Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 40°00′N 100°00′W / 40.00°N 100.00°W / 40.00; -100.00

Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
United States of America

Σημαία

Εθνόσημο
Εθνικό σύνθημα: In God we trust  (επίσημο)
(Ελληνικά: Τον Θεό εμπιστευόμαστε)

E pluribus unum  (παραδοσιακό)
(Ελληνικά: Από περισσότερα ένα)
Ουάσινγκτον, Π.Κ.
38°53′N 77°02′W / 38.89°N 77.03°W / 38.89; -77.03 (Ουάσινγκτον, Π.Κ.)
Μεγαλύτερη πόλη
Νέα Υόρκη
Αγγλικά (της ομοσπονδιακής κυβέρνησης)
Καμία (σε ομοσπονδιακό επίπεδο)
Ομοσπονδιακή Προεδρική Δημοκρατία
Μπαράκ Ομπάμα (Δ)
Τζο Μπάιντεν (Δ)
Πωλ Ράιαν (Ρ)
Τζον Ρόμπερτς
Νομοθετικό σώμα
 • Άνω βουλή
 • Κάτω βουλή
Κογκρέσο
Γερουσία
Βουλή των Αντιπροσώπων
Ανεξαρτησία
Κηρύχθηκε
Αναγνωρίσθηκε
Τρέχον σύνταγμα

4 Ιουλίου 1776
3 Σεπτεμβρίου 1783
21 Ιουνίου 1788
 • Σύνολο
 • % Νερό
 • Σύνορα
Ακτογραμμή

9.826.675 km2 (3η/4η)
6,76
12.219 km
19.924 km
Πληθυσμός
 • Εκτίμηση 1-2015 
 • Πυκνότητα 

320.258.000[1] () 
32,6 κατ./km2 (180η) 
Α.Ε.Π. (PPP)
 • Ολικό  (2011)
 • Κατά κεφαλή 

$15,065 τρισεκατομμύρια[2] ()  
$48.147[2] () 
Α.Ε.Π. (Ονομαστικό)
 • Ολικό  (2011)
 • Κατά κεφαλή 

$15,065 trillion[3] ()  
$48.147[2] (15η) 
ΔΑΑ (2014) Increase 0,915 () – πολύ υψηλή
Νόμισμα Δολάριο ΗΠΑ ($) (USD)
 • Θερινή ώρα (UTC -10 έως -5)
(UTC -10 έως -4)
Οδηγούν από δεξιά
Κωδικός κλήσης +1
^ α. Η Αγγλική είναι η επίσημη γλώσσα τουλάχιστον 28 πολιτειών—μερικές πηγές δίνουν υψηλότερους αριθμούς[ασαφές], βασισμένη σε διαφορετικές ερμηνείες του όρου «επίσημη». Τα Αγγλικά και τα Χαβαηανά είναι και οι δύο επίσημες γλώσσες της Χαβάης.

^ β. Η Αγγλική είναι η de facto γλώσσα της Αμερικανικής κυβέρνησης και η μόνη γλώσσα που ομιλείται στο σπίτι από περίπου το 80% των Αμερικανών ηλικίας πέντε ετών και άνω. Η Ισπανική είναι η δεύτερη ομιλούμενη γλώσσα.

^ γ. Το αν οι Ηνωμένες Πολιτείες ή η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας είναι μεγαλύτερη αμφισβητείται. Ο αριθμός που δίνεται είναι από την Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ. Άλλες πηγές δίνουν μικρότερους αριθμούς. Όλοι οι έγκυροι υπολογισμοί του μεγέθους της χώρας, περιλαμβάνουν μόνο τις 50 πολιτείες και την Περιφέρεια της Κολούμπια, όχι τις περιοχές.

^ δ. Η εκτίμηση πληθυσμού περιλαμβάνει άτομα οι οποίοι κατοικούν στις πενήντα πολιτείες και στην Περιφέρεια της Κολούμπια, συμπεριλαμβανομένων των μη πολιτών. Δεν περιλαμβάνει εκείνους που ζουν στις μη ενσωματωμένες περιοχές των ΗΠΑ, που ανέρχονται σε περισσότερους από 4 εκατομμύρια πολίτες των ΗΠΑ (οι περισσότεροι στο Πουέρτο Ρίκο), ή πολίτες των ΗΠΑ που ζουν έξω από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (αγγλικά: United States of America) αποκαλούμενες επίσης Ηνωμένες Πολιτείες, ΗΠΑ ή Αμερική, είναι η τρίτη μεγαλύτερη σε έκταση χώρα της γης. Είναι μία ομοσπονδιακή συνταγματική δημοκρατία που περιλαμβάνει πενήντα πολιτείες και μια ομοσπονδιακή περιφέρεια. Η χώρα βρίσκεται ως επί το πλείστον στην κεντρική Βόρεια Αμερική, όπου οι σαράντα οκτώ συνεχόμενες πολιτείες και η Ουάσινγκτον Π.Κ., η περιφέρεια της πρωτεύουσας, βρίσκονται μεταξύ του Ειρηνικού και του Ατλαντικού ωκεανού, που συνορεύουν με τον Καναδά στα βόρεια και το Μεξικό στα νότια. Η πολιτεία της Αλάσκας βρίσκεται στο βορειοδυτικά της ηπείρου, με τον Καναδά στα ανατολικά και την Ρωσία στα δυτικά κατά πλάτος του Βερίγγειου Πορθμού. Η πολιτεία της Χαβάης είναι ένα αρχιπέλαγος στον μέσο Ειρηνικό. Η χώρα επίσης κατέχει αρκετά εδάφη στον Ειρηνικό και την Καραϊβική.

Ετυμολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1507, ο Γερμανός χαρτογράφος Μάρτιν Βαλντζεεμύλλερ δημιούργησε έναν παγκόσμιο χάρτη στον οποίο ονόμασε το μεγάλο κομμάτι ξηράς του Δυτικού Ημισφαιρίου «Αμερική» από τον Ιταλό εξερευνητή και χαρτογράφο Αμέριγκο Βεσπούτσι.[4] Οι πρώην Βρετανικές αποικίες χρησιμοποίησαν πρώτες το σύγχρονο όνομα της χώρας στην Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του 1776, την «ομόψυχη Διακήρυξη των δεκατριών ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής».[5]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι ιθαγενείς της Αμερικής κατάγονταν από προγόνους (Πρωτο-Ινδιάνους) που μετανάστευσαν από την Ασία και κατοικούν στις σημερινές (ηπειρωτικές) Ηνωμένες Πολιτείες για πολλές χιλιάδες έτη. Αυτός ο ιθαγενής Αμερικανός πληθυσμός μειώθηκε δραματικά από τις ασθένειες και τους εναντίον τους πολέμους μετά την ευρωπαϊκή αποικιοποίηση της Αμερικής. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ιδρύθηκαν από τις δεκατρείς Βρετανικές αποικίες οι οποίες βρίσκονταν κατά μήκος της ακτής του Ατλαντικού. Στις 4 Ιουλίου 1776, εξέδωσαν την Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, η οποία διακήρυξε το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση και την εγκαθίδρυση μιας συνεργατικής ένωσης. Οι εξεγερμένες πολιτείες νίκησαν την Βρετανική Αυτοκρατορία στην Αμερικανική Επανάσταση, τον πρώτο επιτυχή αποικιακό πόλεμο ανεξαρτησίας.[6] Το τρέχον Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών υιοθετήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1787· η επικύρωσή του το επόμενο έτος έκανε τις πολιτείες μέρος μιας ενιαίας δημοκρατίας με ισχυρή κεντρική κυβέρνηση. Η Χάρτα των Δικαιωμάτων των ΗΠΑ περιλαμβάνει δέκα συνταγματικές τροποποιήσεις που εγγυώνται πολλά θεμελιώδη πολιτικά δικαιώματα και ελευθερίες και υιοθετήθηκε το 1791.

Κατά τον 19ο αιώνα, οι Ηνωμένες Πολιτείες εκτόπισαν ιθαγενείς φυλές, απέκτησαν το έδαφος της Λουιζιάνας από τη Γαλλία, την Φλόριντα από την Ισπανία, μέρος της Χώρας του Όρεγκον από το Ηνωμένο Βασίλειο, μέρος της χώρας του Μεξικό, και την Αλάσκα από τη Ρωσία, και προσάρτησαν την Δημοκρατία του Τέξας και την Δημοκρατία της Χαβάης. Οι διαμάχες μεταξύ του αγροτικού Νότου και του βιομηχανικού Βορρά για την επέκταση του θεσμού της δουλείας και τα δικαιώματα των πολιτειών προκάλεσαν τον Εμφύλιο Πόλεμο της δεκαετίας του 1860. Η νίκη του Βορρά απέτρεψε μια μόνιμη διαίρεση της χώρας και οδήγησε στο τέλος της νόμιμης δουλείας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά την δεκαετία του 1870, η εθνική τους οικονομία ήταν η μεγαλύτερη του κόσμου.[7] Ο Ισπανοαμερικανικός Πόλεμος και ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος επιβεβαίωσαν την θέση της χώρας ως στρατιωτικής δύναμης. Αναδύθηκε από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ως η πρώτη χώρα με πυρηνικά όπλα και μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας Ηνωμένων Εθνών.

Το καλοκαίρι του 1963, οι Η.Π.Α. συγκλονίστηκαν από αιματηρές φυλετικές ταραχές -τη χειρότερη, σύμφωνα με τον τότε υπουργό Εξωτερικών Ντιν Ρασκ, εσωτερική κρίση από το τέλος του εμφυλίου πολέμου. Σε πολλές περιοχές, και ειδικά στις νότιες Πολιτείες, εξτρεμιστικές ρατσιστικές οργανώσεις, όπως η διαβόητη Κου-Κλουξ-Κλαν, αλλά και τοπικές αστυνομικές δυνάμεις απαντούσαν με ωμή βία στην αφύπνιση των μαύρων. Ο αυξανόμενος ριζοσπαστισμός των μαύρων εκφραζόταν, ενίοτε, ακόμα και με αποσχιστικά συνθήματα, όπως αυτά των διαδηλωτών που αξίωναν "Ανεξαρτησία από τις ΗΠΑ στο Νότο", "Δημοκρατία των αφρικανικών λαών στο Νότο - Τώρα!" κ.α. Στην πλειοψηφία του, όμως, το αντιρατσιστικό κίνημα ακολούθησε το δρόμο της ειρηνικής αντίστασης, με κοινές πορείες λευκών-μαύρων, μποϊκοτάζ εταιριών, απεργίες και καθιστικές διαμαρτυρίες. Αποκορύφωμα υπήρξε η μνημειώδης διαδήλωση και πορεία 200.000 ατόμων στην Ουάσινγκτον, στις 28 Αυγούστου του 1963, όπου ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ εκφώνησε την περίφημη ομιλία του «I have a dream»: «Έχω ένα όνειρο... ότι τα παιδιά των παλιών σκλάβων και τα παιδιά των παλιών αφεντάδων θα καθίσουν μια μέρα πλάι-πλάι, στο κοινό τραπέζι της αδελφοσύνης».[8]

Την εποχή που ο μαύρος πάστορας αναδεικνυόταν σε μία από τις πιο φωτεινές μορφές του 20ου αιώνα, δύο λευκοί κατέκτησαν περίοπτες θέσεις στις πιο μαύρες σελίδες της Ιστορίας: οι κυβερνήτες Ρος Μπαρνέτ του Μισισίπι και Τζορτζ Γουάλας της Αλαμπάμα εμπόδισαν με ισχυρότατες αστυνομικές δυνάμεις την εγγραφή δύο μαύρων στο πανεπιστήμιο των Πολιτειών τους, αψηφώντας και αυτό το Ανώτατο Δικαστήριο και αναγκάζοντας τον πρόεδρο Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης και να κινητοποιήσει ισχυρότατες δυνάμεις του στρατού και της Εθνοφρουράς. Και μόνο, όμως, οι βανδαλισμοί λευκών ρατσιστών ήταν μία συντριπτική μαρτυρία για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μαύρων στις Η.Π.Α., έναν αιώνα μετά την υπογραφή της Πράξης της Χειραφέτησης από τον Αβραάμ Λίνκολν.

