Λουδοβίκος ο Ευσεβής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Λουδοβίκος A΄
Ludwik I Pobożny.jpg
Περίοδος
εξουσίας
28 Ιανουαρίου 81420 Ιουνίου 840
Στέψη 13 Σεπτεμβρίου 813
Άαχεν
Προκάτοχος Καρλομάγνος
Διάδοχος Λουδοβίκος ο Γερμανικός (Ανατολική Φραγκία)
Λοθάριος Α΄ (Μέση Φραγκία)
Κάρολος ο Φαλακρός (Δυτική Φραγκία)
Περίοδος
εξουσίας
813840
Στέψη 5 Οκτωβρίου 816 από τον Πάπα Στέφανο Δ'
Ρενς
Προκάτοχος Καρλομάγνος
Διάδοχος Λοθάριος Α΄
Βασιλιάς της Ακουιτανίας
Περίοδος
εξουσίας
781 - 814
Προκάτοχος Καρλομάγνος ως βασιλιάς των Φράγκων
Διάδοχος Πεπίνος Α΄ της Ακουιτανίας
Σύζυγος Ερμενγάρδη του Εζμπαί
Ιουδήθ της Βαυαρίας
Επίγονοι Λοθάριος Α΄
Πεπίνος Α΄ της Ακουιτανίας
Χίλντεγκαρντ
Λουδοβίκος ο Γερμανικός
Ροτρούδη
Γκιζέλα
Κάρολος ο Φαλακρός
Οίκος Δυναστεία των Καρολιδών
Πατέρας Καρλομάγνος
Μητέρα Χίλντεγκαρντ του Βίντσγκαου
Γέννηση 778
Σασενέιγ-ντυ-Πουατού, Γαλλία
Θάνατος 20 Ιουνίου 840 (62 ετών)
Ίνγκελχαϊμ αμ Ράιν
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )

Ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής (Louis le Pieux, 778 - 20 Ιουνίου 840) ήταν βασιλιάς της Ακουιτανίας από το 781. Ήταν, επίσης, βασιλιάς των Φράγκων και συναυτοκράτορας (ως Λουδοβίκος Α΄) με τον πατέρα του, Καρλομάγνο, από το 813.

Έμεινε μόνος του από το 814 μετά τον θάνατο του πατέρα του ως μόνος επιζήσας ενήλικος γιος του Καρλομάγνου. Κλήθηκε από τον Καρλομάγνο να υπερασπίσει την αυτοκρατορία στα νότια σύνορα της, ανακατέλαβε την Βαρκελώνη από τους Μουσουλμάνους (801) και αποκατέστησε την Φραγκική κυριαρχία στα Ισπανικά εδάφη νότια των Πυρηναίων (813). Τα πρώτα δέκα χρόνια της βασιλείας του έχουν υπάρξει αναφορές για βιαιότητες και ακραίες συμπεριφορές, όπως η κακομεταχείριση του ανιψιού του, Βερνάρδου της Ιταλίας. Άφησε μια αυτοκρατορία ισχυρή, άσχετα με το εάν είχε ελάχιστες από τις ικανότητες του σπουδαίου πατέρα του. Οι γιοι του αργότερα με εμφύλιες μεταξύ τους διαμάχες διέσπασαν την αυτοκρατορία.

Ήταν τρίτος γιος του Καρλομάγνου και της Χίλντεγκαρντ του Βίντσγκαου. Γεννήθηκε κατά την διάρκεια εκστρατείας του πατέρα του στην Ισπανία. Όταν ήταν παιδί ακόμα, διορίστηκε από τον πατέρα του δούκας της Ακουιτανίας και στάλθηκε με μια ομάδα ευγενών, με καθήκον να προστατέψει τα νότια σύνορα της χώρας από τους Βάσκους. Το 794, ο Καρλομάγνος έδωσε τέσσερις πόλεις στον Λουδοβίκο για να τις χρησιμοποιήσει σαν τόπο χειμερινής κατοικίας. Η προσοχή του ήταν να μοιράσει την αυτοκρατορία σε τμήματα που θα τα δώσει υπό την επίβλεψη των γιων του. Οι οδηγίες του ήταν να κυβερνούν σύμφωνα με τα τοπικά έθιμα των κατοίκων της περιοχής χωρίς να παρεκκλίνουν σε τίποτα. Το 797, η Βαρκελώνη, η μεγαλύτερη πόλη της Ισπανίας, έπεσε στα χέρια των Φράγκων. Ο Καρλομάγνος έστελνε τους γιους του σε επιχειρήσεις μακριά από την περιοχή που κυβερνούσαν, ώστε να έχουν συναίσθηση της ενότητας της αυτοκρατορίας.

Μόνος διάδοχος του Καρλομάγνου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Καρλομάγνος μοίρασε την αυτοκρατορία στους τρεις γιους του από την δεύτερη σύζυγο του Χίλντεργκαρντ της Σουηβίας, δηλαδή στον Λουδοβίκο και τους δύο μεγαλύτερους αδελφούς του, Κάρολο τον νεώτερο, βασιλιά της Νευστρίας, και Πεπίνο, βασιλιά της Ιταλίας (806). Ο μεγαλύτερος αδελφός, Κάρολος ο νεώτερος, ορίστηκε διάδοχος του σε ολόκληρη την Γαλατία, Νευστρία και Νευστρασία, ενώ στον Πεπίνο έδωσε και το στέμμα της Λομβαρδίας, ενώ στον Λουδοβίκο την Ακουιτανία, Σεπτιμανία, Προβηγκία και τμήμα της Βουργουμδίας. Αλλά οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του πέθαναν πριν από τον πατέρα τους: ο Πεπίνος το 810 και ο Κάρολος το 811, οπότε ο Λουδοβίκος ορίστηκε συναυτοκράτορας και διάδοχος του Καρλομάγνου (813) έναν χρόνο πριν τον θάνατο του μεγάλου αυτοκράτορα.

Τα νομίσματα των πρώτων ετών της αυτοκρατορίας του έδειχναν τον πατέρα του να του δίνει το χρίσμα του αυτοκράτορα. Αμέσως έστειλε τις ανύπαντρες αδελφές του μοναχές, ώστε να μην παντρευτούν με πλούσιους γαμπρούς που αμφισβητήσουν την εξουσία του. Επίσης τους ηλικιωμένους ξαδέλφους του πατέρα του, Αδαλάρδο και Βάλα, τους ανάγκασε να καρούν μοναχοί. Το 816 ο πάπας Στέφανος Δ΄ που διαδέχθηκε τον πάπα Λέοντα Γ΄ τον έστεψε για δεύτερη φορά αυτοκράτορα.

Μερισμός της αυτοκρατορίας στους γιους του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Λουδοβίκος, κατά τη γερμανική συνήθεια, έκανε δύο διανομές της αυτοκρατορίας στους γιους του: την πρώτη φορά μόνο στους τρεις πρώτους, στην οποία ευνοούσε τον πρωτότοκο Λοθάριο, για χάρη του οποίου τα δικαιώματα του ανιψιού του Λουδοβίκου, Βερνάρδου, γιου του Πεπίνου, στο θρόνο της Ιταλίας καταπατήθηκαν και τελικά ο Βερνάρδος θανατώθηκε. Η επιθυμία, ωστόσο, του Λουδοβίκου να πάρει και ο Κάρολος ο Φαλακρός μερίδιο στην αυτοκρατορία οδηγεί στη δεύτερη διανομή (829), η οποία ευνοεί τον Κάρολο και είναι η αιτία των δυναστικών διαμαχών που ξεσπούν στην οικογένεια, κατά τις οποίες ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής αρχικά εξορίζεται (833), συμφιλιώνεται πάλι με τους γιους του (835) και τελικά πεθαίνει, ενώ ο Λουδοβίκος ο Γερμανικός και ο Λοθάριος στασιάζουν και πάλι (840).

Κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων αυτών, ο γιος του Λουδοβίκου του Ευσεβούς, Πεπίνος, βασιλιάς της Ακουιτανίας σύμφωνα με τις προηγούμενες διανομές, θανατώνεται. Οι διαμάχες τελικά σταματούν μόνον όταν συνάπτεται η συνθήκη του Βερντέν (843), με την οποία ο Κάρολος παίρνει τη Γαλλία, ο Λουδοβίκος ο Γερμανικός τη Γερμανία και ο Λοθάριος τη Λωρραίνη (Λοθαριγγία) και την Ιταλία (Λομβαρδία), καθώς και το αυτοκρατορικό στέμμα.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής σε νόμισμα την περίοδο 818 - 823
Ο Γερμανός αυτοκράτορας Λουδοβίκος ο Ευσεβής


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Louis the Pious της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).