Μονοπάτι των Σιφώνων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σίφωνας με ταχύτητα ανέμων 200 μίλια την ώρα (322 χλμ την ώρα), στο Στάουτον του Ουισκόνσιν, ΗΠΑ, στις 18 Αυγούστου 2005

Το Μονοπάτι των Σιφώνων (Tornado Alley) είναι ένας όρος για μια περιοχή των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου οι σίφωνες είναι εξαιρετικά συχνό φαινόμενο.[1]

Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1952 ως τίτλος ερευνητικού έργου για μελέτη δυσμενών καιρικών συνθηκών σε περιοχές του Τέξας, της Οκλαχόμα, του Κάνσας, της Νότιας Ντακότα, του Ιλινόι, της Αϊόβα, του Μιζούρι, της Νεμπράσκα, του Κολοράντο, της Βόρειας Ντακότα και της Μινεσότα.

Μολονότι τα επίσημα όρια της περιοχής δεν είναι σαφώς καθορισμένα, η κυρία διαδρομή εκτείνεται από το βόρειο Τέξας, μέσω της Οκλαχόμα, του Κάνσας, της Νεμπράσκα, του Μιζούρι, της Αϊόβα, της Νότιας Ντακότα και της Βόρειας Ντακότα.

Σίφωνας στο Αναντάρκο της Οκλαχόμα, στις 3 Μαΐου 1999.

Πολιτείες όπως η Μινεσότα, το Ουισκόνσιν, το Ιλινόι, η Ιντιάνα και το Οχάιο μερικές φορές συμπεριλαμβάνονται επίσης στο μονοπάτι. Οι έρευνες δείχνουν ότι οι ανεμοστρόβιλοι γίνονται όλο και πιο συχνοί στα βόρεια τμήματα της περιοχής, όπου φτάνουν έως τις καναδικές πεδιάδες.[2]

Ένα διάγραμμα που απεικονίζει το Μονοπάτι των Σιφώνων, με βάση τη συχνότητα των σιφώνων ανά δεκαετία. Φαίνονται η επικίνδυνη τοποθεσία (κόκκινη) και τα συνεισφέροντα μετεωρολογικά συστήματα.

Η τοποθεσία δεν έχει οριστεί επισήμως από την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία (NWS) των ΗΠΑ.[3] Έτσι, οι διαφορές στην τοποθεσία είναι αποτέλεσμα των διαφορετικών κριτηρίων που χρησιμοποιούνται.[4]

Το Μονοπάτι των Σιφώνων στης Ηνωμένες Πολιτείες.

Συχνότητα των σιφώνων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο μέσος σίφωνας παραμένει μόνο στο έδαφος για 5 λεπτά. Αυτά τα στοιχεία, τα οποία αναφέρθηκαν από το Εθνικό Κέντρο Κλιματικών Δεδομένων για την περίοδο 1991 έως 2010, δείχνουν τις δεκαεπτά αμερικανικές πολιτείες με τον υψηλότερο μέσο αριθμό σιφώνων ανά 10.000 τετραγωνικά μίλια ανά έτος, δηλαδή 26.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα ανά έτος.[5]

Μεγαλύτερη συχνότητα σιφώνων ανά πολιτεία

  1. Φλόριντα: 12.2
  2. Κάνσας: 11.7
  3. Μέριλαντ: 9.9
  4. Ιλινόις: 9.7
  5. Μισισίπη: 9.2
  6. Αϊόβα: 9.1
  7. Οκλαχόμα: 9
  8. Νότια Καρολίνα: 9
  9. Αλαμπάμα: 8.6
  10. Λουϊζιάνα: 8.5
  11. Αρκανσας: 7.5
  12. Νεμπράσκα: 7.4
  13. Μιζουρι: 6.5
  14. Βόρεια Καρολίνα: 6.4
  15. Τενεσί: 6.2
  16. Ιντιάνα: 6.1
  17. Τέξας: 5.9

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Glickman, Todd S. (2000). Glossary of Meteorology (2nd έκδοση). Boston: American Meteorological Society. ISBN 978-1878220349. 
  2. «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιανουαρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2014. 
  3. «Severe Weather 101: Tornado FAQ». National Severe Storms Laboratory. NOAA. 29 Ιανουαρίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2013. 
  4. «Tornado FAQ». Storm Prediction Center. NOAA. 29 Ιανουαρίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2013. 
  5. «Average Annual Number of EF0-EF5 Tornadoes per 10,000 square miles during 1991 - 2010». National Climatic Data Center. U.S. Tornado Climatology: NOAA.gov. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (gif) στις 29 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2013. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]