Ουάσινγκτον

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°53′N 77°02′W / 38.89°N 77.03°W / 38.89; -77.03

Ουάσινγκτον, Π.Κ.
Ομοσπονδιακή περιφέρεια
Περιφέρεια της Κολούμπια
Πάνω αριστερά: Healy Hall στο Georgetown University, πάνω δεξιά: Αμερικανικό καπιτώλιο, μέσο: Μνημείο του Ουάσινγκτον, κάτω αριστερά: Frederick Douglass National Historic Site; κάτω δεξιά: African American Civil War Memorial

Σημαία

Σφραγίδα
Προσωνυμία: D.C. (Ντι Σι)
Η θέση της Ουάσιγκτον σε σχέση με τις πολιτείες Μέριλαντ και Βιρτζίνια
Χώρα Flag of the United States.svg ΗΠΑ
Διοίκηση
 • Δήμαρχος Μιούριελ Μπόουζερ
Έκταση 177 χλμ²
Υψόμετρο 0-125 μ
Πληθυσμός (2010)
 • Πόλη 601.723
 • Μητροπολιτική περιοχή 5.703.948
Ζώνη ώρας UTC-5
 • Θερινή UTC-4
Ιστοσελίδα dc.gov

Η Ουάσινγκτον, Π.Κ. (αγγλικά: Washington, D.C., προφέρεται: [ˈwɒʃɪŋtən diːˈsiː] ( ακούστε), με επίσημη ονομασία Περιφέρεια της Κολούμπια και κοινώς αναφερόμενη ως Ουάσινγκτον, "η Περιφέρεια", ή απλά Ντι Σι) είναι η πρωτεύουσα των Ηνωμένων Πολιτειών. Στις 16 Ιουλίου 1790, το προεδρικό διάταγμα ενέκρινε την δημιουργία μιας περιφέρειας πρωτεύουσας ευρισκόμενης κατά μήκος του Ποταμού Πότομακ στην Ανατολική Ακτή. Όπως ορίζεται από το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, η Περιφέρεια είναι στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών και ούτως δεν αποτελεί τμήμα καμίας πολιτείας των ΗΠΑ.

Οι πολιτείες του Μέριλαντ και της Βιρτζίνια δώρισαν έκαστη γη για να δημιουργηθεί η ομοσπονδιακή περιφέρεια, η οποία περιελάμβανε τους προϋπάρχοντες οικισμούς του Τζόρτζταουν και της Αλεξάντρια όμως, το Κογκρέσο την επέστρεψε στη Βιρτζίνια το 1846. Ονομασμένη προς τιμήν του Τζορτζ Ουάσινγκτον, η Πόλη της Ουάσινγκτον ιδρύθηκε το 1791 για να εξυπηρετεί τον σκοπό της νέας εθνικής πρωτεύουσας. Το Κογκρέσο δημιούργησε μια ενιαία δημοτική διοίκηση για όλη την Περιφέρεια της Κολούμπια μετά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο.

Η Ουάσινγκτον, Π.Κ., είχε εκτιμώμενο πληθυσμό 617.996 το 2011, ούσα η 25η πολυπληθέστερη πόλη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η μητροπολιτική περιοχή της Ουάσινγκτον το 2011 υπολογίζεται ότι είχε 5.703.948 κατοίκους και ήταν η έβδομη μεγαλύτερη στη χώρα.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ένας λαός που μιλούσε μια Αλγκονκιανή γλώσσα γνωστός ως Νακότστανκ κατοικούσε την περιοχή γύρω από τον Ποταμό Ανακόστρια όταν έφθασαν οι πρώτοι Ευρωπαίοι τον 17ο αιώνα.[1] Όμως, η φυλή Νακότστανκ είχε μετακινηθεί από την περιοχή μέχρι τον 18ο αιώνα.[2]

