Οξιρανόλη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Οξιρανόλη
Hydroxyoxirane.png
Γενικά
Όνομα IUPAC Οξιρανόλη
Άλλες ονομασίες Εποξυαιθανόλη
Υδροξυοξιράνιο
Οξακυκλοπροπανόλη
Χημικά αναγνωριστικά
Χημικός τύπος C2H4O
Μοριακή μάζα 60,05 amu
Σύντομος
συντακτικός τύπος
Hydroxyoxirane.png
SMILES C1OC1O
ChemSpider ID 11226930[1]
Δομή
Μοριακή γεωμετρία τριγωνική ως προς C-C-O
γωνιακή ως προς C-O-H
Ισομέρεια
Ισομερή θέσης 9
Φυσικές ιδιότητες
Σημείο βρασμού 134,3±8°C
Πυκνότητα 1.500±100 kg/m³
Δείκτης διάθλασης ,
nD
1,514
Χημικές ιδιότητες
Ελάχιστη θερμοκρασία
ανάφλεξης
74,8±12,7°C
Επικινδυνότητα
Εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά, τα δεδομένα αφορούν υλικά υπό κανονικές συνθήκες (25°C, 100 kPa).

Η (2-)οξιρανόλη[2] (αγγλικά (2-)oxiranol) είναι οργανική ετεροκυκλική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο, με χημικό τύπο C2H4O2, αν και συνήθως παριστάνεται με το γραμμικό της τύπο (Οξιρανόλη). Είναι η απλούστερη ετεροκυκλική αλκοόλη και ανήκει στα «θυγατρικά» οξιράνια. Επίσης, η ονομασία «οξιρανόλη» επεκτείνεται και σε «θυγατρικές» οξιρανόλες, δηλαδή διάφορα ετεροκυκλικά παράγωγα που περιέχουν (έναν τουλάχιστον) τριμελή οξιρανικό δακτύλιο και (ένα τουλάχιστον) υδροξύλιο.

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μπορεί να παραχθεί με επίδραση μεθυλενίου σε μεθανικό οξύ. Για να μειωθεί η συμπαραγωγή παραπροϊόντων μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πηγή μεθυλενίου μείγμα διιωδομεθανίου (CH2I2) και ψευδαργύρου. Η παραγωγή μεθυλενίου με αυτό το μείγμα ευνοεί την παραγωγή κυκλικών παραγώγων:[3]

Hydroxyoxirane.png

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ν. Αλεξάνδρου, Γενική Οργανική Χημεία, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1985
  • Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
  • SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
  • Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
  1. Διαδικτυακός τόπος ChemSpider
  2. Δείτε τις εναλλακτικές ονομασίες στον παρακείμενο πίνακα πληροφοριών χημικής ένωσης.
  3. SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999, σελ. 138, §9.2Β5β., προσαρμογή για παραγωγή οξιρανόλης.