Φίλιππος Α΄ της Γαλλίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Φίλιππος Α'
Philippe1France.JPG
Περίοδος 4 Αυγούστου 106029 Ιουλίου 1108
Στέψη 23 Μαΐου 1059
Καθεδρικός Ναός της Ρενς
Προκάτοχος Ερρίκος Α΄ της Γαλλίας
Διάδοχος Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Γαλλίας
Σύζυγος Μπέρτα της Ολλανδίας
Βερτράδη του Μονφόρ
Επίγονοι Κωνσταντία της Γαλλίας
Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Γαλλίας
Ερρίκος της Γαλλίας
Κάρολος της Γαλλίας
Εύδης της Γαλλίας
κ.α.
Οίκος Οίκος των Καπέτων
Πατέρας Ερρίκος Α΄ της Γαλλίας
Μητέρα Άννα του Κιέβου
Γέννηση 1052
Θάνατος 29 Ιουλίου 1108
Μελάν, Γαλλία
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )
O βασιλιάς Φιλίππος Α΄ με την πρώτη σύζυγο του Μπέρθα και τα παιδιά τους - μικρογραφία 14ου αιώνα.
Τάφος με την σαρκοφάγο του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου Α΄

Ο Φίλιππος Α΄ της Γαλλίας ή Φίλιππος ο Ερωτικός [1] (Philippe Ier, 1052 - 29 Ιουλίου 1108), βασιλιάς των Φράγκων (1060 - 1108), ήταν γιος και διάδοχος του βασιλιά των Φράγκων Ερρίκου Α' και της Άννας του Κιέβου. [2]

Νεανικά χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η περίοδος της βασιλείας του όπως και πολλών άλλων από τους πρώτους ηγεμόνες του βασιλικού Οίκου των Καπετιδών ήταν εξαιρετικά μεγάλη για την εποχή του, η μοναρχία επί της εποχής του είχε μεγάλη ανάκαμψη και πρόοδο επεκτείνοντας σημαντικά το βασίλειο με την προσάρτηση του Βεξίν και του Μπουρζ. [3] Το όνομα του ήταν ασυνήθιστο στην Δυτική Ευρώπη, προέρχεται από την Ελληνική Γλώσσα και μεταφράζεται ως «αυτός που αγαπά τα άλογα» το όνομα του δόθηκε από την Ανατολίτισσα μητέρα του που κυβέρνησε την περίοδο που ήταν ανήλικος (1060 - 1066) υπό την κηδεμονία της με συμβασιλέα τον Βαλδουίνο Ε' της Φλάνδρας ο οποίος είχε παντρευτεί την θεία του Αδέλα της Γαλλίας.

Επεμβάσεις στην Φλάνδρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1070 πεθαίνει ο ξάδελφος του Βαλδουίνος ΣΤ΄ της Φλάνδρας και ο μικρότερος αδελφός του Ροβέρτος της Φριζίας επιχείρησε να σφετεριστεί τον θρόνο από τον νεαρό γιο και διάδοχο του Βαλδουίνου Αρνούλφο Γ΄. Η βασιλομήτωρ Ριχίλδη κάλεσε τον Γάλλο βασιλιά Φίλιππο Α΄ να υπερασπιστεί με στρατό τον νεαρό γιο της, ο Φίλιππος ανταποκρίθηκε αλλά τελικά ο βασιλικός στρατός της Φλάνδρας ηττήθηκε, ο νεαρός Αρνούλφος σκοτώθηκε στην μάχη του Κασσέλ (1071) χωρίς απογόνους και τον διαδέχθηκε ο ίδιος ο θείος του Ροβέρτος της Φριζίας. [4]

Γάμος με την Βερτράδη του Μονφόρ και σκληρές αντιδράσεις από την εκκλησία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παντρεύτηκε την Μπέρτα της Ολλανδίας (1072) κόρη του Φλωρέντιου της Ολλανδίας, [5] στην συνέχεια ερωτεύτηκε παράφορα τη Βερτράδη του Μονφόρ σύζυγο του κόμη Φούλκωνος Δ' του Ανζού και μητέρα του Φούλκωνος των Ιεροσολύμων. Αποκήρυξε την Μπέρτα με την δικαιολογία ότι ήταν παχύσαρκη παρά το ότι του είχε κάνει τον απαιτούμενο διάδοχο για να παντρευτεί την Βερτράδη η οποία και αυτή με την σειρά της χώρισε τον Φούλκωνα για να γίνει βασίλισσα της Γαλλίας. Ο γάμος έφερε τεράστιες αντιδράσεις από την εκκλησία, αφορίστηκε (1094) από τον Ούγο, αρχιεπίσκοπο της Λυών, [6] και στην συνέχεια αφού δεν υπάκουσε στις εντολές του πάπα να την χωρίσει αφορίστηκε από τον ίδιο τον πάπα Ουρβανό Β΄ στο Συμβούλιο του Κλερμόν (1095). [7] H απαγόρευση επαναλαμβανόταν όσο ο Φίλιππος υποσχόταν να χωρίσει από την Βερτράδη, αλλά πάντα επέστρεφε σε αυτήν, ευρισκόμενος μπροστά σε αδιέξοδο αποφάσισε να δηλώσει δημόσια μετάνοια (1104) και από τότε μέχρι τον θάνατο του δεν ζούσε μαζί με την Βερτράδη. Χάρη στον αφορισμό του από τον πάπα δεν μπόρεσε να έχει συμμετοχή στην Α΄ Σταυροφορία όπως επιθυμούσε έστειλε αντί γι'αυτό τον αδελφό του Ούγο των Βερμαντουά (1100) που αποδείχτηκε από τους κορυφαίους Σταυροφόρους.