Το άρθρο ένα, τμήμα οχτώ του συντάγματος των ΗΠΑ επιτρέπει τη δημιουργία μιας «περιοχής (με έκταση που δεν υπερβαίνει τα δέκα τετραγωνικά μίλια), από τμήματα συγκεκριμένων πολιτειών, και με την αποδοχή του κογκρέσου να γίνει έδρα της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών».[3] Όμως, το σύνταγμα δεν δηλώνει κάποια συγκεκριμένη τοποθεσία για την πρωτεύουσα. Το 1790, οι Τζέιμς Μάντισον, Αλεξάντερ Χάμιλτον και Τόμας Τζέφερσον συμφώνησαν ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα πλήρωνε τα εναπομείναντα επαναστατικά χρέη των πολιτειών με αντάλλαγμα τη δημιουργία νέας πρωτεύουσας στις νότιες Ηνωμένες Πολιτείες.[4]

Ίδρυση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η περιφέρεια της Κολούμπια το 1835

Τις 9 Ιουλίου 1790, το Κογκρέσο υπερψήφισε τη δημιουργία νέας εθνικής πρωτεύουσας στον ποταμό Ποτόμακ. Η ακριβής θέση της επιλέχθηκε από τον πρόεδρο Τζορτζ Ουάσινγκτον, ο οποίος επικύρωσε τον νόμο τις 16 Ιουλίου. Το αρχικό σχήμα της ομοσπονδιακής περιφέρειας, η οποία δημιουργήθηκε από εδάφη που δώρισαν οι πολιτείες Μέριλαντ και Βιρτζίνια, ήταν τετράγωνο, με μήκος πλευράς 10 μίλια (16 χιλιόμετρα) και είχε συνολική έκταση 100 τετραγωνικά μίλια (259 χλμ²).[5] Δύο προϋπάρχοντες οικισμοί συμπεριλήφθηκαν στην επικράτεια, το λιμάνι του Τζορτζτάουν στο Μέριλαντ, το οποίο είχε ιδρυθεί το 1751,[6] και η πόλη Αλεξάντρια, στη Βιρτζίνια, η οποία ιδρύθηκε το 1749.[7] Το 1791-92, τοποθετήθηκαν πλάκες στα όρια της περιφέρειας ανά μίλι.[8] Πολλές σώζονται μέχρι σήμερα.[9]

Η νέα ομοσπονδιακή πόλη κατασκευάστηκε στις βόρειες όχθες του Ποτόμακ, ανατολικά του Τζορτζτάουν. Τις 9 Σεπτεμβρίου 1791, οι τρεις επίτροποι που επέβλεπαν την κατασκευή της πρωτεύουσας ονόμασαν την πόλη προς τιμή του προέδρου Ουάσινγκτον. Η ομοσπονδιακή περιοχή ονομάστηκε Κολούμπια, το οποίο ήταν ένα ποιητικό όνομα των Ηνωμένων Πολιτειών εκείνη την εποχή.[10][11] Το Κογκρέσο συνεδρίασε για πρώτη φορά στη Ουάσιγκτον τις 17 Νοεμβρίου 1800.[12]

Το 1801, με τον οργανικό νόμο, η περιφέρεια οργανώθηκε επίσημα και τέθηκε υπό τον αποκλειστικό έλεγχο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Επιπλέον, η περιφέρεια οργανώθηκε σε δύο κομητείες, την κομητεία της Ουάσινγκτον στα ανατολικά του Ποτόμακ και την κομητεία Αλεξάντρια στα δυτικά.[13] Μετά από τον νόμο, οι κάτοικοι της περιφέρειας δεν θεωρούνταν κάτοικοι του Μέριλαντ ή της Βιρτζίνια, με αποτέλεσμα να μην εκπροσωπούνται πλέον στο κογκρέσο.[14]

