Κάρολος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κάρολος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Portrait of Charles III of Habsburg.jpg
Γέννηση
Βιέννη
Θάνατος
Βιέννη
Υπηκοότητα Ουγγαρία και Ισπανία
Ιδιότητα συνθέτης
Σύζυγος Ελίζαμπεθ Κριστίν του Μπράνσγουικ-Βόλφενμπίτελ
Τέκνα Μαρία Θηρεσία και Archduchess Maria Anna of Austria
Βραβεύσεις Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Γονείς Λεοπόλδος Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και Ελεωνόρα Μαγδαληνή του Νέουμπουργκ
Αξίωμα Άγιος Ρωμαίος Αυτοκράτορας
πρίγκιπας-εκλέκτορας
Υπογραφή Signatur Karl VI.jpg
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Ο Κάρολος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Βιέννη, 1 Οκτωβρίου 1685 – Βιέννη, 20 Οκτωβρίου 1740) διαδέχθηκε, το 1711, τον μεγάλο του αδερφό Ιωσήφ Α΄ στον Αυτοκρατορικό θρόνο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, καθώς και στον θρόνο του Βασιλείου της Βοημίας (ως Κάρολος Β΄). Το 1700, προσπάθησε ανεπιτυχώς να καταλάβει τον θρόνο της Ισπανίας, ως Κάρολος Γ΄, μετά το θάνατο του ηγέτη της, και συγγενή του, Κάρολο Β΄ της Ισπανίας. Παντρεύτηκε την Ελίζαμπεθ Κριστίν Μπράνσβικ-Βολφενμπάττελ, με την οποία απέκτησε τα δύο παιδιά του: Μαρία Θηρεσία, που γεννήθηκε το 1717 και αργότερα έγινε η τελευταία στην Κυριαρχία των Αψβούργων, και την Μαρία Άννα, που γεννήθηκε το 1718 και έγινε Κυβερνήτισσα της Αυστριακής Ολλανδίας.

Ο Κάρολος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με τα διάσημα του τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος.

Τέσσερα χρόνια πριν από τη γέννηση της Μαρίας Θηρεσίας, αντιμέτωποι με την έλλειψη αρσενικών κληρονόμων, ο Κάρολος προβλέπεται στην σειρά των αρσενικών κληρονόμων, αλλά με αποτυχία διαδοχής μετά την πραγματική επιβολή των κυρώσεων του 1713. Ο αυτοκράτορας ευνόησε στη διαδοχή τις κόρες του, σε σχέση με αυτές του μεγαλύτερου αδελφού και του προκατόχου του Ιωσήφ Α΄, αγνοώντας το διάταγμα που είχε υπογραφεί κατά τη διάρκεια της ηγεμονίας του πατέρα του, Λεοπόλδου Α΄. Ο Κάρολος τότε ζήτησε την έγκριση των άλλων ευρωπαϊκών δυνάμεων, αλλά του ζήτησαν σκληρούς όρους, καθώς η Βρετανία απαίτησε από την Αυστρία την κατάργηση της εξωτερικής της εμπορικής εταιρείας.[1] Συνολικά, η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, η Σαξονία-Πολωνία, η Ολλανδία, η Ισπανία,[2] η Βενετία,[3], το Παπικό κράτος[3], η Πρωσσία,[4] η Ρωσσία,[3] η Δανία,[4] η Σαρδηνία,[4], η Βαυαρία[4] και η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία[4] αναγνώρισαν την κύρωση. Η Γαλλία, η Βαυαρία, η Σαξονία-Πολωνία και η Πρωσσία αργότερα υπαναχώρησαν.

Ο Κάρολος πέθανε το 1740, πυροδοτώντας τον πόλεμο της Αυστριακής Διαδοχής, που μαστίζεται για μια οκταετία από τη διάδοχό του, Μαρία Θηρεσία.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Crankshaw (1969), σελ. 24.
  2. Jones (2002), σελ. 89.
  3. 3,0 3,1 3,2 Crankshaw (1969), σελ. 37.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 «Pragmatic Sanction of Emperor Charles VI». Encyclopædia Britannica. http://www.britannica.com/EBchecked/topic/473697/Pragmatic-Sanction-of-Emperor-Charles-VI. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2009. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Crankshaw, Edward (1969), Maria Theresa, Longman publishers, Great Britain (pre-dates ISBN).
  • Jones, Colin (2002), "The Great Nation: France from Louis XV to Napoleon", University of Columbia Press, Great Britain, ISBN 0-231-12882-7.