Αρμένιοι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αρμένιοι
Հայեր
Συνολικός πληθυσμός
6– 8 εκατομμύρια [1]
Περιοχές με σημαντικούς πληθυσμούς
Flag of Armenia.svg Αρμενία 3,018,854[2]
Flag of Russia.svg Ρωσία 1,182,388[3]–2,900,000[4]
Flag of the United States.svg Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής 483,366[5]–1,500,000[6]
Flag of France.svg Γαλλία 250,000[7]–750,000[8]
Flag of Iran.svg Ιράν 120,000[9]
Flag of Brazil.svg Βραζιλία 100,000[10][11]
Flag of Lebanon.svg Λίβανος 150,000[12]
Flag of Syria.svg Συρία[σ. 1] 100,000[13]
Flag of Ukraine.svg Ουκρανία 100,000[14]
Flag of Greece.svg Ελλάδα 80,000[15]
Flag of Argentina.svg Αργεντινή 70,000[16]
Flag of Turkey.svg Τουρκία 60,000[17]
Flag of Canada.svg Καναδάς 55,740[18]
Flag of Poland.svg Πολωνία 50,000[19]
Γλώσσες
Αρμένικα
Θρησκεία
Χριστιανισμός
Αρμενική Αποστολική Εκκλησία · Καθολική Εκκλησία · Προτεσταντισμός
Armenian collage.png

Οι Αρμένιοι (Αρμενικά: հայեր, hɑjɛɾ]) είναι μια εθνοθρησκευτική ομάδα ιθαγενής στα αρμενικά υψίπεδα.

Οι Αρμένιοι αποτελούν τον κύριο πληθυσμό της Αρμενίας και της ντε φάκτο ανεξάρτητης Δημοκρατίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Υπάρχει μια ευρεία διασπορά εκατομμυρίων ανθρώπων με πλήρη ή μερική αρμενική καταγωγή που ζουν εκτός της σύγχρονης Αρμενίας. Οι μεγαλύτεροι πληθυσμοί Αρμενίων υπάρχουν σήμερα στη Ρωσία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία, τη Γεωργία, το Ιράν, την Ουκρανία, τον Λίβανο και τη Συρία. Με τις εξαιρέσεις του Ιράν και τα πρώην σοβιετικά κράτη, η σημερινή αρμενική διασπορά σχηματίστηκε κυρίως ως αποτέλεσμα της Αρμενικής Γενοκτονίας.[20]

Οι περισσότεροι Αρμένιοι ασπάζονται την Αρμενική Αποστολική Εκκλησία, μια μη Χαλκηδόνια εκκλησία, η οποία είναι επίσης η παλαιότερη εθνική εκκλησία στον κόσμο. Ο Χριστιανισμός άρχισε να εξαπλώνεται στην Αρμενία αμέσως μετά τον θάνατο του Ιησού, χάρη στις προσπάθειες δύο από τους αποστόλους του, του Θαδαίου και του Βαρθολομαίου.[21] Στις αρχές του 4ου αιώνα, το Βασίλειο της Αρμενίας ήταν το πρώτο κράτος που υιοθέτησε το Χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία του κράτους,[22] με την οποία ο προηγουμένως κυρίαρχος Ζωροαστρισμός και ο παγανισμός στην Αρμενία μειώθηκαν σταδιακά.[23][24]

Τα Αρμενικά είναι μια Ινδοευρωπαϊκή γλώσσα. Διαθέτουν δύο αμοιβαία κατανοητές και γραπτές μορφές: την Ανατολική Αρμενική, που σήμερα ομιλείται κυρίως στην Αρμενία, το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, το Ιράν και τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, και τη Δυτική Αρμενική, που χρησιμοποιείται στην ιστορική Δυτική Αρμενία και, μετά από την Αρμενική Γενοκτονία, κυρίως στις κοινότητες της Αρμενικής Διασποράς. Το μοναδικό αρμενικό αλφάβητο επινοήθηκε το 405 μ.Χ. από τον Μεσρώπ Μαστότς.