Τις 24-25 Αυγούστου 1814, με επιδρομή, οι βρετανικές δυνάμεις εισέβαλαν στην Ουάσιγκτον και την έκαψαν κατά τη διάρκεια του πολέμου του 1812. Το καπιτώλειο, το θησαυροφυλάκιο και ο Λευκός Οίκος κάηκαν κατά τη διάρκεια της επίθεσης.[15] Τα περισσότερα κυβερνητικά κτίρια επισκευάστηκαν γρήγορα, όμως το καπιτώλειο παρέμεινε υπό κατασκευή μέχρι το 1868.[16]

Ανάπτυξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1830, η περιοχή της Αλεξάνδρια βρέθηκε σε οικονομική παρακμή, εν μέρει εξαιτίας της αμέλησής της από το Κογκρέσο.[17] H πόλη της Αλεξάντρια ήταν μεγάλη αγορά δούλων και οι υπέρμαχοι της δουλείας φοβόντουσαν την κατάργησή της από το Κογκρέσο, επηρεάζοντας ακόμη περισσότερο την οικονομία. Οι κάτοικοι της Αλεξάντρια ζήτησαν από τη Βιρτζίνια να δεχθεί πίσω τη γη που δώρησε για τον σχηματισμό της περιφέρειας.[18] Η γενική συνέλευση της Βιρτζίνια ψήφισε τον Φεβρουάριο του 1846 την επιστροφή της Αλεξάντρια και τις 9 Ιουλίου 1846, το Κογκρέσο συμφώνησε να επιστραφεί ολόκληρη η έκταση που είχε δοθεί από τη Βιρτζίνια. Το 1850, το εμπόριο δούλων, αλλά όχι η δουλεία, τέθηκε εκτός νόμου στην ομοσπονδιακή περιφέρεια.[19]

Η έναρξη του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου το 1861 οδήγησε σε επέκταση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και σημαντική αύξηση του πληθυσμού της περιφέρειας, συμπεριλαμβανομένων και πολλών απελευθερωμένων δούλων. Ο πρόεδρος Αβραάμ Λίνκολν υπέγραψε την πράξη κατάργησης της δουλείας το 1862, με την οποία έληξε η δουλεία στην περιφέρειας της Κολούμπια. Το 1868, οι Αφροαμερικανοί απέκτησαν δικαίωμα ψήφου στις δημοτικές εκλογές.[20]

Μέχρι το 1870, ο πληθυσμός της περιφέρειας είχε αυξηθεί κατά 75% σε σχέση με την προηγούμενη απογραφή, φτάνοντας τους 132.000 κατοίκους..[21] Παρά την ανάπτυξη της χώρας, η Ουάσινγκτον παρέμενε με χωματόδρομους και χωρίς βασική υγιεινή. Κάποια μέλη του κογκρέσου πρότειναν να μετακινηθεί η πρωτεύουσα πιο δυτικά, αλλά ο πρόεδρος Οδυσσεύς Γκραντ αρνήθηκε να σκεφτεί την πρόταση.[22] Με τον οργανικό νόμο του 1871 καταργήθηκαν τα ξεχωριστά συμβούλια της Ουάσιγκτον και Τζορτζτάουν και δημιουργήθηκε ενιαία διοικητική αρχή για την περιφέρεια της Κολούμπια.[23] Τη δεκαετία του 1870 άρχισε ο εκσυγχρονισμός της πόλης.

Με την κατασκευή των πρώτων αμαξιτών δρόμων το 1888, η πόλη επεκτάθηκε πέρα από τα αρχικά όρια που είχε θέσει το αρχικό σχέδιο.[24] Το Τζορτζτάουν ενσωματώθηκε επισήμως στην Ουάσινγκτον το 1895.[25] Στις αρχές του 20ού αιώνα, η Ουάσινγκτον ήταν η πρώτη αμερικανική πόλη η οποία επανασχεδιάστηκε ως τμήμα του κινήματος για όμορφες πόλεις.[26] Οι αυξημένες ομοσπονδιακές δαπάνες ως αποτέλεσμα του New Deal, κατασκευάστηκαν στην πόλη νέα κυβερνητικά κτίρια, μνημεία και μονάδες.[27] Οι κυβερνητικές δραστηριότητες συνέχισαν να αυξάνονται στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.[28] Μέχρι το 1950, η πληθυσμός της περιφέρειας έφτασε στην μέγιστη τιμή του, 802.178 κατοίκους.[21]