Τους καλοκαιρινούς μήνες του 1966, βίαιες εξεγέρσεις μαύρων συγκλόνισαν όχι μόνο τον ρατσιστικό Νότο, αλλά και τον βιομηχανικό βορρά των Ηνωμένων Πολιτειών. Τον Ιούλιο το Σικάγο, το Μπρούκλιν και το Κλίβελαντ γνώρισαν αιματηρές συγκρούσεις ένοπλων ομάδων μαύρων με αστυνομικούς, με δεκάδες νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες, ενώ δεν ήταν σπάνιες οι οδομαχίες μεταξύ οπλισμένων λευκών και μαύρων στα προάστια των λευκών, απ' όπου περνούσαν οι διαδηλώσεις εναντίον των φυλετικών διακρίσεων. Στις 14 Αυγούστου του 1966, ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις διέλυσαν με ρόπαλα τρεις ταυτόχρονες διαδηλώσεις στο νοτιοδυτικό Σικάγο. Τον Σεπτέμβριο, το επίκεντρο των ταραχών μεταφέρθηκε στην Καλιφόρνια. Στις 28 Σεπτεμβρίου, το Σαν Φρανσίσκο θύμιζε στρατοκρατούμενη χώρα της Κεντρικής Αμερικής, καθώς οι τοπικές αρχές, αντιμέτωπες με βίαιες διαδηλώσεις μαύρων, κήρυξαν κατάσταση έκτακτης ανάγκης και απαγόρευσαν την κυκλοφορία, ενώ οι άνδρες της εθνοφρουράς, με "εφ' όπλου λόγχη", έστησαν παντού μπλόκα ψάχνοντας για όπλα και εκρηκτικά.[9]

Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης άφησαν τις Ηνωμένες Πολιτείες για ένα διάστημα ως τη μόνη υπερδύναμη.Αυτό άλλαξε μόνο όταν η Ρωσία μπόρεσε να ανακάμψει στρατιωτικά και οικονομικά και να αναδειχθεί έτσι εκ νέου υπερδύναμη ενώ και η Κίνα μπόρεσε στις αρχές του 21ου αιώνα να αναδειχτεί σε σημαντική παγκόσμια δύναμη. Στις ΗΠΑ αναλογεί το 41% των παγκόσμιων στρατιωτικών δαπανών,[10] και είναι μια ηγετική οικονομική, πολιτική, και πολιτισμική δύναμη στον κόσμο.[11]

Βασικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με έκταση 9,83 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων και άνω των 320 εκατομμυρίων κατοίκων, οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι η τρίτη ή τέταρτη μεγαλύτερη χώρα σε συνολική έκταση, και η τρίτη μεγαλύτερη σε έκταση ξηράς και πληθυσμό. Είναι ένα από τα πολυπολιτισμικότερα κράτη του κόσμου, προϊόν μεγάλης κλίμακας μετανάστευσης από πολλές χώρες.[12] Η οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών είναι η μεγαλύτερη εθνική οικονομία του κόσμου, με υπολογιζόμενο ΑΕΠ το 2011 $15,1 τρισεκατομμύρια (22% του ονομαστικού παγκόσμιου ΑΕΠ και άνω του 19% του παγκόσμιου ΑΕΠ σε ισοτιμία αγοραστικής δύναμης).[3][13]

Γεωγραφία και περιβάλλον[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η έκταση ξηράς των ηπειρωτικών Ηνωμένων Πολιτειών είναι περίπου 7.700.000 τ.χλμ. Η Αλάσκα, που διαχωρίζεται από τις ηπειρωτικές Ηνωμένες Πολιτείες με τον Καναδά, είναι η μεγαλύτερη σε έκταση πολιτεία με 1.718.000 τ.χλμ. Η Χαβάη, που καταλαμβάνει ένα αρχιπέλαγος στον κεντρικό Ειρηνικό, νοτιοδυτικά της Βόρειας Αμερικής, με έκταση 28.311 τ.χλμ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι η τρίτη ή τέταρτη μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο σε συνολική έκταση (ξηρά και νερό), κατατασσόμενη πίσω από τη Ρωσία και τον Καναδά και ελάχιστα πάνω από την Κίνα. Η κατάταξη διαφέρει και εξαρτάται από το πώς αμφισβητούμενα από την Κίνα και την Ινδία εδάφη προσμετρώνται και πώς το συνολικό μέγεθος των Ηνωμένων Πολιτειών μετράται: οι υπολογισμοί κυμαίνονται από 9.522.055 τ.χλμ.[14] έως 9.629.091 τ.χλμ.[15] και 9.826.676 τ.χλμ.[16] Χωρίς τη νησιωτική περιοχή (μόνο η ηπειρωτική), οι ΗΠΑ έρχονται τρίτες, μετά την Κίνα και τη Ρωσία και λίγο πιο πάνω από τον Καναδά.[17]

Δορυφορική εικόνα που δείχνει την τοπογραφία των ηπειρωτικών Ηνωμένων Πολιτειών.

Η παράλια πεδιάδα της ακτής του Ατλαντικού ακολουθείται στο εσωτερικό από φυλλοβόλα δάση και τους κυλιόμενους λόφους του Πιεντμόντ. Τα Αππαλάχια Όρη διαιρούν την ανατολική ακτή από τις Μεγάλες Λίμνες και τους λειμώνες των Μεσοδυτικών Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Ποταμός ΜισσισσιππήςΜιζούρι, το τέταρτο μεγαλύτερο ποτάμιο σύστημα του κόσμου, ρέει κυρίως βόρεια–νότια μέσα από την καρδιά της χώρας. Το επίπεδο, εύφορο λιβάδι των Μεγάλων Πεδιάδων εκτείνεται στα δυτικά, διακοπτόμενο από μια ορεινή περιοχή στα νοτιοανατολικά. Τα Βραχώδη Όρη, στην δυτική άκρη των Μεγάλων Πεδιάδων, εκτείνονται στα νότια κατά πλάτος της χώρας, φθάνοντας σε υψόμετρα πάνω από 4.300 μέτρα στο Κολοράντο. Περαιτέρω δυτικά βρίσκεται η βραχώδης Μεγάλη Λεκάνη και έρημοι όπως η έρημος Μοχάβη. Οι οροσειρές Σιέρρα Νεβάδα και η οροσειρά Κασκέιντ διατρέχουν κοντά στην δυτική ακτή του Ειρηνικού. Με ύψος 6.194 μέτρα, το όρος ΜακΚίνλεϊ της Αλάσκα είναι η υψηλότερη κορυφή στη χώρα και τη Βόρεια Αμερική. Τα ενεργά ηφαίστεια είναι συνήθη κοντά στο Αλεξάνδρου αρχιπέλαγος και τις Αλεούτιες νήσους της Αλάσκα, και η Χαβάη αποτελείται από ηφαιστειογενή νησιά. Το υπερηφαίστειο που βρίσκεται κάτω από το Εθνικό Πάρκο Γιέλοουστοουν στα Βραχώδη Όρη είναι η μεγαλύτερη ηφαιστειακή περιοχή της ηπείρου.[18]

Ο φαλακρός αετός, εθνικό πτηνό των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1782

