Βερεγγάριος Β΄ της Ιταλίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βερεγγάριος Β΄ της Ιταλίας
Otto I Manuscriptum Mediolanense c 1200.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 900[1]
Θάνατος 4  Αυγούστου 966
Μπάμπεργκ
Κατοικία καστέλλο ντι Λιέρνα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
Οικογένεια
Σύζυγος Βίλλα της Τοσκάνης
Τέκνα Άνταλμπερτ της Ιταλίας
Γκυ της Ιβρέας
Κορράδος της Ιβρέας
Ροζάλα της Λομβαρδίας
Γκεμπέργκα της Ιβρέας
Γονείς Άνταλμπερτ Α΄ της Ιβρέας και Gisela of Friuli
Αδέλφια Άνσκαρ του Σπολέτο
Οικογένεια Οίκος της Ιβρέας
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Βερεγγάριος Β΄ της Ιταλίας (Berengario II , περ. 900 - 4 Αυγούστου 966) βασιλιάς της Ιταλίας (950-961) από τον Οίκο της Ιβρέας ήταν γιος του Άνταλμπερτ Α΄ της Ιβρέας και της Γκιζέλας του Φριουλί κόρης του βασιλιά Βερεγγαρίου Α΄ της Ιταλίας. Διαδέχθηκε τον πατέρας του ως μαγδράβος της Ιρβέας (923) και πήρε το όνομα του από μητέρα παππού του Βερεγγάριου Α΄ της Ιταλίας. Μετά το 940 ήταν επικεφαλής της αριστοκρατικής κίνησης εναντίον του βασιλιά Ούγου της Προβηγκίας, διαδέχθηκε ο ίδιος τον Λοθάριο Β΄ γιο του Ούγου σαν βασιλιάς της Ιταλίας με συμβασιλέα τον γιο του Άνταλμπερτ της Ιταλίας.

Βασιλιάς της Ιταλίας με τον γιο του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναγνωρίστηκε από τον Γερμανό αυτοκράτορα Όθων Α΄ (952) αλλά αργότερα ηγήθηκε σε εξέγερση εναντίον του. Μετά την επίθεση του εναντίον του πάπα (960) ο Όθων τον ανέτρεψε (961), αργότερα αιχμαλωτίστηκε (964) και πέθανε στην φυλακή δυο χρόνια αργότερα. Παντρεύτηκε την Βίλλα κόρη του Μπόζο της Τοσκάνης και ανιψιά του βασιλιά της Ιταλίας Ούγου, ο χρονικογράφος Λιουτπράνδος της Κρεμόνας που ζούσε στην αυλή του είχε δώσει πολλές λεπτομέρειες σχετικά με τον χαρακτήρα του. [2] Ηγήθηκε σε επανάσταση εναντίον του θείου του Ούγου (940), προειδοποιήθηκε από τον γιο του Λοθάριο για να αποφύγει την σύλληψη και δραπέτευσε στην αυλή του Γερμανού αυτοκράτορα Όθωνα Α΄. Ο αυτοκράτορας προτίμησε να παραμείνει ουδέτερος στην εμφύλια διαμάχη, ο Βερεγγάριος επέστρεψε αργότερα στην Ιταλία με Γερμανικά στρατεύματα (945) τα οποία τον βοήθησαν να ανατρέψει τον Ούγο που παραιτήθηκε υπέρ του γιου του Λοθαρίου Β΄ και αποσύρθηκε στην Αρλ. Ο ουσιαστικός κυβερνήτης της Ιταλίας από τότε ήταν ο ίδιος ο Βερεγγάριος, ο Λοθάριος πέθανε πρόωρα λίγο αργότερα πιθανώς δηλητηριασμένος (950) και τον διαδέχθηκε στον θρόνο ο Βερεγγάριος με συμβασιλέα τον γιο του Άνταλμπερντ.

