Κάρολος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κάρολος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Portrait of Charles III of Habsburg.jpg
Γέννηση
Βιέννη
Θάνατος
Βιέννη
Υπηκοότητα Ουγγαρία και Ισπανία
Σύζυγος Ελίζαμπεθ Κριστίν του Μπράνσγουικ-Βόλφενμπίτελ
Τέκνα Μαρία Θηρεσία, Archduchess Maria Anna of Austria και Archduchess Maria Amalia of Austria
Γονείς Λεοπόλδος Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και Ελεωνόρα Μαγδαληνή του Νέουμπουργκ
Αδέλφια Μαρία Αντωνία της Αυστρίας, Μαρία Μαγδαληνή της Αυστρίας, Μαρία Ελισάβετ της Αυστρίας, Μαρία Άννα της Αυστρίας, Μαρία Θηρεσία της Αυστρίας, Ιωσήφ Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και Λεοπόλδος Ιωσήφ της Αυστρίας
Αξίωμα Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
πρίγκιπας-εκλέκτορας
Βραβεύσεις Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Υπογραφή
Signatur Karl VI.jpg
Commons page Πολυμέσα

Ο Κάρολος ΣΤ΄ (Karl VI., Βιέννη, 1 Οκτωβρίου 1685 – Βιέννη, 20 Οκτωβρίου 1740) διαδέχτηκε το 1711 τον πρεσβύτερο αδερφό του Ιωσήφ Α΄ ως αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, βασιλιάς της Βοημίας (ως Κάρολος Β΄), βασιλιάς της Ουγγαρίας και Κροατίας και αρχιδούκας της Αυστρίας (ως Κάρολος Γ΄). Το 1700 διεκδίκησε ανεπιτυχώς τον θρόνο της Ισπανίας, μετά τον θάνατο του βασιλιά της Καρόλου Β΄, ως προερχόμενος και αυτός από την δυναστεία των Αψβούργων. Παντρεύτηκε την Ελισάβετ-Χριστίνα του Μπράουνσβάιγκ-Βόλφενμπύττελ, με την οποία απέκτησε τα δύο παιδιά του: την αυτοκράτειρα Μαρία Θηρεσία και την Μαρία Άννα, που κυβέρνησε τις Αυστριακές Κάτω Χώρες.

Ο Κάρολος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με τα διάσημα του τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος.

Τέσσερα χρόνια πριν από τη γέννηση της Μαρίας Θηρεσίας ο Κάρολος έλαβε τα μέτρα του για την περίπτωση απουσίας άρρενος διαδόχου του, εκδίδοντας την Sanctio Pragmatica (Πραγματική Κύρωση) του 1713. Το διάταγμα αυτό παραμέριζε τον Σαλικό Νόμο, σύμφωνα με τον οποίο οι γυναίκες δεν κληρονομούσαν, και ευνοούσε τις θυγατέρες του Καρόλου οι οποίες θα τον διαδέχονταν σε όλες τις κτήσεις και τους τίτλους του (πλην του αξιώματος του αυτοκράτορα που ήταν αιρετό). Για πολλά χρόνια στη συνέχεια ο Κάρολος αγωνίστηκε να εξασφαλίσει την αποδοχή της Sanctio Pragmatica από τις άλλες ευρωπαϊκές δυνάμεις, πράγμα που πέτυχε με σοβαρά όμως ανταλλάγματα. Η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, η Σαξονία-Πολωνία, η Ολλανδία, η Ισπανία,[1] η Βενετία,[2], τα Παπικά κράτη[2], η Πρωσσία,[3] η Ρωσσία,[2] η Δανία,[3] η Σαρδηνία,[3], η Βαυαρία[3] και Δίαιτα της Αυτοκρατορίας[3] αναγνώρισαν την Κύρωση. Η Γαλλία, η Βαυαρία, η Σαξονία-Πολωνία και η Πρωσσία αργότερα υπαναχώρησαν.

Ο Κάρολος πέθανε το 1740, προκαλώντας με τον θάνατό του τον πόλεμο της Αυστριακής Διαδοχής, που διεξήγαγε επί οκτώ χρόνια η διάδοχός του, Μαρία Θηρεσία.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Jones (2002), σελ. 89.
  2. 2,0 2,1 2,2 Crankshaw (1969), σελ. 37.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 «Pragmatic Sanction of Emperor Charles VI». Encyclopædia Britannica. http://www.britannica.com/EBchecked/topic/473697/Pragmatic-Sanction-of-Emperor-Charles-VI. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2009. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Crankshaw, Edward (1969), Maria Theresa, Longman publishers, Great Britain (pre-dates ISBN).
  • Jones, Colin (2002), "The Great Nation: France from Louis XV to Napoleon", University of Columbia Press, Great Britain, ISBN 0-231-12882-7.
Προκάτοχος:
Φίλιππος του Ανζού
Κόμης της Φλάνδρας
Blason Comte-de-Flandre.svg
17141740
Διάδοχος:
Μαρία Θηρεσία
Προκάτοχος:
Φίλιππος του Ανζού
Κόμης του Αινώ
Blason fr Hainaut ancien.svg
17141740
Διάδοχος:
Μαρία Θηρεσία