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ο πληθυσμός των Αρμένιων της Συρίας υπολογίζεται οτι είναι πολυ μικρότερος λόγω του Συριακού εμφύλιου πολέμου, καθώς οι μετρήσεις είναι πριν την έναρξή του. Πολλοί μετανάστευσαν πρός το Λίβανο, την Αρμενία, και προς τυ Δύση.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ο συνολικός πληθυσμός έχει υπολογιστεί από τους πληθυσμούς των παρακάτω χωρών.
  2. «Statistical Service of Armenia». Armstat. http://www.armstat.am/file/doc/99475033.pdf. Ανακτήθηκε στις 20 February 2014. 
  3. «National makeup of the population of the Russian Federation (Национальный состав населения Российской Федерации)» (στα ru). Russian Federal State Statistics Service. http://www.gks.ru/free_doc/new_site/population/demo/per-itog/tab5.xls. Ανακτήθηκε στις 5 January 2013. 
  4. Robert A. Saunders, Vlad Struko (2010). Historical dictionary of the Russian Federation. Lanham, Maryland: Scarecrow Press, σελ. 50. ISBN 978-0-8108-5475-8. 
  5. «Total ancestry categories tallied for people with one or more ancestry categories reported 2011 American Community Survey 1-Year Estimates». United States Census Bureau. http://ia601608.us.archive.org/26/items/2011AmericanCommunitySurveyAncestry/2011Acs.pdf. Ανακτήθηκε στις 22 December 2012. 
  6. Thon, Caroline (2012). Armenians in Hamburg: an ethnographic exploration into the relationship between diaspora and success. Berlin: LIT Verlag Münster, σελ. 25. ISBN 978-3-643-90226-9. 
  7. Taylor, Tony (2008). Denial: history betrayed. Carlton, Victoria: Melbourne University Pub., σελ. 4. ISBN 978-0-522-85482-4. 
  8. Vardanyan, Tamara (21 June 2007). «[The Iranian-Armenian community]» (στα hy). Noravank Foundation. http://www.noravank.am/arm/issues/detail.php?ELEMENT_ID=2376. Ανακτήθηκε στις 5 January 2013. 
  9. Comunidade armênia prospera no Brasil, mas não abandona luta pela memória do massacre. By Breno Salvador. O Globo, 24 April 2015
  10. «Federal Senate of Brazil Recognizes Armenian Genocide». Armenian Weekly. 3 June 2015. http://armenianweekly.com/2015/06/03/federal-senate-of-brazil-recognizes-armenian-genocide/. 
  11. Gibney, Matthew J. (2005). Immigration and asylum: from 1900 to the present. Santa Barbara, California: ABC-CLIO, σελ. 13. ISBN 978-1-57607-796-2. 
  12. «THE VIRTUAL MUSEUM OF ARMENIAN DIASPORA». Ministry of Diaspora of the Republic of Armenia. http://www.armdiasporamuseum.com/227-1-page.html. Ανακτήθηκε στις 2014-02-19. 
  13. The distribution of the population by nationality and mother tongue, Kiev: State Statistics Committee of Ukraine, 2001, http://www.ukrcensus.gov.ua/eng/results/nationality_population/nationality_1/s5/?botton=cens_db&box=5.1W&k_t=00&p=20&rz=1_1&rz_b=2_1%20&n_page=2, ανακτήθηκε στις 5 January 2013 
  14. Bedevyan, Astghik (18 January 2011). «Հունաստանի հայ համայնքը պատրաստվում է Հայաստանի նախագահի հետ հանդիպմանը [Armenian community of Greece preparing for the meeting with the Armenian president»] (στα hy). Radio Free Europe/Radio Liberty Armenian Service. http://www.armenialiberty.org/content/article/2279357.html. Ανακτήθηκε στις 10 January 2015. 
  15. Ayvazyan 2003, σελ. 100.
  16. «Foreign Ministry: 89,000 minorities live in Turkey». Today's Zaman. 15 December 2008. http://www.todayszaman.com/newsDetail_getNewsById.action?load=detay&link=161291. Ανακτήθηκε στις 5 January 2013. 
  17. Canada National Household Survey, Statistics Canada, 2011, http://www12.statcan.gc.ca/nhs-enm/2011/dp-pd/dt-td/Rp-eng.cfm?LANG=E&APATH=3&DETAIL=0&DIM=0&FL=A&FREE=0&GC=0&GID=0&GK=0&GRP=0&PID=105396&PRID=0&PTYPE=105277&S=0&SHOWALL=0&SUB=0&Temporal=2013&THEME=95&VID=0&VNAMEE=&VNAMEF=, ανακτήθηκε στις 20 August 2013 . Of those, 31,075 reported single and 24,675 mixed Armenian ancestry.
  18. «Narodowy Spis Powszechny 2011 (Polish Census of 2011)». Główny Urząd Statystyczny (Polish Central Statistical Office). 2011. http://mniejszosci.narodowe.mac.gov.pl/mne/mniejszosci/charakterystyka-mniejs/6480,Charakterystyka-mniejszosci-narodowych-i-etnicznych-w-Polsce.html. Ανακτήθηκε στις 31 October 2015. 
  19. Richard G. Hovannisian, The Armenian people from ancient to modern times: the fifteenth century to the twentieth century, Volume 2, p. 427, Palgrave Macmillan, 1997.
  20. see Hastings, Adrian (2000). A World History of Christianity. Wm. B. Eerdmans Publishing, σελ. 289. ISBN 978-0-8028-4875-8. 
  21. «Armenia first nation to adopt Christianity as a state religion.». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-02-11. http://www.ncccusa.org/news/01news36a.html. Ανακτήθηκε στις 2007-02-27. 
  22. Mary Boyce. Zoroastrians: Their Religious Beliefs and Practices Psychology Press, 2001 ISBN 0415239028 p 84
  23. Charl Wolhuter,Corene de Wet. International Comparative Perspectives on Religion and Education AFRICAN SUN MeDIA, ISBN 1920382372. 1 March 2014 p 31