Αποτυχημένη απόπειρα να παντρευτεί την Αδελαΐδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Βερεγγάριος ήθελε να νομιμοποιήσει την δυναστεία του στο βασίλειο της Ιταλίας γι'αυτό αποφάσισε να παντρέψει τον γιο του Άνταλμπερτ με την Αδελαΐδα της Βουργουνδίας, χήρα του τελευταίου βασιλιά της Ιταλίας Λοθάριου Β΄. Η Αδελαΐδα αρνήθηκε επίμονα και ζήτησε την προστασία του Γερμανού αυτοκράτορα Όθωνα Α΄, ο Όθων ο οποίος ήταν χήρος από το 946 βρήκε την ευκαιρία να την παντρευτεί ο ίδιος για να στεφτεί και βασιλιάς των Λομβαρδών. Επιτέθηκε στην Ιταλία (951), δέχτηκε φόρο υποτέλειας από τους Ιταλούς παντρεύτηκε την ίδια χρονιά σε δεύτερο γάμο του την Αδελαΐδα και στέφτηκε βασιλιάς των Λομβαρδών. Επέστρεψε στην συνέχεια στη Γερμανία αφού διόρισε τον γαμπρό του Κορράδο τον Ερυθρό αντιβασιλιά στην Παβία. Δεν έκανε καμιά προσπάθεια όμως να ανατρέψει τους βασιλείς Βερεγγάριο και Άνταλμπερτ, τους κάλεσε στην Γερμανία στη Δίαιτα του Άουγκσμπουργκ (Αύγουστος 952) όπου τους έστεψε βασιλείς της Ιταλίας σαν υποτελείς της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Ανατροπή απο τον Όθωνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την επόμενη χρονιά ο Όθων έκανε γιο με την Αδελαΐδα (953) και ο Λιούντολφ της Σουηβίας εξεγέρθηκε εναντίον του πατέρα του, αλλά την επόμενη χρονιά συμφιλιώθηκε μαζί του. Ο Βερεγγάριος εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία για να πολιορκήσει τον κόμη Αδαλβέρτο Άζζο της Κανόστρα στο κάστρο του στο οποίο είχε καταφύγει η Αδελαΐδα (953 - 956). Ο Όθων σαν απάντηση έστειλε τον ίδιο τον γιο του Λιούντολφ να επιτεθεί στην Ιταλία (956), ο Άνταλμπερτ συγκέντρωσε στρατό και τον νίκησε, λίγο αργότερα ο Λιούντολφ επιστρέφοντας στην Γερμανία ο Λιούντολφ πέθανε πρόωρα (957). Ο Άνταλμπερτ με την νίκη του αυτή έγινε Μέγας Δούκας της Τοσκάνης.

Το 960 επιτέθηκε στον πάπα Ιωάννη ΙΑ΄, ο πάπας προσκάλεσε τον αυτοκράτορα Όθων Α΄ ο οποίος στέφθηκε βασιλιάς στην Παβία (661) και αυτοκράτορας στην Ρώμη (962) στην συνέχεια πολιόρκησε και συνέλαβε τον Βερεγγάριο στο Σελ Λεόν. Ο γιος του Άνταλμπερτ ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τον πάπα, ο Βερεγγάριος σαν απάντηση εκθρόνισε τον πάπα Ιωάννη και τον αντικατέστησε με τον πάπα Λέων Η΄. Την επόμενη χρονιά ο Βερεγγάριος παραδόθηκε στον Όθωνα ο οποίος τον φυλάκισε στο Μπάμπεργκ, εκεί έμεινε μέχρι τον θάνατο. Η σύζυγος του έγινε μοναχή για το υπόλοιπο της ζωής της. [3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 10235412X. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2015.
  2. Antapodosis ("Book of Retributions") III.1; IV.11-12; V.32.
  3. Philip Grierson and Mark Blackburn, Medieval European Coinage: Volume 1, The Early Middle Ages (5th-10th Centuries), (Cambridge University Press, 1986), 258.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Antapodosis ("Book of Retributions") III.1; IV.11-12; V.32.
  • Philip Grierson and Mark Blackburn, Medieval European Coinage: Volume 1, The Early Middle Ages (5th-10th Centuries), (Cambridge University Press, 1986)
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Λοθάριος Β΄
Βασιλιάς της Ιταλίας
950 - 961
Διάδοχος
Όθων Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Berengar II of Italy της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).