Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ειρηναίος Αθανασιάδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σεβασμιώτατος
Ειρηναίος Α΄
Αρχιεπίσκοπος Κρήτης
Irineos.png
Από31 Αυγούστου 2006
ΠροκάτοχοςΤιμόθεος
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση9 Αυγούστου 1933 (1933-08-09) (88 ετών)
Μιξόρρουμα Ρεθύμνης, Ελλάδα
ΕθνικότηταΕλληνική
ΔόγμαΧριστιανός Ορθόδοξος
Πρώην τίτλοςΚυδωνίας και Αποκορώνου (1975-2006)

Ο Ειρηναίος (κατά κόσμον Νικόλαος Αθανασιάδης) είναι Αρχιεπίσκοπος Κρήτης και μέλος της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Πριν την εκλογή του στον Αρχιεπισκοπικό θρόνο της Κρήτης διετέλεσε Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 9 Αυγούστου 1933 στα Μιξόρρουμα Ρεθύμνης και οι γονείς του ονομάζονταν Δημήτριος και Δέσποινα[1]. Τις εγκύκλιες σπουδές του πραγματοποίησε αρχικά στο Γυμνάσιο Αρρένων Ρεθύμνης και στη συνέχεια φοίτησε στην Εκκλησιαστική Σχολή Κρήτης[1]. Σπούδασε στην Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από την οποία αποφοίτησε το 1957, αφού υπέβαλε διατριβή με τίτλο «Ο Ιωάννης Χρυσόστομος και το κοινωνικόν πρόβλημα»[2]. Χειροτονήθηκε διάκονος στις 22 Νοεμβρίου 1956, λαμβάνοντας το όνομα Ειρηναίος[1].

Κατόπιν σπούδασε με υποτροφία του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Κολλέγιο του Αγίου Βονιφατίου στο Warminster της Αγγλίας. Εκεί, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στις 22 Δεκεμβρίου 1957 από τον Αρχιεπίσκοπο Μεγάλης Βρετανίας Αθηναγόρα, ο οποίος του ανέθεσε όλη την περιοχή της Νοτίου Αγγλίας. Διετέλεσε εφημέριος στον Ιερό Ναό Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στο Μπρίστολ ως το 1960 που επέστρεψε στην Κρήτη, και κατόπιν Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως Κυδωνίας και Αποκορώνου και Σχολάρχης της Εκκλησιαστικής Σχολής Κρήτης.

Τον Φεβρουάριο του 1975 εξελέγη από την Ιερά Επαρχιακή Σύνοδο της Εκκλησίας Κρήτης παμψηφεί Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου[3] και από τις 23 Φεβρουαρίου 1975, οπότε χειροτονήθηκε επίσκοπος, αποτελεί μέλος της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου[4].

Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

To έργο του στην Μητρόπολη Κυδωνίας και Αποκορώνου ήταν τεράστιο. Διοργάνωσε ιερατικά συνέδρια και ιερατικές συνάξεις για την επιμόρφωση του κλήρου σε όλα τα σύγχρονα κοινωνικά, θεολογικά και επιστημονικά ζητήματα[1]. Ίδρυσε τη Σχολή Βυζαντινής Μουσικής για την εκμάθηση της εκκλησιαστικής και παραδοσιακής μουσικής αλλά και για την θεραπεία του προβλήματος της ελλείψεως ψαλτών από τις ενορίες της υπαίθρου, ενώ παράλληλα δημιούργησε τις κατασκηνώσεις της Ιεράς Μητροπόλεως με την ονομασία «Απόστολος Παύλος». Θεμελίωσε και ανακαίνισε εκ βάθρων δεκάδες Ιερών Ναών που σήμερα κοσμούν όλη την Μητρόπολη Κυδωνίας και Αποκορώνου. Μεταξύ αυτών τον Ιερό Ναό Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στα Χανιά, τον Ιερό Ναό Αγίου Νεκταρίου Σούδας, Αγίου Στεφάνου Χανίων, Αγίου Χριστοφόρου Χανίων, Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου, Αγίου Νεκταρίου Χανίων, Αγίου Στυλιανού, Αγίας Σοφίας και πολλών άλλων. Ανακαίνισε το Επισκοπείο, το οποίο παρέλαβε ερειπωμένο και σχεδόν γκρεμισμένο, όπως ακριβώς ήταν μετά από τον βομβαρδισμό των Γερμανών στα Χανιά. Παράλληλα ίδρυσε και έκτισε το Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως με πολυσχιδή δραστηριότητα σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και ο Ραδιοφωνικός Σταθμός «Ορδόδοξη Μαρτυρία», τον οποίο εμπνεύστηκε και ίδρυσε το 1992 με εικοσιτετράωρο πρόγραμμα. Τρέφοντας ιδιαίτερη αγάπη προς την νεότητα, έδινε το παρόν ετησίως στα συνέδρια του Νεανικού Επιμορφωτικού Ομίλου Σύρου από το 1985.

