Οξαφωσφιράνιο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Οξαφωσφιράνιο
Γενικά
Όνομα IUPAC Οξαφωσφιράνιο
Άλλες ονομασίες Οξαφωσφακυκλοπροπάνιο
Εποξυμεθανοφωσφαμίνη
Χημικά αναγνωριστικά
Χημικός τύπος CH3PO
Μοριακή μάζα 62,007702 amu[1]
SMILES C1OP1
ChemSpider ID 24770476
Δομή
Μοριακή γεωμετρία τριγωνική ως προς C-O-P.
Ισομέρεια
Ισομερή θέσης 4
Φυσικές ιδιότητες
Σημείο βρασμού 6,191 °C
Τάση ατμών 1.466 mmHg
Χημικές ιδιότητες
Ελάχιστη θερμοκρασία
ανάφλεξης
-42,454 °C
Επικινδυνότητα
Εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά, τα δεδομένα αφορούν υλικά υπό κανονικές συνθήκες (25°C, 100 kPa).

Το οξαφωσφιράνιο ή οξαφωσφακυκλοπροπάνιο ή εποξυμεθανοφωσφαμίνη είναι μια οργανική ετεροκυκλική ένωση με τριμελή δακτύλιο, που αποτελείται από ένα (1) άτομο άνθρακα, ένα (1) άτομο οξυγόνου και ένα (1) άτομο φωσφόρου. Με βάση το χημικό τύπο του, CH3PO, έχει τα ακόλουθα τέσσερα (4) ισομερή θέσης:

  1. Μεθανοφωσφαμίδιο με σύντομο συντακτικό τύπο HCOPH2.
  2. Φωσφιδομεθάνιο με σύντομο συντακτικό τύπο CH3PO.
  3. Φωσφιμινομεθανόλη με σύντομο συντακτικό τύπο HOCH=PH.
  4. Μεθανυδροξυλοφωσφιμίνη με σύντομο συντακτικό τύπο CH2=POH.

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από μεθανιμίνη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με οξείδωση μεθανοφωσφιμίνης από καρβοξυλικό υπεροξύ (RCO3H), παράγεται οξαφωσφιράνιο:

οξαφωσφιράνιο

Από μεθανάλη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με επίδραση αλοφωσφίνης (PH2X) σε μεθανάλη, παράγεται οξαφωσφιράνιο:

οξαφωσφιράνιο

Παραπομπές και παρατηρήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές πληροφόησης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Παπαγεωργίου, Β.Π., Εφαρμοσμένη Οργανική Χημεία, Εκδόσεις Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 2005, ISBN 960-260-342-7
  2. SCHAUM'S OUTLINE SERIES, «ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ», Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
  3. «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982
  4. Αναστάσιου Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
  5. Καραγκιοζίδη Σ. Πολυχρόνη, «Ονοματολογία Οργανικών Ενώσεων στα Ελληνικά & Αγγλικά» Β΄ Έκδοση Θεσσαλονίκη 1991
  6. Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, «Γενική Οργανική Χημεία», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985
  7. Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη, «Ειδικά Μαθήματα Οργανικής Χημείας», ΑΠΘ, θεσσαλονίκη 1983
  8. Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Φαίδωνα Χατζημηχαλάκη, «Εργαστηριακός Οδηγός», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1986
  9. Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη: «Χημεία Ετεροκυκλικών Ενώσεων», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985
  10. Διαδικτυακοί τόποι που αναφέρονται στις «Αναφορές και παρατηρήσεις».