Πετρόνιος Μάξιμος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πετρόνιος Μάξιμος
Solidus Petronius Maximus-RIC 2201.jpg
Σόλιδος που απεικονίζει τον Πετρόνιο Μάξιμο
Ρωμαίος αυτοκράτορας
Περίοδος 17 Μαρτίου μέχρι 22 Απριλίου του 455
Προκάτοχος Ουαλεντινιανός Γ΄
Διάδοχος Άβιτος
Σύζυγος πιθανώς η Λουκίνα, μετέπειτα η Λικινία Ευδοξία
Επίγονοι Παλλάδιος (καίσαρας)
Πατέρας πιθανώς ο Ανίκιος Προμπίνος[1]
Γέννηση 396
Θάνατος 22 Απριλίου 455 (59 ετών)
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )

Ο Πετρόνιος Μάξιμος[2] (Flavius Anicius Petronius Maximus Augustus[3], 39622 Απριλίου 455) ήταν βραχύβιος αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, το 455. Θεωρείται ως ο αυτοκράτορας που σηματοδοτεί την έναρξη του οριστικού τέλους της δυτικής αυτοκρατορίας. Δολοφονήθηκε πιθανότατα από τον ρωμαϊκό όχλο δύο μήνες μετά την ενθρόνιση του. Διάδοχός του ήταν ο Άβιτος

Η ανάρρηση στον θρόνο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πετρόνιος Μάξιμος ήταν αξιωματικός στην υπηρεσία του αυτοκράτορα Ονώριου από το 411 μέχρι το 423 οπότε ανέβηκε γρήγορα την ιεραρχία.[4] Το 455 δολοφόνησε τον αυτοκράτορα Ουαλεντινιανό κατά τη διάρκεια τοξοβολίας στο Άρεως Πεδίον στη Ρώμη, χρησιμοποιώντας δύο Ούννους υπηρέτες με αφορμή την προσβολή της συζύγου του[4]. Ως εκ τούτου ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας με τη βοήθεια του στρατού[5].

Η Βασιλεία και το τέλος του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δεν επέδειξε ηγετικά προσόντα, γεγονός συμβατό με τη γενικότερη παρακμή του βασιλείου του.[5] Όταν πέθανε η σύζυγος του (Λουκίνα), παντρεύτηκε τη χήρα του Ουαλεντινιανού Λικινία Ευδοξία.[6]Η Λικινία, η οποία πιθανώς τον παντρεύτηκε για να εκδικηθεί το θάνατο του πρώτου της συζύγου[4], δεν άργησε να προσεταιριστεί τον πανίσχυρο τότε βασιλιά των Βανδάλων Γιζέριχο και να του ζητήσει βοήθεια ώστε να απαλλαγεί από τον σύζυγο της. Ο Γιζέριχος αποβιβάστηκε στην Ιταλία κι αφού κατέλαβε τη Ρώμη εκθρόνισε τον Πετρόνιο ο οποίος δολοφονήθηκε λιθοβολούμενος από τον όχλο της Ρώμης[5]. Κατά άλλη εκδοχή αναφέρεται ότι σκοτώθηκε από «ένα Ρωμαίο στρατιώτη που ονομαζόταν Ursus[7]. Το σώμα του πετάχτηκε ακρωτηριασμένο στον Τίβερη ποταμό.[4][8] Ο γιος του από τον πρώτο του γάμο Παλλάδιος ο οποίος υπήρξε καίσαρας στο ίδιο διάστημα και είχε παντρευτεί τη μεγαλύτερη κόρη του Ουαλεντινιανού, πιθανότατα δολοφονήθηκε επίσης από τον όχλο.[4][9] Εντωμεταξύ ο αρχηγός των Βανδάλων Γιζέριχος απέσπασε λάφυρα, συνέλαβε αιχμαλώτους και πήρε την Λικινία Ευδοξία και τις δύο κόρες της μαζί του.[5]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρωτογενείς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δευτερογενείς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 40, σελίδα 270.
  • Canduci, Alexander (2010). Triumph & Tragedy: The Rise and Fall of Rome's Immortal Emperors. Pier 9. ISBN 978-1-74196-598-8. 
  • Drinkwater, John. Elton, Hugh (2002). Fifth-Century Gaul: A Crisis of Identity?'. Cambridge, England: Cambridge University Press. ISBN 0-521-52933-6. 
  • Jones, Arnold Hugh Martin. Martindale, John Robert (1992). The Prosopography of the Later Roman Empire volume 2. Cambridge, England: Cambridge University Press. ISBN 0-521-20159-4. 

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Drinkwater, pg. 120
  2. Jones & Martindale, pg. 749
  3. Drinkwater, pgs. 117-118
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Mathisen
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα
  6. Jones & Martindale, pg. 751
  7. Brown, p. 350
  8. Canduci, pg. 161
  9. Cameron, pg. 21

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα


Προηγούμενος
Ουαλεντινιανός Γ΄
Αυτοκράτορας της Ρώμης
455-455
Επόμενος
Άβιτος
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Petronius Maximus της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).