Θεωρείται φιλομόναχος Αρχιερέας, καθώς ο ίδιος ζει λιτά, ασκητικά και μοναχικά, ως απλός καλόγερος. Με γνώμονα αυτή του την αγάπη προς τον Μοναχισμό εγκαθίδρυσε μοναχικές αδελφότητες στα εγκαταλελειμμένα μοναστήρια της Επαρχίας του, όπως η αδελφότητα της Ιεράς Μονής Ζωοδόχου Πηγής Χρυσοπηγής Χανίων. Παράλληλα ανακαίνισε τις ιστορικές Ιερές Μονές Αγίας Τριάδος Τζαγκαρόλων, Αγίου Γεωργίου Καρυδίου και Αγίου Γεωργίου Χαρωδιάς, ενώ εγκαθίδρυσε αδελφότητα αγιορείτων πατέρων στην ιστορική Ιερά Μονή Κυρίας των Αγγέλων Γουβερνέτου.

Από τo 2005, οπότε και επαναλειτούργησε ο Συνοδικός θεσμός της ενδημούσης Συνόδου του Oικουμενικού Πατριαρχείου, κλήθηκε επανειλημμένως ως συνοδικό μέλος της. Έχει διατελέσει Τοποτηρητής των Ιερών Μητροπόλεων Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων, Κισάμου και Σελίνου και Πέτρας και Χερρονήσου.

Αρχιεπίσκοπος Κρήτης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου τον εξέλεξε παμψηφεί Αρχιεπίσκοπο της Εκκλησίας της Κρήτης στις 30 Αυγούστου 2006 στο Φανάρι. Το Μεγάλο Μήνυμα εδόθη στον Ιερό Πατριαρχικό Ναό Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι, και η ενθρόνισή του πραγματοποιήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2006. Διαδέχθηκε τον Αρχιεπίσκοπο Τιμόθεο.

Ο Αρχιεπίσκοπος Ειρηναίος ως Πρόεδρος της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας Κρήτης ίδρυσε πέντε Ειδικές Συνοδικές Επιτροπές για ένα φάσμα θεμάτων και προβλημάτων της σύγχρονης ζωής: Επιτροπή επί των Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων, Επιτροπή επί του Θρησκευτικού Τουρισμού, Επιτροπή επί της Εκκλησιαστικής Φιλανθρωπίας, Επιτροπή επί των Ιερών Ακολουθιών και Επιτροπή επί της Εξωτερικής Ιεραποστολής. Επίσης με πρωτοβουλία του έχει συσταθεί η Μη Κυβερνητική Οργάνωση της Εκκλησίας Κρήτης (Μ.Κ.Ο.) «Φιλοξενία».

To έργο του στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Κρήτης είναι τεράστιο. Διοργάνωσε ιερατικά συνέδρια και ιερατικές συνάξεις για την επιμόρφωση του κλήρου σε όλα τα σύγχρονα κοινωνικά και θεολογικά ζητήματα. Ενίσχυσε, στήριξε και αναβάθμισε τη Σχολή Βυζαντινής Μουσικής για την εκμάθηση της εκκλησιαστικής και παραδοσιακής μουσικής, δημιούργησε τις κατασκηνώσεις της Ιεράς Αρχιεπισκοπής «Άνω Πόλις» στην Ανώπολη Πεδιάδος, την Ομάδα Μοναχικών Ατόμων, εβδομαδιαίες Συνάξεις Νέων, το Γραφείο επί των Αιρέσεων καθώς και το Γραφείου Ευρέσεως Εργασίας της Αρχιεπισκοπή Κρήτης. Επίσης αναστηλώθηκαν και συντηρήθηκαν πολλά σημαντικά εκκλησιαστικά μνημεία της Αρχιεπισκοπής. Από τα πρώτα χρόνια της διακονίας στην Ιερά Αρχιεπισκοπή απέκτησε μεγάλη δημοτικότητα λόγω του ανοίγματος της Εκκλησίας προς την κοινωνία[5]. Πολύ γνωστό είναι ότι είχε προσέλθει στις συγκεντρώσεις του Κινήματος των Αγανακτισμένων[6] του Ηρακλείου μιλώντας στους πολίτες[7], καθώς επίσης και ότι την Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2011 στην παρέλαση του Ηράκλειου πολίτες απαίτησαν να αποχωρήσουν οι εκπρόσωποι του πολιτικού κόσμου και να παραμείνει στην εξέδρα των επισήμων μόνο ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης[8]. Επίσης παρέστη σε συγκεντρώσεις ανέργων[9] στο Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου μιλώντας με τους πολίτες και συνεργάστηκε με τον Δήμο Ηρακλείου σε κοινωνικά θέματα[10].

