Βερνάρδος της Ιταλίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βερνάρδος της Ιταλίας
9705 - Milano - S. Ambrogio - Tesoro - Tomba di Bernardo & arc. Anselmo I - Foto Giovanni Dall'Orto 25-Apr-2007.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 797 (περίπου)[1]
Θάνατος 17  Απριλίου 818[2]
Μιλάνο[2]
Τόπος ταφής Λομβαρδία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα μονάρχης[2]
Οικογένεια
Σύζυγος Κουνιγούνδη[3]
Τέκνα Πεπίνος, κόμης του Βερμαντουά[4]
Γονείς Πεπίνος της Ιταλίας[2] και Ροδαΐδη[2]
Αδέλφια Αδελαΐδα[5]
Αντούλα[5]
Γκουντράντα[5]
Μπέρθα[5]
Τετράντα[5]
Οικογένεια Καρολίγγεια Δυναστεία[2]
Commons page Σχετικά πολυμέσα

O Βερνάρδος, γαλλ. Bernard (797 - 17 Απριλίου 818) από τον Οίκο των Καρολιδών ήταν βασιλιάς των Λομβαρδών (810-818). Όταν ο θείος του Λουδοβίκος Α΄ ο ευσεβής βασιλιάς των Φράγκων με την Αυτοκρατορική Διάταξη τον έκανε υποτελή τού γιού του Λοθαρίου Α΄ της Μέσης Φραγκίας, ο Βερνάρδος συνωμότησε εναντίον του. Το σχέδιο αποκαλύφθηκε και ο Βερνάρδος τυφλώθηκε και απεβίωσε από αυτό.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Βερμαντουά της Πικαρδίας και ήταν νόθος γιος του Πεπίνου των Λομβαρδών ("της Ιταλίας") και μίας ερωμένης του. Το 810 ο πατέρας του ασθένησε στην πολιορκία της Βενετίας και απεβίωσε. Του Βερνάρδου, αν και νόθου, του επετράπη από τον πάππο του Καρλομάγνο η διαδοχή στη Λομβαρδία (Βόρεια Ιταλία). Ο πάππος του ήταν συγκυβερνήτης ως την ενηλικίωση (το 814) του Βερνάρδου.

Το 814 απεβίωσε ο Καρλομάγνος και τον διαδέχθηκε στη Φραγκία ο νεότερος, γνήσιος γιος Λουδοβίκος Α΄ των Φράγκων, ο οποίος με την Αυτοκρατορική Διάταξη καθόριζε το μέλλον του βασιλείου: το μεγαλύτερο μέρος θα πήγαινε στον πρωτότοκο γιο του Λοθάριο Α΄ και ο Βερνάρδος βασιλιάς της Λομβαρδίας θα ήταν υποτελής του. Αυτό θεωρήθηκε επιρροή της συζύγου τού Λουδοβίκου Α΄, της Ερμενγάρδης. Αν και η Διάταξη δεν άλλαζε κάτι ουσιαστικά, ο Βερνάρδος παραπονέθηκε και άρχισε να μηχανορραφεί εναντίον του με άλλους τρεις μεγιστάνες. Πληροφορίες έφτασαν στον Λουδοβίκο Α΄ ότι σχεδιάζεται ανεξαρτητοποίηση και αυτός αμέσως εκστράτευσε νοτιότερα. Οι συνωμότες αιφνιδιάστηκαν και ταξίδευσαν στο Χαλόν να τον συναντήσουν· δικάστηκαν και καταδικάστηκαν σε θάνατο και ο Λουδοβίκος Α΄ από επιείκεια μετέτρεψε την ποινή τους σε τύφλωση. Η διαδικασία τραυμάτισε τον Βερνάρδο, που δύο ημέρες μετά απεβίωσε το 818[6][7]. Ύποπτος συνεργάτης τους θεωρήθηκε και ο Θέοδουλφ επίσκοπος της Ορλεάνης, που φυλακίστηκε και σύντομα απεβίωσε.

Ο Λουδοβίκος Α΄ είχε δύο νόθου αδελφούς, που τους έκειρε μοναχούς και τους έκλεισε σε μονές. Το βασίλειο της Λομβαρδίας απορροφήθηκε σε αυτό των Φράγκων, το οποίο δόθηκε στον Λοθάριο Α΄. Το 822 ο Λουδοβίκος Α΄ εξομολογήθηκε δημόσια στο Ατινύ ότι είναι ένοχος που σκότωσε τον ανιψιό του και καλωσόρισε τους δύο νόθους αδελφούς του στην ευμένειά του. Οι ιστορικοί λένε ότι αυτό τον έκανε ευάλωτο στην κυριαρχία των κληρικών και μείωσε το κύρος του και την εκτίμηση, σεβασμό που του είχαν οι Φράγκοι ευγενείς[6]. Μερικοί ιστορικοί λένε πως η απειλή εναντίον του ήταν σοβαρή και η συγχώρεσή του έφερε την ισορροπία[8].

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε την Κουνιγκούντα (του Λον;) και είχε τέκνα:

  • Πεπίνος 817-μετά το 850, κόμης του Βερμαντουά.

Αναφορές στις πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • McKitterick, Rosamond, The Frankish Kingdoms under the Carolingians
  • Riché, Pierre, The Carolingians
  • McKitterick, Rosamond, The New Cambridge History, 700–900
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Bernard of Italy της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).