Σταυράκιος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σταυράκιος
Solidus-Stauracius.jpg
Ο Σταυράκιος όταν ήταν συναυτοκράτορας με τον πατέρα του σε χρυσό σόλιδο. Επιγραφή: STAVRACI[O]S DESPO[TH]S Θ.
Περίοδος26 Ιουλίου 811 – 2 Οκτωβρίου 811.
ΠροκάτοχοςΝικηφόρος Α' ο Λογοθέτης
ΔιάδοχοςΜιχαήλ Α' Ραγαβέ
Θάνατος11 Ιανουαρίου 812
ΣύζυγοςΘεοφανώ η Αθηναία
ΟίκοςΔυναστεία του Νικηφόρου
ΠατέραςΝικηφόρος Α´
ΘρησκείαΧριστιανός Ορθόδοξος
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Σταυράκιος (απεβ. 11 Ιανουαρίου 812) ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας, γιος του Νικηφόρου Α΄ και συμβασιλέας με τον πατέρα του από το 803, ο οποίος ηγείτο του τιμητικού σώματος των Ικανάτων.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά τον θάνατο του πατέρα του στις 26 Ιουλίου του 811, κατά την πανωλεθρία του βυζαντινού στρατού από τους Βουλγάρους του Κρούμου στη Μάχη της Πλίσκας και λόγω του σοβαρού τραυματισμού του ίδιου στην σπονδυλική στήλη, ο Σταυράκιος καταλάβαινε ότι δεν μπορούσε να διοικήσει και σκέφτηκε να ορίσει ως διάδοχο του τη σύζυγό του Θεοφανώ. Φοβούμενος το ενδεχόμενο της ανόδου της Θεοφανούς στο θρόνο, ο Πατριάρχης Νικηφόρος, ο μάγιστρος Θεόκτιστος και ο δομέστικος Στέφανος συμφιλιώθηκαν και συμφώνησαν να αναγορεύσουν αυτοκράτορα τον Μιχαήλ Α΄ Ραγκαβέ. Μετά την ανατροπή του στις 2 Οκτωβρίου του 811, ο Σταυράκιος έσπευσε να καρεί μοναχός και να καταφύγει σε μοναστήρι. Εκεί πέθανε στις 11 Ιανουαρίου του 812 από το τραύμα του που είχε μολυνθεί.


Προκάτοχος:
Νικηφόρος Α´
Βυζαντινός Αυτοκράτορας Διάδοχος:
Μιχαήλ Α΄