Πεπίνος της Ιταλίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Πεπίνος της Ιταλίας
Pépin d'Italie.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 777[1]
Θάνατος 8  Ιουλίου 810[1]
Μιλάνο[1]
Αιτία θανάτου νόσος
Τόπος ταφής Μιλάνο
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα μονάρχης[1]
Οικογένεια
Σύντροφος Ροδαΐδη[1]
Τέκνα Βερνάρδος της Ιταλίας[2]
Αδελαΐδα[3]
Αντούλα[3]
Γκουντράντα[3]
Μπέρθα[3]
Τετράντα[3]
Γονείς Καρλομάγνος[1] και Χίλντεγκαρντ[1]
Αδέλφια Κάρολος ο νεώτερος[4]
Πεπίνος ο Κυφός[4]
Λουδοβίκος ο Ευσεβής[4]
Δρόγων[4]
Χιού, γιός του Καρλομάγνου[4]
Λοθάριος[4]
Θεοδώριχος[4]
Ροτρούδη[4]
Θεοδράδα[4]
Μπέρθα, κόρη του Καρλομάγνου[4]
Γκισέλα, κόρη του Καρλομάγνου[4]
Αλπαΐς[4]
Αδελαΐδα[4]
Χιλδεγάρδη[4]
Χροταΐδα[4]
Χιλτρούδη[4]
Ροθίλδη[4]
Αδαλτρούδη[5]
Οικογένεια Καρολίγγεια Δυναστεία[1]
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Βασιλέας των Φράγκων
Θυρεός
Corona ferrea monza (heraldry).svg

Ο Πεπίνος της Ιταλίας (Pepin Carloman, Απρίλιος 773 - 8 Ιουλίου 810) ήταν δεύτερος γιος του Καρλομάγνου από την δεύτερη σύζυγο του Χίλντεγκαρντ.[6] Το βαπτιστικό του όνομα ήταν Καρλομάνος αλλά ονομάστηκε Πεπίνος όπως ο ετεροθαλής αδελφός του Πεπίνος ο Κυφός και ο παππούς του Πιπίνος ο Βραχύς όταν ήταν μικρό παιδί. Όταν κατέκτησε ο πατέρας του την Ιταλία πήρε τον τίτλο του "Βασιλιά της Λομβαρδίας" (781), ο Πάπας Αδριανός Α΄ τον έστεψε με το Σιδηρούν Στέμμα της Λομβαρδίας, στην συνέχεια εργάστηκε σκληρά για την επέκταση της Αυτοκρατορίας των Φράγκων.[7] Ο Πεπίνος βάδισε με Λομβαρδικό στρατό στην πεδιάδα του Δράβου και λεηλάτησε την Παννονία (791), ο πατέρας του διασχίζοντας τον Δούναβη πήγε προς την περιοχή των Άβαρων.

Νίκες επί των Αβάρων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Καρλομάγνος προσπαθούσε να διαπραγματευτεί με μια Σαξονική εξέγερση (792), την ίδια ώρα ο Πεπίνος και ο δούκας Έρικ του Φρίουλι συνέχισαν να λεηλατούν τα οχυρά των Αβάρων. Η πρωτεύουσα των Αβάρων αλώθηκε δυο φορές και ο Πεπίνος έστειλε τα λάφυρα στον πατέρα του στο Άαχεν που τα μοίρασε σε όλους τους οπαδούς του ακόμα και σε ξένους βασιλείς όπως ο Όφα της Μερκίας. Ένα επικό ποίημα γράφηκε για να τιμήσει τον Πεπίνο για την γενναιότητα του στην υποταγή των Αβάρων (796), το ποίημα γράφτηκε στην Βερόνα την πρωτεύουσα του Πεπίνου μετά το 799 και κέντρο της Καρολίγγειας Αναγέννησης στην Ιταλία.[8] Η δεύτερη έκδοση της Βερόνας (800) υμνεί εξίσου τον βασιλιά Πεπίνο.[9] Ο "Γοτθιανός Κώδικας" χαιρετίζει την εκστρατεία του στο Μπενεβέντο και την απελευθέρωση της Κορσικής "από την καταπίεση των Μουσουλμάνων".[10] Η λαμπρή σταδιοδρομία του έληξε άδοξα με την αποτυχία του να καταλάβει την Βενετία ύστερα από 6 μήνες πολιορκία (810), οι επιδημίες λεηλάτησαν τον στρατό του και ο ίδιος αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Ο Πεπίνος της Ιταλίας πέθανε λίγους μήνες αργότερα (8 Ιουλίου 810).[11]

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα ονόματα και η καταγωγή των ερωμένων του δεν είναι γνωστά, η μια πιστεύεται ότι ήταν η Μπέρθα, κόρη του Γουλιέλμου του Ζελόν κόμη της Τουλούζης. Ο Πεπίνος είχε έναν γιο και έξι κόρες : την Αδελαίδα που παντρεύτηκε τον Λάμπερτ Α΄ της Ναντ, την Ατάλα, την Γκουντράντα, την Μπέρθα και την Τετράδα, όλες οι κόρες του γεννήθηκαν την περίοδο 800 - 810 αλλά οι υπόλοιπες εκτός από την Αδελαίδα και την Τετράδα είχαν πεθάνει πριν τον παππού τους (814). Η Τετράδα παντρεύτηκε τον θετό γιο της Αδελαίδας Λάμπερτ Β΄ της Νάντ, ο γιος του Πεπίνου ήταν ο Βερνάρδος της Ιταλίας. Ο Πεπίνος της Ιταλίας ήταν έτοιμος να κληρονομήσει το ένα τρίτο της αυτοκρατορίας του πατέρα του αλλά πέθανε πριν από αυτόν, το στέμμα της Λομβαρδίας πέρασε στον γιό του Βερνάρδο αλλά την αυτοκρατορία κληρονόμησε ο μικρότερος ετεροθαλής αδελφός του Λουδοβίκος ο Ευσεβής.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 211. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  2. Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 212-214. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 212. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  4. 4,00 4,01 4,02 4,03 4,04 4,05 4,06 4,07 4,08 4,09 4,10 4,11 4,12 4,13 4,14 4,15 4,16 Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 200-210. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  5. Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  6. Kingship and Royal Government, Janet L. Nelson, The New Cambridge Medieval History, Vol. 2, ed. Rosamond McKitterick, (Cambridge University Press, 1991), 400.
  7. However exaggerated the title "king of Italy" may seem, it was the one used by his subjects: ..."[Charlemagne] transferred all the kingdom of Italy to his great and glorious son lord Pippin, the great king"... (Historia Langobardorum codicis Gothani, in Monumenta Germaniae Historica, Scriptores rerum Langobardicarum et Italicarum saec. VI-IX, p.11.)
  8. Peter Godman (1985), Latin Poetry of the Carolingian Renaissance (Norman: University of Oklahoma Press), 186–191.
  9. Godman, 180–187.
  10. Monumenta Germaniae Historica, Scriptores rerum Langobardicarum et Italicarum saec. VI-IX, p. 11.
  11. Royal Frankish Annals

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Kingship and Royal Government, Janet L. Nelson, The New Cambridge Medieval History, Vol. 2, ed. Rosamond McKitterick, (Cambridge University Press, 1991)
  • Monumenta Germaniae Historica, Scriptores rerum Langobardicarum et Italicarum saec. VI-IX
  • Peter Godman (1985), Latin Poetry of the Carolingian Renaissance (Norman: University of Oklahoma Press)
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Pepin of Italy της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).