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, με το μεγάλο μέγεθός τους και την γεωγραφική τους ποικιλία, περιλαμβάνουν τα περισσότερα είδη κλίματος. Στα ανατολικά του 100ου δυτικού μεσημβρινού, το κλίμα αλλάζει από υγρό ηπειρωτικό στα βόρεια σε υγρό υποτροπικό στα νότια. Το νότιο άκρο της Φλόριντα και η Χαβάη έχουν τροπικό κλίμα. Οι Μεγάλες Πεδιάδες δυτικά του 100ού μεσημβρινού είναι ημίξηρες. Πολλά από τα δυτικά βουνά έχουν αλπικό κλίμα. Το κλίμα είναι ξηρό στην Μεγάλη Λεκάνη, ερημικό στα Νοτιοδυτικά, Μεσογειακό στην παράκτια Καλιφόρνια και ωκεάνιο στο παραλιακό Όρεγκον και στην Ουάσινγκτον και τη νότια Αλάσκα. Το μεγαλύτερο μέρος της Αλάσκας είναι υποαρκτικό ή πολικό. Οι ακραίες καιρικές συνθήκες δεν είναι σπάνιες—οι πολιτείες που συνορεύουν με τον Κόλπο του Μεξικού είναι επιρρεπείς σε κυκλώνες, και οι περισσότεροι σίφωνες του κόσμου δημιουργούνται μέσα στη χώρα, κυρίως στην Κοιλάδα των Τυφώνων στα Μεσοδυτικά.[19]

Η χλωρίδα και πανίδα των ΗΠΑ θεωρείται υπερποικίλη: περί τα 17.000 είδη ανώτερων φυτών συναντώνται στις ηπειρωτικές Ηνωμένες Πολιτείες και την Αλάσκα, και πάνω από 1.800 είδη αγγειόσπερμων βρίσκονται στη Χαβάη, από τα οποία μερικά βρίσκονται στην ηπειρωτική χώρα.[20] Στις Ηνωμένες Πολιτείες ενδημούν περισσότερα από 400 είδη θηλαστικών, 750 πτηνών, και 500 ερπετών και αμφιβίων.[21] Περίπου 91.000 είδη εντόμων έχουν περιγραφεί.[22] Η Πράξη απειλούμενων ειδών, (Endangered Species Act) του 1973 προστατεύει τα απειλούμενα και υπό εξαφάνιση είδη και τα περιβάλλοντα τους, τα οποία παρακολουθούνται από την Υπηρεσία Θαλάσσιας και Άγριας Ζωής Ηνωμένων Πολιτειών, (United States Fish and Wildlife Service). Υπάρχουν πενήντα οκτώ εθνικά πάρκα και εκατοντάδες άλλα πάρκα ομοσπονδιακής διαχείρισης, δάση, και περιοχές άγριας ζωής.[23] Συνολικά, η κυβέρνηση κατέχει 28,8% της χερσαίας έκτασης της χώρας.[24] Το μεγαλύτερο μέρος από αυτήν την έκταση είναι προστατευόμενη περιοχή, αν και μέρος του μισθώνεται για εξόρυξη πετρελαίου και αερίου, εξαγωγή ορυκτών, υλοτομία, ή στέγαση βοοειδών· το 2,4% χρησιμοποιείται για στρατιωτικούς σκοπούς.[24]

Πολιτικές διαιρέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύριο λήμμα: Πολιτείες των ΗΠΑ
Αλαμπάμα Αλάσκα Αριζόνα Αρκάνσας Καλιφόρνια Κολοράντο Κονέκτικατ Ντελάγουερ Φλόριντα Τζόρτζια Χαβάη Αϊντάχο Ιλινόις Ιντιάνα Αϊόβα Κάνσας Κεντάκι Λουιζιάνα Μέιν Μέριλαντ Μασαχουσέτη Μίσιγκαν Μινεσότα Μισσισσιππής Μιζούρι Μοντάνα Νεμπράσκα Νεβάδα Νιου Χάμσαϊρ Νιου Τζέρσεϊ Νέο Μεξικό Νέα Υόρκη Βόρεια Καρολίνα Βόρεια Ντακότα Οχάιο Οκλαχόμα Όρεγκον Πενσυλβάνια Ρόουντ Άϊλαντ Νότια Καρολίνα Νότια Ντακότα Τενεσσί Τέξας Γιούτα Βέρμοντ Βιρτζίνια Ουάσινγκτον Δυτική Βιρτζίνια Ουισκόνσιν Ουαϊόμινγκ Ντελάγουερ Μέριλαντ Νιου Χάμσαϊρ Νιου Τζέρσεϊ Μασαχουσέτη Κονέκτικατ Δυτική Βιρτζίνια Βέρμοντ Ρόουντ ΆϊλαντMap of USA with state names 2.svg
Σχετικά με αυτήν την εικόνα

Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μια ομοσπονδιακή ένωση πενήντα πολιτειών. Οι αρχικές δεκατρείς αποικίες ήταν οι διάδοχοι των δεκατριών αποικιών που εξεγέρθηκαν εναντίον της Μεγάλης Βρετανίας. Στην πρώιμη ιστορία της χώρας, τρεις νέες πολιτείες οργανώθηκαν σε έδαφος που διαχωρίστηκε από τα εδάφη των υπαρχουσών πολιτειών: το Κεντάκι από την Βιρτζίνια, το Τενεσσί από την Βόρεια Καρολίνα, και το Μέιν από τη Μασαχουσέτη. Οι περισσότερες από τις άλλες πολιτείες δημιουργήθηκαν από εδάφη που αποκτήθηκαν μέσω πολέμων ή αγοράς της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Μια ομάδα εξαιρέσεων περιλαμβάνει το Βερμόντ, το Τέξας, και τη Χαβάη· κάθε μία ήταν ανεξάρτητη δημοκρατία πριν εισέλθει στην ένωση. Κατά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, η Δυτική Βιρτζίνια αποχωρίστηκε από την Βιρτζίνια. Η πιο πρόσφατη πολιτεία—η Χαβάη—επέτυχε την προαγωγή της σε πολιτεία στις 21 Αυγούστου 1959. Οι πολιτείες δεν έχουν το δικαίωμα να αποσχισθούν από την ένωση.