Τον Σεπτέμβριο του 2020, ο Αρχιεπίσκοπος Ειρηναίος νόσησε σοβαρά και νοσηλεύτηκε στην εντατική με συμπτώματα αναπνευστικής ανεπάρκειας[11]. Κατόπιν εξετάσεων, διαπιστώθηκε ότι πάσχει από τη νόσο του κινητικού νευρώνα και υπεβλήθη σε τραχειοστομία[12]. Στις 18 Οκτωβρίου 2021, η Ιερά Επαρχιακή Σύνοδος της Εκκλησίας της Κρήτης, αφού έλαβε και την ευλογία, την έγκριση και την συγκατάθεση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου[13], αποφάσισε ομόφωνα να ορίσει τριμελή επιτροπή ιατρών, οι οποίοι εξέτασαν την κατάσταση της υγείας του και κατέθεσαν το πόρισμά τους στον Πρόεδρο Πρωτοδικών Ηρακλείου. Βάσει αυτού, στις 24 Νοεμβρίου 2021 η Ιερά Επαρχιακή Σύνοδος της Εκκλησίας της Κρήτης αποφάσισε ομόφωνα να εισηγηθεί στο Οικουμενικό Πατριαρχείο την απαλλαγή του Αρχιεπισκόπου Ειρηναίου από τα καθήκοντά του «ἐξ αἰτίας τῶν χρονίων καί μή ἀναστρέψιμων προβλημάτων τῆς ὑγείας του[14]».

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Γρινιεζάκης, Μακάριος. «Εκτενές Βιογραφικό». Ιερά Αρχιεπισκοπή Κρήτης. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2021. 
  2. Μάρκου, Μάρκος. «Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κύριος Ειρηναίος». Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2021. 
  3. Τωμαδάκη, Βασιλική. «1975: Μητροπολίτης Χανίων ο αρχιμανδρίτης κ. Ειρηναίος Αθανασιάδης». Χανιώτικα Νέα. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2021. 
  4. Μητροπολίτες / Αρχιεπίσκοποι του Θρόνου, Επίσημη Ιστοσελίδα ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ
  5. «Δενδροφύτευση Αρχιεπισκόπου Κρήτης με παιδιά Κατηχητικών». Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2021. 
  6. «Στο πλευρό του Κινήματος των «Αγανακτισμένων» ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ειρηναίος». Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2021. 
  7. «Στους "Αγανακτισμένους" ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης». Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2021. 
  8. «Μόνο ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης στην εξέδρα των επισήμων στην παρέλαση στο Ηράκλειο! Οι πολίτες απαίτησαν να αποχωρήσουν οι εκπρόσωποι του πολιτικού κόσμου!». Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2021. 
  9. «Είδηση: Δίπλα στους ανέργους ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης». Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2021. 
  10. «Συνεργασία Δήμου Ηρακλείου - Αρχιεπισκοπή Κρήτης». Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2021. 
  11. «Στην Εντατική ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ειρηναίος - Αρνητικός στον κορωνοϊό». Πρώτο Θέμα. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2021. 
  12. «Σε αφύπνιση αλλά με τραχειοστομία ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης». ΕΡΤ. Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2021. 
  13. Με την έγκριση του Οικουμενικού Πατριάρχη ορίζεται 3μελής επιτροπή ιατρών για την υγεία του Αρχιεπισκόπου Κρήτης, ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ 18.10.2021
  14. «Απαλλαγή του Αρχιεπισκόπου Κρήτης αποφάσισε ομόφωνα η Ιερά Επαρχιακή Σύνοδος». Ανακτήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 2021. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Προκάτοχος
Νικηφόρος
Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου
1975-2006
Διάδοχος
Δαμασκηνός
Προκάτοχος
Τιμόθεος Γ΄
Αρχιεπίσκοπος Κρήτης
2006-
Διάδοχος
Εν ενεργεία