Φλάβιος Βαλέριος Σεβήρος
| Φλάβιος Βαλέριος Σεβήρος | |
|---|---|
Νόμισμα που απεικονίζει τον Σεβήρο | |
| Περίοδος | 1 Μαΐου 305 - 307 |
| Στέψη | 1 Μαΐου 305 |
| Προκάτοχος | Κωνστάντιος Α΄ Χλωρός Γαλέριος |
| Διάδοχος | Λικίνιος Γαλέριος |
| Γέννηση | Ιλλυρία |
| Θάνατος | 16 Σεπτεμβρίου 307 Τρεις Ταβέρνες |
| Απόγονοι | Φλάβιος Σεβηριανός |
| δεδομένα () | |
Ο Φλάβιος Βαλέριος Σεβήρος (Flavius Valerius Severus[1], ... - 16 Σεπτεμβρίου 307), γνωστός και ως Σεβήρος Β΄, ήταν Αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 306 έως το 307. Μετά την αποτυχία του να πολιορκήσει τη Ρώμη, διέφυγε στη Ραβέννα. Πιστεύεται ότι σκοτώθηκε εκεί, ή εκτελέστηκε κοντά στη Ρώμη.
Ο Βαλέριος Σεβήρος ήταν στρατιωτικός προερχόμενος από ταπεινή οικογένεια των ιλλυρικών επαρχιών, πριν ο Γαλέριος Αυτοκράτορας της Ανατολής κάνει έκκληση στον Μαξιμιανό να τον διορίσει καίσαρα της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 305. Υπηρέτησε ως κατώτερος συνεργάτης-αξιωματικός τού Κωνστάντιου Α΄ Χλωρού, τότε Αυγούστου του Δυτικού τμήματος της Αυτοκρατορίας.
Μετά το τέλος τού Κωνστάντιου Α΄ Χλωρού, ο Σεβήρος προβιβάστηκε από τον Γαλέριο και έγινε Αύγουστος, ενώ παράλληλα ο Κωνσταντίνος Α΄ είχε ανακηρυχθεί Αυτοκράτορας από τα στρατεύματά του στη Βρετανία. Όταν ο Μαξέντιος εξεγέρθηκε στη Ρώμη, ο Γαλέριος έστειλε τον Σεβήρο να καταπνίξει την εξέγερση. Ο Σεβήρος μετακινήθηκε από την πρωτεύουσά του, το Μεδιόλανο προς τη Ρώμη. Φοβούμενος την άφιξη του Σεβήρου, ο Μαξέντιος προσέφερε συμμαχία με τον πατέρα του, τον Μαξιμιανό. Ο Μαξιμιανός δέχτηκε, και μόλις ο Σεβήρος και τα στρατεύματά του κατέφθασαν προ των πυλών της Ρώμης, οι άνδρες του λιποτάκτησαν και πήραν το μέρος του παλαιού τους αρχηγού, του Μαξιμιανού.
Ο Σεβήρος προσέφυγε στη Ραβέννα, όπου βρήκε προστασία. Ο Μαξιμιανός τού πρότεινε να παραδοθεί ειρηνικά, για να τον αφήσει να ζήσει και να του φέρεται αξιοπρεπώς, πράγμα που ο Σεβήρος δέχτηκε την άνοιξη του 307. Παρά την υπόσχεσή του, ο Μαξιμιανός τον μεταχειρίστηκε σαν αιχμάλωτο, και αργότερα τον φυλάκισε στις Τρεις Ταβέρνες επί της Αππίας οδού. Όταν ο Γαλέριος ξεκίνησε την εκστρατεία του για την κατάκτηση της Ιταλίας, για να καταπνίξει τον Μαξιμιανό και τον Μαξέντιο, ο Μαξέντιος διέταξε τον θάνατο του Σεβήρου. Εκτελέστηκε -ή αναγκάστηκε να αυτοκτονήσει- στις 16 Σεπτεμβρίου του 307.
Ο γιος του Φλάβιος Σεβηριανός κατέφυγε στον Γαλέριο. Όταν ο Γαλέριος απεβίωσε, το μερίδιό του μοιράστηκαν οι Λικίνιος Αυτοκράτορας της Δύσης και Μαξιμίνος Δάιας καίσαρ της Ανατολής. Ο Φλ. Σεβηριανός, φοβούμενος τον Λικίνιο, ακολούθησε τον Μαξιμίνο Δάια.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Στην κλασική λατινική, το όνομα του Σεβήρου θα γραφόταν ως FLAVIVS VALERIVS SEVERVS AVGVSTVS.
