Πολικό κλίμα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Περιοχές πολικού κλίματος σύμφωνα με την ταξινόμηση Κέππεν: Τούνδρα (έντονο τιρκουάζ) και παγοκάλυμμα (ελαφρύ τιρκουάζ).
Η ηλιακή ακτινοβολία έχει χαμηλότερη ένταση στις πολικές περιοχές, επειδή η γωνία με την οποία χτυπάει τη γη δεν είναι τόσο άμεση όσο στον ισημερινό. Ένα άλλο αποτέλεσμα είναι ότι το φως του ήλιου πρέπει να περάσει από περισσότερη ατμόσφαιρα για να φτάσει στο έδαφος.[1]

Οι περιοχές πολικού κλίματος χαρακτηρίζονται από έλλειψη θερμών καλοκαιριών. Κάθε μήνα σε ένα πολικό κλίμα έχει μέση θερμοκρασία μικρότερη από 10 °C. Οι περιοχές με πολικό κλίμα καλύπτουν περισσότερο από το 20% της Γης. Αυτές οι περιοχές είναι συνήθως μακριά από τον ισημερινό, και όταν συμβαίνει αυτό, ο ήλιος λάμπει για πολλές ώρες το καλοκαίρι και για πολλές λιγότερες ώρες το χειμώνα. Ένα πολικό κλίμα οδηγεί σε άδενδρη τούνδρα, παγετώνες ή σε μόνιμο ή ημι-μόνιμο στρώμα πάγου. Έχει δροσερά καλοκαίρια και πολύ κρύους χειμώνες.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Yung, Chung-hoi. «Why is the equator very hot and the poles very cold?». Hong Kong Observatory. http://www.hko.gov.hk/education/edu06nature/ele_srad_e.htm. Ανακτήθηκε στις 2010-12-02.