Τις 11 Σεπτεμβρίου 2001, τρομοκράτες οδήγησαν την πτήση 77 της American Airlines να συγκρουστεί με το Πεντάγωνο, στο γειτονικό Άρλινγκτον. Η πτήση 93 της United Airlines θεωρείται ότι είχε στόχο την Ουάσινγκτον, αλλά συνετρίβη στην Πενσυλβάνια όταν οι επιβάτες επιχείρησαν να ανακτήσουν τον έλεγχο του αεροπλάνου από τους αεροπειρατές.[29][30]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. McAtee, Waldo Lee (1918). A Sketch of the Natural History of the District of Columbia. Washington, DC: H.L. & J.B. McQueen, Inc., σελ. 7. http://books.google.com/?id=v-BmnyhbDekC. 
  2. Burr, Charles (1920). «A Brief History of Anacostia, Its Name, Origin and Progress». Records of the Columbia Historical Society 23: 170. http://books.google.com/books?id=WFW1gSS0MhAC. 
  3. «Constitution of the United States». National Archives and Records Administration. http://www.archives.gov/exhibits/charters/constitution_transcript.html. Ανακτήθηκε στις July 22, 2008. 
  4. Crew, Harvey W.. William Bensing Webb. John Wooldridge (1892). Centennial History of the City of Washington, D. C.. Dayton, Ohio: United Brethren Publishing House, σελ. 124. https://books.google.com/?id=5Q81AAAAIAAJ. 
  5. Crew, Harvey W.. William Bensing Webb. John Wooldridge (1892). Centennial History of the City of Washington, D. C.. Dayton, Ohio: United Brethren Publishing House, σελ. 89–92. https://books.google.com/?id=5Q81AAAAIAAJ. 
  6. «Georgetown Historic District». National Park Service. http://www.nps.gov/history/nr/travel/Wash/dc15.htm. Ανακτήθηκε στις July 5, 2008. 
  7. «Alexandria's History». Alexandria Historical Society. http://www.alexandriahistorical.org/history.html. Ανακτήθηκε στις April 4, 2009. 
  8. Bordewich, Fergus M. (2008). Washington: the making of the American capital. HarperCollins, σελ. 76–80. ISBN 978-0-06-084238-3. https://books.google.com/books?id=kKKMJ7Rqta8C. 
  9. «Boundary Stones of Washington, D.C.». BoundaryStones.org. http://www.boundarystones.org/. Ανακτήθηκε στις May 27, 2008. 
  10. Crew, Harvey W.. William Bensing Webb. John Wooldridge (1892). «IV. Permanent Capital Site Selected». Centennial History of the City of Washington, D.C.. Dayton, Ohio: United Brethren Publishing House, σελ. 101. https://books.google.com/books?id=5Q81AAAAIAAJ. Ανακτήθηκε στις June 1, 2011. 
  11. «Get to Know D.C.». Historical Society of Washington, D.C.. http://www.historydc.org/aboutdc.aspx. Ανακτήθηκε στις July 11, 2011. 
  12. «The Senate Moves to Washington». Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών. February 14, 2006. http://www.senate.gov/artandhistory/history/minute/The_Senate_Moves_to_Washington.htm. Ανακτήθηκε στις July 11, 2008. 
  13. Crew, Harvey W.. William Bensing Webb. John Wooldridge (1892). «IV. Permanent Capital Site Selected». Centennial History of the City of Washington, D. C.. Dayton, Ohio: United Brethren Publishing House, σελ. 103. https://books.google.com/?id=5Q81AAAAIAAJ. 
  14. «Statement on the subject of The District of Columbia Fair and Equal Voting Rights Act» (PDF). American Bar Association. September 14, 2006. http://www.americanbar.org/content/dam/aba/migrated/poladv/letters/electionlaw/060914testimony_dcvoting.authcheckdam.pdf. Ανακτήθηκε στις August 10, 2011. 
