Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ερρίκος ΣΤ'
Kaiser Heinrich VI. im Codex Manesse.jpg
Περίοδος
εξουσίας
15 Απριλίου 119128 Σεπτεμβρίου 1197
Στέψη 15 Απριλίου 1191
Ρώμη
Προκάτοχος Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα
Διάδοχος Όθων Δ'
Βασιλιάς της Γερμανίας
(Βασιλιάς των Ρωμαίων)
Περίοδος
εξουσίας
15 Αυγούστου 116928 Σεπτεμβρίου 1197
Στέψη 15 Αυγούστου 1169
Άαχεν
Προκάτοχος Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα
Διάδοχος Φίλιππος της Σουαβίας και Όθων Δ'
Βασιλιάς της Ιταλίας
Περίοδος
εξουσίας
21 Ιανουαρίου 118628 Σεπτεμβρίου 1197
Στέψη 21 Ιανουαρίου 1186
Μιλάνο
Προκάτοχος Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα
Διάδοχος Όθων Δ'
Βασιλιάς της Σικελίας
με την Κωνσταντία
Περίοδος
εξουσίας
25 Δεκεμβρίου 119428 Σεπτεμβρίου 1197
Στέψη 25 Δεκεμβρίου 1194
Παλέρμο
Προκάτοχος Γουλιέλμος Γ' της Σικελίας
Διάδοχος Κωνσταντία Α' της Σικελίας
Σύζυγος Κωνσταντία της Σικελίας
Επίγονοι Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν
Οίκος Οίκος των Χοενστάουφεν
Πατέρας Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα
Μητέρα Βεατρίκη της Βουργουνδίας
Γέννηση Νοέμβριος 1165
Ναϊμέχεν
Θάνατος 28 Σεπτεμβρίου 1197 (32 ετών)
Μεσσήνη (Ιταλία)
Τόπος ταφής Καθεδρικός του Παλέρμο
Θρησκεία Καθολική Εκκλησία

Ο Ερρίκος ΣΤ΄ (Heinrich VI., Νοέμβριος 1165 - 28 Σεπτεμβρίου 1197) ήταν βασιλιάς της Γερμανίας (1190-1197), αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (1191-1197) και βασιλιάς της Σικελίας (1194-1197).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε ηλικία τεσσάρων ετών στέφθηκε από τον πατέρα του βασιλιάς των Ρωμαίων γιος και διάδοχος του Γερμανού αυτοκράτορα Φρειδερίκου Βαρβαρόσσα και της Βεατρίκης της Βουργουνδίας.

Παντρεύτηκε στις 27 Ιανουαρίου 1186 την Κωνσταντία της Σικελίας, διάδοχο του πατέρα της, Γουλιέλμου Β΄ της Σικελίας, προσθέτοντας τη Σικελία στην αυτοκρατορία του μετά τον θάνατο του πεθερού του (1189). Τον Απρίλιο του 1191 στην Ρώμη, ο Ερρίκος και η Κωνσταντία στέφθηκαν αυτοκράτορες από τον Πάπα Κελεστίνο Γ΄, αλλά στην Νότια Ιταλία οι βαρόνοι κατάφεραν να εκλέξουν ως βασιλιά τους τον Τανκρέδο, έναν εγγονό του Ρογήρου Β΄. Ο Ερρίκος ετοιμάστηκε να εκστρατεύσει να κατακτήσει τη Νάπολη, αλλά αναγκάστηκε να επιστρέψει εσπευσμένα στη Γερμανία για να αντιμετωπίσει την ανταρσία του Ερρίκου του Λέοντος.

Ο Ερρίκος είχε μεγάλη τύχη, όταν ο δούκας Λεοπόλδος Ε΄ της Αυστρίας του παρέδωσε τον σπουδαίο αιχμάλωτο του, τον βασιλιά της Αγγλίας Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο. Τον απελευθέρωσε με το αστρονομικό για την εποχή του ποσό των 150.000 μάρκων, κάτι που του επέτρεψε να συγκεντρώσει στρατό για να κατακτήσει τη Νότια Ιταλία. Τον Φεβρουάριο 1194 ο Τανκρέδος πέθανε αφήνοντας πίσω του ένα ανήλικο παιδί, κάτι που έδωσε στον Ερρίκο τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει τα σχέδια του. Χωρίς μεγάλη αντίσταση κυρίευσε το Παλέρμο στις 20 Νοεμβρίου και στέφθηκε βασιλιάς της Σικελίας στις 25 Δεκεμβρίου. Ο μικρός Γουλιέλμος τυφλώθηκε και ευνουχίστηκε, ενώ οι περισσότεροι ευγενείς που πρόβαλαν αντίσταση κάηκαν ζωντανοί.

Ο Ερρίκος ήταν πλέον ο ισχυρότερος ηγεμόνας της εποχής του σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ενώ ετοιμαζόταν για Σταυροφορία, πέθανε στις 28 Σεπτεμβρίου του 1197 από ελονοσία.

Ο γιος του Φρειδερίκος Β΄ τον διαδέχθηκε στον θρόνο της Σικελίας και στο αυτοκρατορικό στέμμα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Henry VI, Holy Roman Emperor της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).