Λεοπόλδος Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Λεοπόλδος Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Johann Daniel Donat, Emperor Leopold II in the Regalia of the Golden Fleece (1806).png
Γέννηση
Βιέννη
Θάνατος
Βιέννη
Σύζυγος Μαρία Λουίζα της Ισπανίας
Σύντροφος Livia Raimondi
Τέκνα Μαρία - Θηρεσία της Αυστρίας, Φραγκίσκος Β´, Άγιος Ρωμαίος Αυτοκράτορας, Φερδινάνδος Γ΄, Μέγας Δούκας της Τοσκάνης, Αρχιδούκας Κάρολος της Αυστρίας, Αρχιδούκας Αλέξανδρος Λεοπόλδος της Αυστρίας, Ιωσήφ, αρχιδούκας της Αυστρίας, Μαρία Κλημεντίνη της Αυστρίας, Αρχιδούκας Αντώνιος της Αυστρίας, Αρχιδούκας Ιωάννης της Αυστρίας, Αρχιδούκας Ράινερ Ιωσήφ της Αυστρίας, Αρχιδούκας Λουδοβίκος της Αυστρίας, Ροδόλφος των Αψβούργων-Λωρραίνης, Maria Anna d'Asburgo-Lorena και Maria Amalia d'Asburgo-Lorena
Βραβεύσεις Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος και Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Μαρίας Θηρεσίας
Γονείς Φραγκίσκος Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και Μαρία Θηρεσία
Αξίωμα Άγιος Ρωμαίος Αυτοκράτορας
πρίγκιπας-εκλέκτορας
Υπογραφή Leopold II signature.jpg
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Ο Λεοπόλδος Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (5 Μαΐου 1747 - 1 Μαρτίου 1792) ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας και μέγας δούκας της Τοσκάνης (1765 - 1790), Γερμανός αυτοκράτορας και βασιλιάς της Ουγγαρίας (1790 - 1792), το πρότυπο της πεφωτισμένης απολυταρχίας.Ήταν ο τρίτος γιος του Αυτοκράτορα Φραγκίσκου Α΄ και της Μαρίας Θηρεσίας και προοριζόταν για θεολογικές σπουδές, κάτι που τον έστρεψε αργότερα κατά της εκκλησίας. Με το θάνατο του δεύτερου αδελφού του Καρόλου (1761) ορίστηκε ο ίδιος διάδοχος στο Δουκάτο της Τοσκάνης, όπου διαδέχθηκε τον πατέρα του Φραγκίσκο Α΄ στις 18 Αυγούστου 1765. Υπήρξε διάσημος για τις πολλές εξωσυζυγικές του σχέσεις.

Μέγας Δούκας της Τοσκάνης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια των 20 χρόνων που ήταν δούκας της Φλωρεντίας αναμόρφωσε πλήρως το Δουκάτο, κατάργησε τους αυστηρούς περιορισμούς που είχαν τεθεί στη βιομηχανία και στην ατομική ιδιοκτησία από τον Οίκο των Μεδίκων ενώ είχαν διατηρηθεί από τον πατέρα του. Έκανε νέο σύστημα δικαιότερο για την φορολογία από τα κέρδη του οποίου εκτέλεσε μεγάλα δημόσια έργα, παρ´όλα αυτά ήταν αντιπαθής στον Ιταλικό λαό λόγω της φιλαργυρίας του. Δεν μπόρεσε όμως να ελέγξει την εκκλησιαστική περιουσία και οι προσπάθειες του να το κάνει τον έφεραν σε σύγκρουση με τον πάπα.

Η σημαντικότερη αναμόρφωσή του έγινε στις 30 Νοεμβρίου 1786, όταν για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία κατάργησε με νόμο την θανατική ποινή και τα βασανιστήρια. Παραχώρησε Σύνταγμα στους πολίτες που είχε πολλές ομοιότητες με αυτό της Βιρτζίνια (1778), βασίστηκε στην προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών, και στον διαχωρισμό εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας. Ωστόσο δεν πρόλαβε να εφαρμοστεί γιατί ο Λεοπόλδος μετακινήθηκε στην Βιέννη (3 Μαρτίου 1790) όπου ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας και επίσης διότι το συγκεκριμένο σύνταγμα εθεωρείτο πολύ προοδευτικό για την εποχή του και κατά συνέπεια συνάντησε μεγάλες αντιδράσεις.

Έκανε και άλλες οικονομικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, καθιέρωσε υποχρεωτικό το εμβόλιο στην ευλογιά ενώ απαγόρευσε κάθε μορφή βασανιστηρίων στους ψυχικά ασθενείς, κατασκευάζοντας ταυτόχρονα πολλά νοσοκομεία για την περίθαλψή τους. Τα τελευταία χρόνια είχε πολλές συναντήσεις με τον μεγαλύτερο αδελφό του αυτοκράτορα Ιωσήφ Β΄, για τον οποίο ήταν σίγουρος ότι θα τον διαδεχτεί σύντομα επειδή ήταν άτεκνος και έπασχε από ανίατη ασθένεια. Παρ' όλα αυτά, ενώ ήταν αρκετά αγαπημένοι, αρνήθηκε τη συμβασιλεία μαζί του γιατί δεν ήθελε να έχει φθορά από την αντιδημοτικότητα του.

Αυτοκράτορας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μια από τις πρώτες ενέργειες του ως αυτοκράτορας ήταν η εκστρατεία του στο Βέλγιο που είχε ανεξαρτητοποιηθεί προσωρινά τα τελευταία χρόνια βασιλείας του αδελφού του, το προσάρτησε ξανά στην αυτοκρατορία. Αντιμετώπισε τεράστια προβλήματα από τη Δύση με το ξέσπασμα της Γαλλικής Επανάστασης, στη χώρα που βασίλευε η ίδια η αδελφή του Μαρία Αντουανέτα, η οποία είχε φυλακιστεί και κινδύνευε άμεσα η ζωή της. Στα ανατολικά οι φιλοδοξίες της τσαρίνας Μεγάλης Αικατερίνης που εκμεταλλεύτηκε τις αναταραχές για να προσαρτήσει την Πρωσσία. Η αδελφή του ζητούσε απεγνωσμένα βοήθεια, ενώ ο Λεοπόλδος -που δεν είχε τις διαπραγματευτικές ικανότητες της μητέρας του- προσπάθησε να ζητήσει βοήθεια από την Αγγλία· αναφέρεται μάλιστα η βίαιη συμπεριφορά του απέναντι στον Γάλλο πρίγκηπα Κάρολο. Ο Λεοπόλδος συνέχισε τις διαπραγματεύσεις του για να βρει συμμάχους για επέμβαση στη Γαλλία, μετά την αποτυχία με Αγγλία, Ρωσία, και συναντήθηκε με τον βασιλιά της Πρωσίας στις 25 Αυγούστου 1791 αλλά ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ δήλωσε υπακοή στο νέο Σύνταγμα.

Πέθανε αιφνίδια στην Βιέννη τον Μάρτιο του 1792.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τη σύζυγο του Μαρία Λουίζα της Ισπανίας παιδιά του ήταν :

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα




Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Leopold II, Holy Roman Emperor της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).