Οξιρανόλη
| Οξιρανόλη | |||
|---|---|---|---|
| Γενικά | |||
| Όνομα IUPAC | Οξιρανόλη | ||
| Άλλες ονομασίες | Εποξυαιθανόλη Υδροξυοξιράνιο Οξακυκλοπροπανόλη | ||
| Χημικά αναγνωριστικά | |||
| Χημικός τύπος | C2H4O2 | ||
| Μοριακή μάζα | 60,05 amu | ||
| Σύντομος συντακτικός τύπος | |||
| SMILES | C1OC1O | ||
| ChemSpider ID | 11226930[1] | ||
| Δομή | |||
| Μοριακή γεωμετρία | τριγωνική ως προς C-C-O γωνιακή ως προς C-O-H | ||
| Ισομέρεια | |||
| Ισομερή θέσης | 9 | ||
| Φυσικές ιδιότητες | |||
| Σημείο βρασμού | 134,3±8 °C | ||
| Πυκνότητα | 1.500±100 kg/m³ | ||
| Δείκτης διάθλασης , nD | 1,514 | ||
| Χημικές ιδιότητες | |||
| Ελάχιστη θερμοκρασία ανάφλεξης | 74,8±12,7 °C | ||
| Επικινδυνότητα | |||
| Εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά, τα δεδομένα αφορούν υλικά υπό κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος (25°C, 100 kPa). | |||
Η (2-)οξιρανόλη[2] (αγγλικά (2-)oxiranol) είναι οργανική ετεροκυκλική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο, με χημικό τύπο C2H4O2, αν και συνήθως παριστάνεται με το γραμμικό της τύπο (
). Είναι η απλούστερη ετεροκυκλική αλκοόλη και ανήκει στα «θυγατρικά» οξιράνια. Επίσης, η ονομασία «οξιρανόλη» επεκτείνεται και σε «θυγατρικές» οξιρανόλες, δηλαδή διάφορα ετεροκυκλικά παράγωγα που περιέχουν (έναν τουλάχιστον) τριμελή οξιρανικό δακτύλιο και (ένα τουλάχιστον) υδροξύλιο.
Παραγωγή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μπορεί να παραχθεί με επίδραση μεθυλενίου σε μεθανικό οξύ. Για να μειωθεί η συμπαραγωγή παραπροϊόντων μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πηγή μεθυλενίου μείγμα διιωδομεθανίου (CH2I2) και ψευδαργύρου. Η παραγωγή μεθυλενίου με αυτό το μείγμα ευνοεί την παραγωγή κυκλικών παραγώγων:[3]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Διαδικτυακός τόπος ChemSpider
- ↑ Δείτε τις εναλλακτικές ονομασίες στον παρακείμενο πίνακα πληροφοριών χημικής ένωσης.
- ↑ SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999, σελ. 138, §9.2Β5β., προσαρμογή για παραγωγή οξιρανόλης.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ν. Αλεξάνδρου, Γενική Οργανική Χημεία, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1985
- Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
- SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
- Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982