Κωνσταντίνος Δ΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κωνσταντίνος Δ΄
Constantine IV.jpeg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 652
Κωνσταντινούπολη
Θάνατος 10  Ιουλίου 685
Κωνσταντινούπολη
Αιτία θανάτου δυσεντερία
Συνθήκες θανάτου φυσικά αίτια
Τόπος ταφής Ναός των Αγίων Αποστόλων
Υπηκοότητα Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Θρησκεία Χριστιανισμός
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
Οικογένεια
Σύζυγος Αναστασία
Τέκνα Ιουστινιανός Β´
Γονείς Κώνστας Β΄ και Fausta
Αδέλφια Τιβέριος
Heraclius
Οικογένεια Δυναστεία του Ηρακλείου
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Βυζαντινός αυτοκράτορας (654–685)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Κωνσταντίνος Δ´ (65214 Σεπτεμβρίου 685) ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας, ο οποίος εσφαλμένα αποκαλείται με το προσωνύμιο του πατέρα του, Πωγωνάτος,[1] και βασίλεψε από το 668 έως το θάνατό του το 685.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γιος του Κώνστα Β΄, ο Κωνσταντίνος αμέσως μετά την ανάληψη της εξουσίας, διέταξε τον ακρωτηριασμό των ρινών των δύο μικρότερων αδελφών του, προκειμένου να τους καταστήσει αδύναμους στον ανταγωνισμό για το θρόνο. Η σκληρότητα της πρώτης του αυτής σημαντικής απόφασης, θυμίζει την απροκάλυπτη αδελφοκτονία από τον πατέρα του του αδελφού του Θεοδοσίου, για τους ίδιους λόγους. Από κει και έπειτα όμως, ο Κωνσταντίνος επέδειξε αξιοσημείωτη ικανότητα ηγέτη και στρατιωτικού.

Μέχρι το έτος της ανάληψης της εξουσίας από τον Κωνσταντίνο, οι Άραβες είχαν συντελέσει την κατάκτηση του Αιγαίου, προσθέτοντας τη Χίο, τη Σμύρνη και την Κύζικο της Βιθυνίας, έως την άφιξή τους στα περίχωρα της Κωνσταντινούπολης το 674. Την εμφάνισή του κάνει όμως τον ίδιο καιρό, το περίφημο ὑγρόν πῦρ, ένα όπλο που θα καταστεί σύντομα το αποτελεσματικότερο μέσον για την αντιμετώπιση των εχθρικών στόλων. Μέχρι το 679, ο χαλίφης Μωαβίας Α', μη μπορώντας να διασπάσει την βυζαντινή άμυνα, συμφωνεί στους όρους ειρήνης που του προτείνει ο Αυτοκράτορας και λύνει την πολιορκία. Η πενταετής αντίσταση στους Άραβες έκανε τον Αυτοκράτορα πολύ δημοφιλή.

Έχοντας εξασφαλίσει το μέτωπο των Αράβων, στρέφεται κατά ενός νέου εχθρού, των Βουλγάρων. Το 680 ξεκινά εκστρατεία εναντίον τους, κατευθυνόμενος μέσω του Βοσπόρου προς το δέλτα του Δούναβη, στον Εύξεινο Πόντο. Εκεί αποβιβάζονται τα στρατεύματά του σε ακατάλληλη ελώδη περιοχή, συναντώντας μεγάλες δυσχέρειες στην κίνηση και ανάπτυξη. Το σοβαρό αυτό λάθος τακτικής θα δώσει την ευκαιρία στους Βούλγαρους να επιτύχουν μια ανέλπιστη νίκη και να συμφωνήσουν ευνοϊκούς όρους ειρήνης.

Ο Κωνσταντίνος Δ΄ και η συνοδεία του, μωσαϊκό στη Βασιλική του Αγίου Απολλινάριου στη Ραβέννα

Ο Κωνσταντίνος ασχολήθηκε και αυτός, όπως και ο Κώνστας με το θέμα του μονοθελητισμού. Συγκάλεσε στην Κωνσταντινούπολη το 678 την ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδο, οι εργασίες της οποίας ολοκληρώθηκαν το 681, καταδικάζοντας το μονοθελητισμό. Οι αποφάσεις αυτής της συνόδου αποτελούν και το τέλος της παρουσίας του χριστιανικού αυτού δόγματος. Ο Κωνσταντίνος πέθανε το 685 από δυσεντερία, μόλις 33 ετών, αφήνοντας το Βυζαντινό κράτος σε σημαντικά ισχυρότερη θέση από ότι το παρέλαβε.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κωνσταντίνος απέκτησε με τη γυναίκα του, Αναστασία, δύο παιδιά:

  • Τον Ιουστιανιανό, ο οποίος τον διαδέχθηκε στο θρόνο.
  • Τον Ηράκλειο.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Norwich, John Julius. Byzantium: The Early Centuries, σελ. 316.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Norwich, J.J. Byzantium, Vol. I: "The Early Years".
  • Vasiliev, A. History of the Byzantine Empire, 324–1453.
  • Ostrogorsky, G. History of the Byzantine State.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατάλογος Βυζαντινών αυτοκρατόρων


Δυναστεία του Ηρακλείου

Προηγούμενος
Κώνστας Β΄
Αυτοκράτορας του Βυζαντίου
συναυτοκράτορας: Κώνστας Β΄ (654-668)
654-685
Επόμενος
Ιουστινιανός Β΄