Εσωτερική πολιτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Φίλιππος Α΄ διόρισε τον Αλπέρικ πρώτο Κοντόσταυλο της Γαλλίας (1060) και όπως ο πατέρας του ξόδεψε πολύ χρόνο για να καταστείλει εξεγέρσεις ισχυρών φεουδαρχών και έκλεισε ειρήνη (1077) με τον δούκα της Βρετάνης και ιδρυτή της Νορμανδικής δυναστείας στην Αγγλία Γουλιέλμο τον Κατακτητή (1077), [8] προσάρτησε στην Γαλλία το Βεξίν (1082) και στην συνέχεια του Μπουρζ (1100) Τον διαδέχθηκε ο γιος του, Λουδοβίκος ο Παχύς, ενώ σύμφωνα με τον Αβά Σούγκερ (Suger):

«Ο βασιλιάς Φίλιππος είχε ασθενήσει βαριά. Μετά την απαγωγή της κόμισσας του Ανζού δεν μπορούσε να καταφέρει τίποτα προκειμένου να αποκαταστήσει το βασιλικό του κύρος λόγω της σαρκικής αφοσίωσης στην συγκεκριμένη κυρία. Δεν φρόντιζε ούτε τις κρατικές υποθέσεις, ούτε την υγεία του. Πριν αφήσει την τελευταία του πνοή ακούστηκε να ψιθυρίζει ότι δεν ήθελε να ταφεί στο παρεκκλήσι του Σεν Ντενί μαζί με τους προγόνους του βασιλείς γιατί δεν συμπεριφέρθηκε σωστά στην εκκλησία και δεν θα ήταν επιθυμητός ανάμεσα τους».

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την πρώτη σύζυγο του Μπέρτα της Ολλανδίας παιδιά του ήταν :

Με την δεύτερη σύζυγο του Βερτράδη του Μονφόρ παιδιά του ήταν :

  • Φίλιππος της Γαλλίας, κόμης του Μάντ
  • Φλερί της Γαλλίας, κύριος του Νανγκί
  • Σεσίλη της Γαλλίας (πέθανε το 1145), παντρεύτηκε τον Τανκρέδο, πρίγκηπα της Γαλιλαίας

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. http://www.britannia.com/history/resource/france.html
  2. Jim Bradbury, The Capetians: The History of a Dynasty, (Bloomsbury Publishing, 2007), 111.
  3. Elizabeth Hallam, Capetian France: 987-1328, (Longman Group Ltd, 1980), 50-51.
  4. Elizabeth Hallam, Capetian France: 987-1328, (Longman Group Ltd, 1980), 50-51.
  5. Jim Bradbury, The Capetians: The History of a Dynasty, 114.
  6. Jim Bradbury, The Capetians: The History of a Dynasty, 119.
  7. Robert Somerville, Pope Urban II's Council of Piacenza, (Oxford University Press, 2011), 118.
  8. C. Petit-Dutaillis, The Feudal Monarchy in France and England:From the 10th to the 13th Century, transl. E.D. Hunt, (Routledge, 1936), 81.
  9. Richard Huscroft, Tales from the Long Twelfth Century: The Rise and Fall of the Angevin Empire, (Yale University Press, 2016), xi.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • C. Petit-Dutaillis, The Feudal Monarchy in France and England:From the 10th to the 13th Century, transl. E.D. Hunt, (Routledge, 1936)
  • Christof Rolker, Canon Law and the Letters of Ivo of Chartres, (Cambridge University Press, 2009)
  • Daniel Power, The Norman Frontier in the Twelfth and Early Thirteenth Centuries, (Cambridge University Press, 2004)
  • Elizabeth Hallam, Capetian France: 987-1328, (Longman Group Ltd, 1980)
  • Jim Bradbury, The Capetians: The History of a Dynasty
  • Nicholas L. Paul, To Follow in Their Footsteps: The Crusades and Family Memory in the High Middle Ages, (Cornell University Press, 2012)
  • Richard Huscroft, Tales from the Long Twelfth Century: The Rise and Fall of the Angevin Empire, (Yale University Press, 2016)
Προκάτοχος:
Ερρίκος Α΄
Βασιλιάς των Φράγκων
Royal Standard of the King of France.svg
4 Αυγούστου 106029 Ιουλίου1108
Διάδοχος:
Λουδοβίκος ο Παχύς