόνικος Ε' οι Παλαιολόγοι, οι Francesco II και Dorino I Gattilusio ηγεμόνες Λέσβου, βασιλείς της Βοημίας, Ουγγαρίας, Πολωνίας, Βουργουνδίας, Γαλλίας, Αγγλίας, Αραγωνίας, Καστίλλης και Λεόνης, Πορτογαλίας, Σικελίας, Σουηδίας, Βραδεμβούργου και Πρωσσίας, κά
  • Αλέξιος Δ' (1182-1204) αυτοκράτωρ Ρωμαίων, προκάλεσε την είσοδο των Σταυροφόρων της Δ' Σταυροφορίας στην Κωνσταντινούπολη και την άλωση της πόλης.

Όταν απεβίωσε ή χώρισε με την Ειρήνη, ενυμφεύθη το 1185 τη Margaret (Μαρία) Arpad, κόρη του Bela III βασιλέως Ουγγαρίας και της Αgnes de Chatillon της Αντιόχειας. Tέκνα:

  • Ιωάννης (π.1193-1259) κύριος Συρμίου, υπό τον Bela IV Arpad βασιλιά Ουγγαρίας.

Νομίσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επί της εποχής του κόπηκαν χρυσά υπέρπυρα, άσπρα τραχέα από ήλεκτρο, άσπρα τραχέα από κράμα χαλκού με λίγο άργυρο, χάλκινα τεταρτηρά και χάλκινα ημίσεα τεταρτηρών. Μερικά φτιάχθηκαν και στο νομισματοκοπείο της Θεσσαλονίκης.

Στο υπέρπυρον ο Ισαάκιος Β' στέκεται φορώντας διβιτίσιον και λώρον. Φορεί στέμμα, στο δεξί κρατά το λάβαρον και το αριστερό το ακουμπά στο ξίφος που είναι μέσα στον κολεό του. Δεξιά του στέκεται Άγγελος. Στην άλλη όψη η Θεοτόκος ένθρονη.[1]

Πρόγονοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. David R. Sear, Byzantine coins & their values, Seaby Ltd., 2nd edition 1996

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
  • Norwich, J.J. "Byzantium", Vol. III-The Decline and Fall
  • Vasiliev, A. "History of the Byzantine Empire, 324–1453"
  • Ostrogorsky, G. "History of the Byzantine State"
Προηγούμενος
Ανδρόνικος Α΄ Κομνηνός
Αυτοκράτορας του Βυζαντίου
Επόμενος
Αλέξιος Γ΄ Άγγελος