Οι πολιτείες αποτελούν χονδρικά τον κύριο όγκο της μάζας γης των ΗΠΑ· οι δύο άλλες περιοχές που θεωρούνται ολοκληρωμένα μέρη της χώρας είναι περιλαμβάνουν την Περιφέρεια της Κολούμπια, την ομοσπονδιακή περιφέρεια όπου βρίσκεται η πρωτεύουσα, η Ουάσινγκτον· και η Ατόλλη Παλμύρα, ένα ακατοίκητο αλλά ενσωματωμένο έδαφος στον Ειρηνικό Ωκεανό. Οι Ηνωμένες Πολιτείες επίσης κατέχουν πέντε μεγάλα υπερπόντια εδάφη: το Πουέρτο Ρίκο και τις Αμερικανικές Παρθένες Νήσους στην Καραϊβική, και την Αμερικανική Σαμόα, το Γκουάμ, και τις Βόρειες Μαριάνες Νήσους στο Ειρηνικό.[25] Όσοι γεννήθηκαν στις μεγάλες περιοχές (εκτός από την Αμερικανική Σαμόα) κατέχουν ιθαγένεια των ΗΠΑ.[26] Αμερικανοί πολίτες που κατοικούν στα εδάφη έχουν πολλά από τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις ως πολίτες που διαμένουν στις πολιτείες. Ωστόσο, γενικά απαλλάσσονται από ομοσπονδιακό φόρο εισοδήματος, δεν μπορούν να ψηφίσουν για τον Πρόεδρο, και στο Κογκρέσο αντιπροσωπεύονται από μέλη χωρίς δυνατότητα ψήφου.[27]

Κυβέρνηση, εκλογές, και πολιτικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης: Ομοσπονδιακή κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών

Η δυτική πρόσοψη του Καπιτωλίου των ΗΠΑ, το οποίο φιλοξενεί το Κογκρέσο των ΗΠΑ

Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι η παλαιότερη επιβιώσασα ομοσπονδία. Είναι μια συνταγματική δημοκρατία και αντιπροσωπευτική δημοκρατία, "στην οποία η πλειοψηφία κυβερνά αλλά διατηρούνται και προστατευωνται τα δικαιώματα της μειοψηφίας από το νόμο.[28] Η κυβέρνηση ρυθμίζεται από ένα σύστημα ελέγχων και ισορροπιών που ορίζεται από το Σύνταγμα των ΗΠΑ, το οποίο είναι το ανώτατο νομικό έγγραφο της χώρας. Στο Αμερικανικό σύστημα, οι πολίτες συχνά υπόκεινται σε τρία επίπεδα κυβέρνησης, ομοσπονδιακό, πολιτειακό, και τοπικό· τα καθήκοντα της τοπικής αυτοδιοίκησης συχνά διαχωρίζονται μεταξύ των κομητειακών και των δημοτικών κυβερνήσεων. Σε σχεδόν όλες τις περιπτώσεις, οι εκτελεστικοί και οι νομοθετικοί αξιωματούχοι εκλέγονται από μία ψήφο πλειοψηφίας των πολιτών ανά περιφέρεια. Δεν υπάρχει αναλογική αντιπροσώπευση σε ομοσπονδιακό επίπεδο, και είναι πολύ σπάνια σε χαμηλότερα επίπεδα.

Η νότια όψη του Λευκού Οίκου, έδρα και χώρος εργασίας του προέδρου των ΗΠΑ

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση συντίθεται από τρεις κλάδους:

  • Νομοθετικό Σώμα: Το διθάλαμο Κογκρέσο, που αποτελείται από την Γερουσία και την Βουλή των Αντιπροσώπων, δημιουργεί τον ομοσπονδιακός νόμος, κήρυξη πολέμου, εγκρίνει συνθήκες, έχει την εξουσία επί των οικονομικών θεμάτων όπως, π.χ., η έγκριση του προϋπολογισμού ή φορολογικών μέτρων, και την εξουσία της παραπομπής πολιτικού προσώπου, με την οποία μπορεί να καθαιρέσει ενεργά μέλη της κυβέρνησης.
  • Εκτελεστικό: Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών είναι ο αρχιστράτηγος του στρατού, μπορεί να αρνηθεί να κυρώσει νομοθετικές προτάσεις πριν γίνουν νόμοι, και διορίζει τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου (υπόκεινται στην έγκριση της Γερουσίας) και άλλους αξιωματούχους, οι οποίοι διαχειρίζονται και επιβάλλουν τους ομοσπονδιακούς νόμους και πολιτικές.
  • Δικαστική εξουσία: Το Ανώτατο Δικαστήριο και τα κατώτερα ομοσπονδιακά δικαστήρια, των οποίων οι δικαστές διορίζονται από τον πρόεδρο με έγκριση της Γερουσίας, ερμηνεύουν τους νόμους και ακυρώνουν εκείνους που κρίνουν αντισυνταγματικούς.
Η δυτική πρόσοψη του Κτιρίου του Ανώτατου Δικαστηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών

Η Βουλή των Αντιπροσώπων έχει 435 ψηφίζοντα μέλη, που το καθένα εκπροσωπεί μια κογκρεσιακή περιφέρεια για μια διετή θητεία. Οι έδρες της Βουλής κατανέμονται μεταξύ των πολιτειών κατά πληθυσμό κάθε δέκα έτη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2000, επτά πολιτείες έχουν τον ελάχιστο αριθμό του ενός αντιπροσώπου, ενώ η Καλιφόρνια, η πολυπληθέστερη πολιτεία, έχει πενήντα τρεις. Η Γερουσία έχει 100 μέλη με κάθε πολιτεία να έχει δύο γερουσιαστές, εκλεγόμενους για εξαετείς θητείες· το ένα τρίτο των εδρών της Γερουσίας είναι ανοικτές προς εκλογή κάθε άλλο έτος. Ο πρόεδρος υπηρετεί μια τετραετή θητεία και μπορεί να επανεκλέγει στο αξίωμα μόνο άπαξ. Ο πρόεδρος δεν εκλέγεται με άμεση ψηφοφορία, αλλά από ένα έμμεσο σύστημα εκλεκτορικού κολεγίου στο οποίο οι καθοριστικές ψήφοι κατανέμονται στις πολιτείες και την Περιφέρεια της Κολούμπια. Το Ανώτατο Δικαστήριο, με αρχηγό των Αρχιδικαστή των Ηνωμένων Πολιτειών, έχει εννέα μέλη, που υπηρετούν ισοβίως.

Οι πολιτειακές κυβερνήσεις δομούνται σε περίπου όμοια κατάσταση· η Νεμπράσκα μόνον έχει μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα. Ο κυβερνήτης (αρχηγός της εκτελεστικής εξουσίας) της κάθε πολιτείας εκλέγεται άμεσα. Μερικοί πολιτειακοί δικαστές και αξιωματούχοι του υπουργικού συμβουλίου διορίζονται από τους κυβερνήτες των αντίστοιχων πολιτειών, ενώ άλλοι εκλέγονται με λαϊκή ψηφοφορία.

