Όθων Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Όθων Β΄
Otton2.JPG
Περίοδος 7 Μαΐου 973 - 7 Δεκεμβρίου 983
Προκάτοχος Όθων Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Διάδοχος Όθων Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Περίοδος 25 Δεκεμβρίου 980 - 7 Δεκεμβρίου 983
Προκάτοχος Όθων Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Διάδοχος Όθων Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Περίοδος 26 Μαΐου 9617 Δεκεμβρίου 983
Προκάτοχος Όθων Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Διάδοχος Όθων Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Σύζυγος Θεοφανώ Σκλήραινα
Επίγονοι Αδελαΐδα Α΄, Ηγουμένη του Κέντλινμπεργκ
Σοφία Α΄, Ηγουμένη του Γκάντερσχαϊμ
Ματίλντε της Σαξωνίας
Όθων Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Οίκος Δυναστεία των Οθώνων
Πατέρας Όθων Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Μητέρα Αδελαΐδα της Ιταλίας
Γέννηση 955
Σαξονία, Βασίλειο της Γερμανίας
Θάνατος 7 Δεκεμβρίου 983 (28 ετών)
Ρώμη, Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Τόπος ταφής Βασιλική του Αγίου Πέτρου
Θρησκεία Καθολική Εκκλησία
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )

Ο Όθων Β΄ (Otto II, 955 - 7 Δεκεμβρίου 983), αποκαλούμενος ο ερυθρός, ήταν αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 973 έως το θάνατό του το 983. Μέλος της δυναστείας των Οθώνων, ο Όθων Β' ήταν ο μικρότερος και ο μόνος επιζών γιος του Όθωνα Α' και της Αδελαΐδας της Ιταλίας.

Δέχθηκε λαμπρή εκπαίδευση από τον θείο του Μπρούνο αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας. Παντρεύτηκε την Θεοφανώ ανιψιά του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ιωάννη Β' Τσιμισκή (14 Απριλίου/972). Το 973 ο 'Οθωνας Β΄και η Θεοφανώ στέφθηκαν από κοινού αυτοκράτορες στην Ρώμη από τον πάπα Βενέδικτο ΣΤ΄.[1] Συνόδευσε τον πατέρα του στις εκστρατείες του στην Ιταλία και παρέμεινε μόνος αυτοκράτορας μετά τον θάνατο του πατέρα του τον Μάιο του 973. Συνέχισε την πολιτική του πατέρα του να εδραιώσει την αυτοκρατορική του ισχύ στην Γερμανία και να επεκταθεί περισσότερο στην Ιταλία.

Ρωμαίος αυτοκράτορας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αρχικά συνάντησε δυσκολίες στη νότια Γερμανία λόγω της άρνησης του να παραχωρήσει το δουκάτο της Σουηβίας στον δούκα της Βαυαρίας Ερρίκο Β'. Το 974 η μητέρα του Ερρίκου Ιουδήθ έκανε συνωμοσία εναντίον του με τη βοήθεια κλήρου και αριστοκρατίας που ήταν δυσαρεστημένοι από την πολιτική του, τα σχέδια αποκαλύφθηκαν αμέσως. Την επόμενη χρονιά αντιμετώπισε τη στάση του βασιλιά Χάραλντ Α' της Δανίας, ενώ η εκστρατεία του στην Βοημία απέτυχε λόγω της επιδημίας, σε δεύτερη εκστρατεία στην Βοημία (957) δέχθηκε την υποταγή του βασιλιά Βολεσλάου Β'.

Ο βασιλιάς της Γαλλίας Λοθάριος επιτέθηκε στην Λωρραίνη με 20.000 άνδρες και κατέλαβε την πρωτεύουσα Άαχεν 5 μέρες. Ο Όθων αποσύρθηκε στην Σαξονία και την Κολωνία. Τον Σεπτέμβριο 978 ο Όθων με 30.000 άνδρες ανταπέδωσε με επίθεση στην Γαλλία, συνάντησε λίγη αντίσταση αλλά η αρρώστια που έπεσε στον στρατό του τον ανάγκασε να λύσει την πολιορκία του Παρισιού οπισθοχωρώντας. Ακολούθησε ειρήνη με την Γαλλία, σύμφωνα με την οποία ο Λοθάριος αποκήρυξε τα δικαιώματα του στην Λωρραίνη (980), ενώ ο Όθων αναγνώρισε τα δικαιώματα του γιου του Λοθάριου, του Λουδοβίκου.

Τελευταία χρόνια στη Ρώμη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη συνέχεια ο Όθων ταξίδευσε στην Ιταλία με τη σύζυγο του, τον μικρό γιο του, Όθωνα, πολλούς αριστοκράτες και βαρόνους διασχίζοντας τις Άλπεις στη σημερινή Ελβετία συμφιλιώθηκε με τη μητέρα του, γιόρτασε τα Χριστούγεννα του 980 στην Ραβέννα και την επόμενη χρονιά έφτασε στην Ρώμη. Δημιούργησε μια πλούσια αυλή με πρίγκιπες και ευγενείς από ολόκληρη τη Δυτική Ευρώπη.

Ήθελε να πολεμήσει τους Σαρακηνούς, ιδιαίτερα τον εμίρη της Σικελίας για την επιθετική τους πολιτική. Το Σεπτέμβριο του 981 βάδισε προς τη νότια Ιταλία. Πολιόρκησε ανεπιτυχώς τον Μάνσο Α' του Αμάλφι στο Σαλέρνο, αλλά πέτυχε την αναγνώριση του από όλους τους Λομβαρδούς πρίγκιπες. Τον Ιανουάριο του 982 τα Γερμανικά στρατεύματα βάδισαν στη Βυζαντινή Απουλία προσαρτώντας την περιοχή στη δυτική αυτοκρατορία.

Στη συνέχεια γνώρισε τον Ιούλιο του 982 οδυνηρή ήττα στο Στίλο. Επέστρεψε στην Ρώμη στις 12 Νοεμβρίου 982 σε Σύνοδο στην Βερόνα και προετοίμασε νέα εκστρατεία κατά των Σαρακηνών εξασφαλίζοντας τη βοήθεια της δημοκρατίας της Βενετίας. Πέθανε στα ανάκτορα στις 7 Δεκεμβρίου 983, την ώρα που του έρχονταν τα νέα για γενική εξέγερση των Σλαβικών φυλών.

Με τη σύζυγο του Θεοφανώ απέκτησε 3 κόρες, την Αδελαΐδα που έγινε Ηγουμένη του Κέτλινμπεργκ, την Σοφία που έγινε Ηγουμένη του Γκάντερσχαιμ και την Ματθίλδη της Σαξονίας και τον διάδοχο του Όθωνα Γ'.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Simon,, MacLean,. Ottonian queenship (First edition έκδοση). Oxford. 961410084. ISBN 9780198800101. https://www.worldcat.org/oclc/961410084. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Όθων Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Βασιλιάς της Ιταλίας
980 - 983
Διάδοχος
Όθων Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Otto II, Holy Roman Emperor της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).