1,3-διοξετάνιο

1,3-διοξετάνιο
Γενικά
Όνομα IUPAC	1,3-διοξετάνιο
Άλλες ονομασίες	1,3-επιδιοξυαιθάνιο; 1,3-διοξακυκλοβουτάνιο
Χημικά αναγνωριστικά
Χημικός τύπος	C2H4O2
Μοριακή μάζα	60,05 amu
Σύντομος; συντακτικός τύπος
Αριθμός CAS	287-50-3
SMILES	C1OCO1 ή O1COC1
InChI	1S/C2H4O2/c1-3-2-4-1/h1-2H2
PubChem CID	126850
ChemSpider ID	143777
Δομή
Μοριακή γεωμετρία	Επίπεδη ως προς C-O-C-O.
Ισομέρεια
Ισομερή θέσης	9
Φυσικές ιδιότητες
Χημικές ιδιότητες
Επικινδυνότητα
	Εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά, τα δεδομένα αφορούν υλικά υπό κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος (25°C, 100 kPa).

Το 1,3-διοξετάνιο^[1] (αγγλικά 1,3-dioxetane) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο C₂H₄O₂, αν και συνήθως παριστάνεται με το γραμμικό τύπο του, . Είναι ένας ετεροκυκλικός διαιθέρας, που το μόριό του περιέχει έναν τετραμελή δακτύλιο, με εναλλάξ τα άτομα οξυγόνου και άνθρακα.

Εκτός από τη «μητρική» ένωση, ο όρος 1,3-διοξετάνιο μπορεί, επίσης, να αναφέρεται (γενικότερα) σε μια σειρά «θυγατρικών» ή «υποκατεστημένων» παραγώγων ενώσεων, αρκεί να περιέχουν έναν (τουλάχιστον) 1,3-διοξετανικό δακτύλιο, δηλαδή τετραμελή δακτύλιο με εναλλάξ άτομα οξυγόνου και άνθρακα. Μπορεί να θεωρηθεί ως διμερές της μεθανάλης (Η₂CO) και μπορεί να παραχθεί με φωτοχημικό διμερισμό της τελευταίας:^[2]^[3]

$\mathrm {2HCHO{\xrightarrow {hv}}}$

Δείτε ακόμη

Πηγές πληροφόρησης

Παπαγεωργίου, Β.Π., Εφαρμοσμένη Οργανική Χημεία, Εκδόσεις Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 2005, ISBN 960-260-342-7
SCHAUM'S OUTLINE SERIES, «ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ», Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
«Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982
Αναστάσιου Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
Καραγκιοζίδη Σ. Πολυχρόνη, «Ονοματολογία Οργανικών Ενώσεων στα Ελληνικά & Αγγλικά» Β΄ Έκδοση Θεσσαλονίκη 1991
Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, «Γενική Οργανική Χημεία», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985
Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη, «Ειδικά Μαθήματα Οργανικής Χημείας», ΑΠΘ, θεσσαλονίκη 1983
Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Φαίδωνα Χατζημηχαλάκη, «Εργαστηριακός Οδηγός», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1986
Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη: «Χημεία Ετεροκυκλικών Ενώσεων», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985
Διαδικτυακοί τόποι που αναφέρονται στις «Αναφορές και παρατηρήσεις».

Αναφορές και παρατηρήσεις

↑ Για εναλλακτικές ονομασίες δείτε τον πίνακα πληροφοριών.
↑ E. Paterno, G. Chieffi (1909). «.». Gazz. Chim. Ital. 39: 341.
↑ G. Büchi, Charles G. Inman, and E. S. Lipinsky (1954). «Light-catalyzed Organic Reactions. I. The Reaction of Carbonyl Compounds with 2-Methyl-2-butene in the Presence of Ultraviolet Light». Journal of the American Chemical Society 76 (17): 4327–4331. doi:10.1021/ja01646a024.

[1] Για εναλλακτικές ονομασίες δείτε τον πίνακα πληροφοριών.

[2] E. Paterno, G. Chieffi (1909). «.». Gazz. Chim. Ital. 39: 341.

[3] G. Büchi, Charles G. Inman, and E. S. Lipinsky (1954). «Light-catalyzed Organic Reactions. I. The Reaction of Carbonyl Compounds with 2-Methyl-2-butene in the Presence of Ultraviolet Light». Journal of the American Chemical Society 76 (17): 4327–4331. doi:10.1021/ja01646a024.

[1]

[2]

[3]