Κόμματα και ιδεολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπαράκ Ομπάμα ενώ λαμβάνει τον προεδρικό όρκο του αξιώματος από τον Αρχιδικαστή των ΗΠΑ Τζον Ρόμπερτς, 20 Ιανουαρίου 2009

Οι Ηνωμένες Πολιτείες λειτουργούν υπό ένα δικομματικό σύστημα στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας τους. Για τα αιρετά αξιώματα στα περισσότερα επίπεδα, πολιτειακά διαχειριζόμενες προκριματικές εκλογές επιλέγουν τους υποψηφίους των μεγάλων κομμάτων για τις ακόλουθες γενικές εκλογές. Από τις γενικές εκλογές του 1856, τα μεγάλα κόμματα είναι το Δημοκρατικό Κόμμα, που ιδρύθηκε το 1824, και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, που ιδρύθηκε το 1854. Από τον Εμφύλιο Πόλεμο, μόνο ένας προεδρικός υποψήφιος τρίτου κόμματος. Ο πρώην πρόεδρος Θίοντορ Ρούζβελτ, διαγωνιζόμενος ως Προοδευτικός το 1912 έλαβε πάνω από το 20% της λαϊκής ψήφου.

Στην Αμερικανική πολιτική κουλτούρα, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα θεωρείται κεντροδεξιό ή συντηρητικό και το Δημοκρατικό Κόμμα θεωρείται κεντροαριστερό ή φιλελεύθερο. Οι πολιτείες της Βορειοανατολικής και της Δυτικής Ακτής και κάποιες πολιτείες των Μεγάλων Λιμνών, γνωστές ως "μπλε πολιτείες", είναι σχετικά φιλελεύθερες. Οι "κόκκινες πολιτείες" του Νότου και μέρη των Μεγάλων Πεδιάδων και των Βραχωδών Ορέων είναι σχετικά συντηρητικές.

Ο νικητής των προεδρικών εκλογών του 2008, ο Δημοκρατικός Μπαράκ Ομπάμα, είναι ο 44ος Πρόεδρος των ΗΠΑ. Οι ενδιάμεσες εκλογές του 2010 έδωσαν στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα τον έλεγχο της Βουλής και κέρδη στη Γερουσία, όπου οι Δημοκρατικοί διατηρούν την πλειοψηφία. Στο 112ο Κογκρέσο των ΗΠΑ, η Γερουσία περιλαμβάνει 51 Δημοκρατικούς, δύο ανεξάρτητους που συντάσσονται με τους Δημοκρατικούς, και 47 Ρεπουμπλικάνους· η Βουλή περιλαμβάνει 240 Ρεπουμπλικάνους και 190 Δημοκρατικούς—τρεις έδρες είναι κενές. Υπάρχουν 29 Ρεπουμπλικάνοι και 20 Δημοκρατικοί πολιτειακοί κυβερνήτες, καθώς και ένας ανεξάρτητος.

Εκλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι τελευταίες εκλογές για τη Βουλή των Αντιπροσώπων και για τη Γερουσία έγιναν στις 4 Νοεμβρίου 2014.

Εξωτερικές σχέσεις και στρατός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πρώην Βρετανός Υπουργός Εξωτερικών Ουίλλιαμ Χαγκ και η πρώην Αμερικανίδα Υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον, τον Μάιο του 2010

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ασκούν παγκόσμια οικονομική, πολιτική, και στρατιωτική επιρροή. Είναι μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΟΗΕ και η Νέα Υόρκη φιλοξενεί το Αρχηγείο των Ηνωμένων Εθνών. Είναι μέλος της G8,[29] της G20, και του ΟΟΣΑ. Σχεδόν όλες οι χώρες έχουν πρεσβείες στην Ουάσινγκτον, Π.Κ., και μπορεί να έχουν προξενεία σε σημεία της χώρας. Ομοίως, σχεδόν όλες οι χώρες διαθέτουν Αμερικανικές διπλωματικές αποστολές. Όμως, η Κούβα, το Ιράν, η Βόρεια Κορέα, το Μπουτάν, και η Δημοκρατία της Κίνας (Ταϊβάν) δεν έχουν επίσημες διπλωματικές σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μια «ειδική σχέση» με το Ηνωμένο Βασίλειο[30] και ισχυρούς δεσμούς με τον Καναδά,[31] την Αυστραλία,[32] τη Νέα Ζηλανδία,[33] τις Φιλιππίνες,[34] την Ιαπωνία,[35] τη Νότια Κορέα,[36] το Ισραήλ,[37] και αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες.

Συνεργάζεται στενά με τα κράτη-μέλη του NATO για στρατιωτικά θέματα και θέματα ασφαλείας και με τους γείτονές της, μέσω της Οργάνωσης Αμερικανικών Κρατών και για συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών όπως η τριμερής Βορειοαμερικανική Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου με τον Καναδά και το Μεξικό. Το 2008, οι Ηνωμένες Πολιτείες ξόδεψαν ένα δίχτυ 25,4 δις $ σε επίσημες αναπτυξιακές βοήθειες, το μεγαλύτερο στον κόσμο. Ως μερίδιο των μεγάλων ακαθάριστων εθνικών εισοδημάτων (ΑΕΕ), ωστόσο, η συμβολή των ΗΠΑ είναι 0,18% και βρίσκονται στην τελευταία θέση μεταξύ των είκοσι δύο κρατών-δωρητών. Αντίθετα, τα ιδιωτικά έξοδα που δίνονται από τους Αμερικανούς είναι σχετικά γενναιόδωρα.[38]

Δημογραφικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θρησκεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρεσβυτεριανή εκκλησία· οι περισσότεροι Αμερικανοί προσδιορίζονται ως Χριστιανοί.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι επίσημα ένα κοσμικό κράτος· η Πρώτη Τροποποίηση του Συντάγματος των ΗΠΑ εγγυάται την ελεύθερη άσκηση της θρησκείας και απαγορεύει την εγκαθίδρυση οποιασδήποτε θρησκευτικής εξουσίας. Σε μια έρευνα του 2002, το 59% των Αμερικανών δήλωσαν ότι η θρησκεία έπαιζε έναν «πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή τους», ένα αρκετά μεγαλύτερο ποσοστό από αυτά σε οποιοδήποτε άλλο πλούσιο έθνος.[39] Σύμφωνα με μια έρευνα του 2007, το 78,4% τω ενηλίκων προσδιορίζονταν ως Χριστιανοί,[40] κάτω από το 86,4% το 1990.[41] Τα Προτεσταντικά δόγματα ανέρχονταν στο 51,3%, ενώ ο Ρωμαιοκαθολικισμός, με 23,9%, ήταν το μεγαλύτερο διακριτό δόγμα. Η έρευνα κατηγοριοποιεί τους λευκούς Ευαγγελικούς, το 26,3% του πληθυσμού, ως τη μεγαλύτερη θρησκευτική ομάδα της χώρας·[40] και μια άλλη έρευνα υπολογίζει ότι οι Ευαγγελικοί όλων των φυλών αποτελούν το 30–35% του πληθυσμού.[42] Επίσης, υπάρχουν 1.219.931 Μάρτυρες του Ιεχωβά[43] και 6.398.889 Μορμόνοι της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών.[44] Οι συνολικές αναφερόμενες μη Χριστιανικές θρησκείες το 2007 ήταν 4,7%, έναντι 3,3% το 1990.[41] Οι μεγαλύτερες μη Χριστιανικές θρησκείες ήταν ο Ιουδαϊσμός (1,7%), ο Βουδισμός (0,7%), το Ισλάμ (0,6%), ο Ινδουισμός (0,4%), και ο Ενωτικός Οικουμενισμός (0,3%).[40] Η έρευνα επίσης ανέφερε ότι το 16,1% των Αμερικανών περιέγραψαν τον εαυτό τους ως αγνωστικιστές, άθεοι, ή απλά να μην έχουν θρησκεία, έναντι 8,2% το 1990.[40][41]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Επίσημη εκτίμηση
  2. 2,0 2,1 2,2 «United States». International Monetary Fund. http://www.imf.org/external/pubs/ft/weo/2011/02/weodata/weorept.aspx?sy=2009&ey=2016&scsm=1&ssd=1&sort=country&ds=.&br=1&c=111&s=NGDPD%2CNGDPDPC%2CPPPGDP%2CPPPPC%2CLP&grp=0&a=&pr1.x=49&pr1.y=17. Ανακτήθηκε στις 2011-10-09. 
  3. 3,0 3,1 «World Economic Outlook Database». International Monetary Fund. September 2011. http://www.imf.org/external/pubs/ft/weo/2011/02/weodata/weorept.aspx?sy=2009&ey=2011&scsm=1&ssd=1&sort=country&ds=.&br=1&c=111&s=NGDPD%2CNGDPDPC%2CPPPGDP%2CPPPPC%2CPPPSH%2CLP&grp=0&a=&pr.x=35&pr.y=14. Ανακτήθηκε στις 2011-09-11. 
  4. «Cartographer Put 'America' on the Map 500 years Ago». USA Today. 2007-04-24. http://www.usatoday.com/news/nation/2007-04-24-america-turns-500_N.htm?csp=34. Ανακτήθηκε στις 2008-11-30. 
  5. «The Charters of Freedom». National Archives. http://www.archives.gov/exhibits/charters/charters.html. Ανακτήθηκε στις 2007-06-20. 
  6. Dull, Jonathan R. (2003). "Diplomacy of the Revolution, to 1783", p. 352, chap. in A Companion to the American Revolution, ed. Jack P. Greene and J. R. Pole. Maiden, Mass.: Blackwell, pp. 352–361. ISBN 1-4051-1674-9.
  7. Maddison, Angus (2006). «Historical Statistics for the World Economy». The Groningen Growth and Development Centre, Economics Department of the University of Groningen. http://www.ggdc.net/maddison/Historical_Statistics/horizontal-file_09-2008.xls. Ανακτήθηκε στις 2008-11-06. 
  8. I have a dream..., Ιστορικό Λεύκωμα 1963, σελ. 118-121, Καθημερινή (1997)
  9. "Μαύρη Δύναμη" και "Μαύροι Πάνθηρες" στις ΗΠΑ, Ιστορικό Λεύκωμα 1966, σελ. 109, Καθημερινή (1997)
  10. «US, Allies' Share of World Military Spending Shrinking—Study». Reuters. 2011-07-07. http://www.reuters.com/article/2011/07/07/military-spending-usa-idUSN1E7661J620110707. Ανακτήθηκε στις 2011-08-08. 
  11. Cohen, Eliot A. (July/August 2004). «History and the Hyperpower». Foreign Affairs. http://www.foreignaffairs.com/articles/59919/eliot-a-cohen/history-and-the-hyperpower. Ανακτήθηκε στις 2006-07-14.  «Country ProΑρχείο: United States of America». BBC News. 2008-04-22. http://news.bbc.co.uk/2/hi/americas/country_profiles/1217752.stm. Ανακτήθηκε στις 2008-05-18. 
  12. Adams, J. Q., and Pearlie Strother-Adams (2001). Dealing with Diversity. Chicago: Kendall/Hunt. ISBN 0-7872-8145-X.
  13. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει μεγαλύτερη συλλογική οικονομία, αλλά δεν είναι ένα ενιαίο έθνος.
  14. «United States». Encyclopædia Britannica. http://www.britannica.com/EBchecked/topic/616563/United-States. Ανακτήθηκε στις 2008-03-25 (area given in square miles). 
  15. «Population by Sex, Rate of Population Increase, Surface Area and Density». Demographic Yearbook 2005. UN Statistics Division. http://unstats.un.org/unsd/demographic/products/dyb/DYB2005/Table03.pdf. Ανακτήθηκε στις 2008-03-25 (area given in square kilometers). 
  16. «United States». The World Factbook. CIA. 2009-09-30. https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/us.html. Ανακτήθηκε στις 2010-01-05 (area given in square kilometers). 
  17. «World Factbook: Area Country Comparison Table». Yahoo Education. http://web.archive.org/web/20080208233209rn_1/education.yahoo.com/reference/factbook/countrycompare/area/3d.html. Ανακτήθηκε στις 2007-02-28. 
  18. O'Hanlon, Larry. «Supervolcano: What's Under Yellowstone?». Discovery Channel. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-05-25. http://archive.is/vXo7. Ανακτήθηκε στις 2007-06-13. 