  15. «Saving History: Dolley Madison, the White House, and the War of 1812». White House Historical Association. http://www.whitehousehistory.org/whha_classroom/classroom_documents-1812.html. Ανακτήθηκε στις February 21, 2010. 
  16. «A Brief Construction History of the Capitol». Architect of the Capitol. http://www.aoc.gov/history/us-capitol-building. Ανακτήθηκε στις December 2, 2012. 
  17. Richards, Mark David (Spring–Summer 2004). «The Debates over the Retrocession of the District of Columbia, 1801–2004». Washington History (Historical Society of Washington, D.C.): 54–82. http://www.dcvote.org/pdfs/mdrretro062004.pdf. Ανακτήθηκε στις January 16, 2009. 
  18. Greeley, Horace (1864). The American Conflict: A History of the Great Rebellion in the United States. Chicago: G. & C.W. Sherwood, σελ. 142–144. https://books.google.com/?id=ZlIMAAAAYAAJ. 
  19. «Compromise of 1850». Library of Congress. September 21, 2007. http://www.loc.gov/rr/program/bib/ourdocs/Compromise1850.html. Ανακτήθηκε στις July 24, 2008. 
  20. Dodd, Walter Fairleigh (1909). The government of the District of Columbia. Washington, D.C.: John Byrne & Co., σελ. 40–5. https://books.google.com/books?id=_29DAAAAIAAJ. 
  21. 21,0 21,1 «Historical Census Statistics on Population Totals By Race, 1790 to 1990» (PDF). United States Census Bureau. September 13, 2002. http://www.census.gov/population/www/documentation/twps0056/tab23.pdf. Ανακτήθηκε στις August 13, 2011. 
  22. Bordewich, Fergus M. (2008). Washington: the making of the American capital. HarperCollins, σελ. 272. ISBN 978-0-06-084238-3. https://books.google.com/books?id=kKKMJ7Rqta8C. 
  23. «An Act to provide a Government for the District of Columbia». Statutes at Large, 41st Congress, 3rd Session. Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου. http://memory.loc.gov/cgi-bin/ampage?collId=llsl&fileName=016/llsl016.db&recNum=0454. Ανακτήθηκε στις July 10, 2011. 
  24. Kathryn Schneider Smith, επιμ. (2010). Washington at Home: An Illustrated History of Neighborhoods in the Nation's Capital (2 έκδοση). Johns Hopkins University Press, σελ. 1–11. ISBN 978-0-8018-9353-7. 
  25. Tindall, William (1907). Origin and government of the District of Columbia. Washington, D.C.: U.S. Government Printing Office, σελ. 26–8. https://books.google.com/books?id=JUg-AAAAYAAJ. 
  26. Ramroth, William (2007). «The City Beautiful Movement». Planning for Disaster. Kaplan, σελ. 91. ISBN 978-1-4195-9373-4. https://books.google.com/books?id=BgTpVyDyWDIC. 
  27. Gelernter, Mark (2001). History of American Architecture. Manchester University Press, σελ. 248. ISBN 978-0-7190-4727-5. https://books.google.com/books?id=tCe8AAAAIAAJ. 
  28. Williams, Paul Kelsey (2004). Washington, D.C.: the World War II years. Arcadia Publishing. ISBN 978-0-7385-1636-3. https://books.google.com/books?id=GtVIlFGursEC. 
  29. «Al-Jazeera offers accounts of 9/11 planning». CNN. September 12, 2002. http://archives.cnn.com/2002/WORLD/meast/09/12/alqaeda.911.claim/index.html. Ανακτήθηκε στις June 3, 2008. 
  30. «White House target of Flight 93, officials say». CNN. May 23, 2002. http://archives.cnn.com/2002/US/05/23/flight.93/index.html. Ανακτήθηκε στις June 3, 2008. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα