Ερρίκος του Αρτουά

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ερρίκος Ε΄
Κόμης του Σαμπόρ
Henri dArtois by Adeodata Malatesta.jpg
Πορτραίτο του Αντεοντάτο Μαλατέστα
Περίοδος2 - 9 Αυγούστου 1830
ΠροκάτοχοςΛουδοβίκος ΙΘ΄
ΔιάδοχοςΛουδοβίκος Φίλιππος Α'
Γέννηση29 Σεπτεμβρίου 1820
Ανάκτορο Κεραμεικού, Παρίσι
Θάνατος24 Αυγούστου 1883 (63 ετών)
Σλος Φρόσντορφ, Αυστρία
ΣύζυγοςΜαρία Θηρεσία των Αψβούργων-Λωρραίνης
Επίγονοι(άτεκνος)
ΟίκοςΟίκος των Βουρβόνων
ΠατέραςΚάρολος Φερδινάνδος του Μπερί
ΜητέραΚαρολίνα Φερδινάνδη Λουίζα των Δύο Σικελιών
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )


Ο Ερρίκος Ε΄ της Γαλλίας (29 Σεπτεμβρίου 1820 – 24 Αυγούστου 1883) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν Βασιλιάς της Γαλλίας και της Ναβάρρας για 7 μέρες (2 - 9 Αυγούστου 1830) και κόμης του Σαμπόρ, όπως είναι περισσότερο γνωστός (Henri, comte de Chambord). Έγινε διεκδικητής του γαλλικού στέμματος από το 1844 μέχρι τον θάνατό του, όταν τον διαδέχθηκε ο Ιωάννης (Γ΄) των Βουρβόνων-Ισπανίας.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ερρίκος Ε΄ το 1833

Υστερότοκος γιος του Καρόλου Φερδινάνδου δούκα του Μπερί, και της Καρολίνας Φερδινάνδης Λουίζας των δύο Σικελιών, εγγονός του βασιλιά της Γαλλίας Καρόλου Ι΄. Γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1820 στο Παρίσι, στο Ανάκτορο Κεραμεικού, λίγους μήνες μετά τη δολοφονία του πατέρα του, χωρίς να παραβρεθεί στο δωμάτιό του κανένα μέλος της βασιλικής οικογένειας, κάτι που προκάλεσε κατάπληξη στους οπαδούς του δούκα της Ορλεάνης. Πήρε τον τίτλο του δούκα του Μπορντώ και ονομάστηκε «θεόσταλτος» διότι, χωρίς τη γέννησή του, η κύρια βασιλική γραμμή θα είχε αφανιστεί.

Κηρύχθηκε βασιλιάς μετά την παραίτηση του παππού και του θείου του, αλλά το μικρό παιδί βασίλευσε μόνο επτά ημέρες, αφού το συμβούλιο της επανάστασης έδωσε το στέμμα στον δούκα Λουδοβίκο Φίλιππο του Οίκου της Ορλεάνης. Το 1836, με τον θάνατο του παππού του, απέκτησε δια βίου τον τίτλο του μνηστήρα του θρόνου, από την πλευρά της νόμιμης γραμμής της δυναστείας, και οι οπαδοί του ονομάσθηκαν «Νόμιμοι», προκειμένου να ξεχωρίσουν από τους «Ορλεανιστές» τους οπαδούς του διαδόχου Φιλίππου, δούκα της Ορλεάνης. Οι οπαδοί του ήταν πολύ λιγότεροι, λόγω της αντιπάθειας που είχε στον λαό ο παππούς του και ο θείος του. Ο Ερρίκος προτίμησε τελικά τον τίτλο του κόμη του Σαμπόρ.

Οριστική αποτυχία της παλινόρθωσης της μοναρχίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ερρίκος, κόμης του Σαμπόρ

Μετά την ήττα των Γάλλων στον Γαλλοπρωσικό πόλεμο και την πτώση του Ναπολέοντα Γ΄, το 1870, σχηματίστηκε μια προσωρινή Τρίτη Δημοκρατία η οποία επέτρεψε στους βασιλικούς να επανέλθουν στη χώρα. Οι βασιλικοί είχαν την πλειοψηφία στο Εθνικό Συμβούλιο και ο Ερρίκος ήταν έτοιμος να επανέλθει στον θρόνο. Οι Ορλεανιστές συμφώνησαν με τις αξιώσεις του, γιατί γνώριζαν ότι δεν είχε παιδιά, οπότε με τον θάνατό του αυτοί θα ήταν οι διάδοχοι. Αλλά, το 1871, η παράλογη απαίτηση του Ερρίκου να αντικατασταθεί η εθνική σημαία της Γαλλίας, η γνωστή Τρικολόρ, με την παλιά άσπρη με τον εραλδικό κρίνο ανέτρεψε την υπέρ του κατάσταση.

Σταδιακά, η κοινή γνώμη είχε στραφεί υπέρ της εγκαθίδρυσης νέας δημοκρατίας, με πρόεδρο τον Αδόλφο Θιέρσο (Adolphe Thiers), ενώ ο Ερρίκος έμεινε κοροϊδευτικά στη μνήμη των Γάλλων ως αναστηλωτής της Τρίτης Δημοκρατίας ή Γάλλος Ουάσινγκτον.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1846, νυμφεύτηκε τη 2η εξαδέλφη του Μαρία Θηρεσία των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Φραγκίσκου Δ΄ δούκα της Μόντενα· δεν απέκτησαν απογόνους.