  19. Perkins, Sid (2002-05-11). «Tornado Alley, USA». Science News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2007-07-01. http://web.archive.org/web/20070701131631/http://www.sciencenews.org/articles/20020511/bob9.asp. Ανακτήθηκε στις 2006-09-20. 
  20. Morin, Nancy. «Vascular Plants of the United States». Plants. National Biological Service. http://www.fungaljungal.org/papers/National_Biological_Service.pdf. Ανακτήθηκε στις 2008-10-27. 
  21. «Global Significance of Selected U.S. Native Plant and Animal Species». SDI Group. 2001-02-09. http://www.sdi.gov/curtis/TxTab4x1.html. Ανακτήθηκε στις 2009-01-20. 
  22. «Numbers of Insects (Species and Individuals)». Smithsonian Institution. http://www.si.edu/Encyclopedia_SI/nmnh/buginfo/bugnos.htm. Ανακτήθηκε στις 2009-01-20. 
  23. «National Park Service Announces Addition of Two New Units». National Park Service. 2006-02-28. http://home.nps.gov/applications/release/Detail.cfm?ID=639. Ανακτήθηκε στις 2006-06-13. 
  24. 24,0 24,1 «Federal Land and Buildings Ownership». Republican Study Committee. 2005-05-19. http://johnshadegg.house.gov/rsc/Federal%20Land%20Ownership--May%202005.pdf. Ανακτήθηκε στις 2009-03-09. 
  25. See 8 U.S.C. § 1101(a)(36) and 8 U.S.C. § 1101(a)(38) U.S. Federal Code, Inmigration and Nationality Act. Πρότυπο:USC
  26. «Presidential Elections in the United States: A Primer (Page 7)» (PDF). United States Congressional Research Service. 2000-04-17. http://www.senate.gov/reference/resources/pdf/RL30527.pdf. Ανακτήθηκε στις 2010-01-18. 
  27. Raskin, James B. (2003). Overruling Democracy: The Supreme Court Vs. the American People. London and New York: Routledge, pp. 36–38. ISBN 0-415-93439-7.
  28. Scheb, John M., and John M. Scheb II (2002). An Introduction to the American Legal System. Florence, KY: Delmar, p. 6. ISBN 0-7668-2759-3.
  29. «What is the G8?». utoronto.ca. University of Toronto. http://www.g8.utoronto.ca/what_is_g8.html. Ανακτήθηκε στις February 11, 2012. 
  30. Chapman, James (2011-05-26). «Brotherhood of the Burger Kings: Obama and Cameron Hail 'Stronger than Ever' Special Relationship». London: Mail Online. http://www.dailymail.co.uk/news/article-1390800/Obama-reaffirms-special-relationship-US-historic-speech-MPs.html. Ανακτήθηκε στις 2011-08-28. 
  31. Ek, Carl, and Ian F. Fergusson (2010-09-03). «Canada–U.S. Relations». Congressional Research Service. http://www.fas.org/sgp/crs/row/96-397.pdf. Ανακτήθηκε στις 2011-08-28. 
  32. Vaughn, Bruce (2008-08-08). «Australia: Background and U.S. Relations». Congressional Research Service. http://www.worldcat.org/title/australia-background-and-us-relations/oclc/70208969?title=&detail=&page=frame&url=http%3A%2F%2Fwww.fas.org%2Fsgp%2Fcrs%2Frow%2FRL33010.pdf%26checksum%3Df2a13dd063242d8cf4b00dfda18441af&linktype=digitalObject. Ανακτήθηκε στις 2011-08-28. 
  33. Vaughn, Bruce (2011-05-27). «New Zealand: Background and Bilateral Relations with the United States». Congressional Research Service. http://www.fas.org/sgp/crs/row/RL32876.pdf. Ανακτήθηκε στις 2011-08-28. 
  34. Lum, Thomas (2011-01-03). «The Republic of the Philippines and U.S. Interests». Congressional Research Service. http://www.fas.org/sgp/crs/row/RL33233.pdf. Ανακτήθηκε στις 2011-08-03. 
  35. Chanlett-Avery, Emma, et al. (2011-06-08). «Japan-U.S. Relations: Issues for Congress». Congressional Research Service. http://www.fas.org/sgp/crs/row/RL33436.pdf. Ανακτήθηκε στις 2011-08-28. 
  36. Manyin, Mark E., Emma Chanlett-Avery, and Mary Beth Nikitin (2011-07-08). «U.S.–South Korea Relations: Issues for Congress». Congressional Research Service. http://www.fas.org/sgp/crs/row/R41481.pdf. Ανακτήθηκε στις 2011-08-28. 
  37. Addis, Casey L. (2011-02-14). «Israel: Background and U.S. Relations». Congressional Research Service. http://www.fas.org/sgp/crs/mideast/RL33476.pdf. Ανακτήθηκε στις 2011-08-28. 
  38. Shah, Anup (2009-04-13). «US and Foreign Aid Assistance». GlobalIssues.org. http://www.globalissues.org/article/35/us-and-foreign-aid-assistance. Ανακτήθηκε στις 2009-10-11. 
  39. «Among Wealthy Nations...U.S. Stands Alone in its Embrace of Religion». Pew Global Attitudes Project. Pew Research Center. 2002-12-19. http://pewglobal.org/reports/display.php?ReportID=167. Ανακτήθηκε στις 2008-10-23. 
  40. 40,0 40,1 40,2 40,3 «Religious Composition of the U.S.». U.S. Religious Landscape Survey. Pew Forum on Religion & Public Life. 2007. http://religions.pewforum.org/pdf/affiliations-all-traditions.pdf. Ανακτήθηκε στις 2008-10-23. 
  41. 41,0 41,1 41,2 Kosmin, Barry A., Egon Mayer, and Ariela Kaysar (2001-12-19). «American Religious Identification Survey 2001». CUNY Graduate Center. http://www.gc.cuny.edu/CUNY_GC/media/CUNY-Graduate-Center/PDF/ARIS/ARIS-PDF-version.pdf?ext=.pdf. Ανακτήθηκε στις 2011-09-16. 
  42. Green, John C. «The American Religious Landscape and Political Attitudes: A Baseline for 2004». University of Akron Ray C. Bliss Institute of Applied Politics. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2009-12-07. http://www.webcitation.org/5lpvuMoCD. Ανακτήθηκε στις 2007-06-18. 
  43. Βιβλίο Έτους των Μαρτύρων του Ιεχωβά 2014, Watch Tower Bible And Tract Society of Pennsylvania, σελ. 180
  44. "Facts and Statistics", mormonnewsroom.org

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Wikisource logo
Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:
Wikisource logo
Στη Βικιθήκη υπάρχει υλικό που έχει σχέση με το θέμα:
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα