Φωσφιναμίνη
| Φωσφιναμίνη | |||
|---|---|---|---|
| Γενικά | |||
| Όνομα IUPAC | Φωσφιναμίδιο | ||
| Άλλες ονομασίες | Φωσφιναμίνη Αμινοφωσφίνη | ||
| Χημικά αναγνωριστικά | |||
| Χημικός τύπος | ΝΗ4P | ||
| Μοριακή μάζα | 49,012 amu[1] | ||
| Σύντομος συντακτικός τύπος | ΝΗ2PH2 | ||
| SMILES | NP | ||
| InChI | 1S/H4NP/c1-2/h1-2H2 | ||
| ChemSpider ID | 10799511 | ||
| Δομή | |||
| Μοριακή γεωμετρία | Τριγωνική πυραμιδική ως προς N και ως προς P | ||
| Φυσικές ιδιότητες | |||
| Σημείο τήξης | 195,11 °C | ||
| Σημείο βρασμού | 497,87 °C | ||
| Διαλυτότητα στο νερό | 79,314 g/m³ | ||
| Χημικές ιδιότητες | |||
| Επικινδυνότητα | |||
| Εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά, τα δεδομένα αφορούν υλικά υπό κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος (25°C, 100 kPa). | |||
Η φωσφιναμίνη[2](αγγλικά:phosphinamine) είναι ανόργανη χημική ένωση, η οποία περιέχει άζωτο, φωσφόρο και υδρογόνο, με μοριακό τύπο NH4P, αν και παριστάνεται συνήθως με τον ημισυντακτικό της τύπο NH2PH2. Ο όρος φωσφιναμίνη επεκτείνεταιπέρα από τη «μητρική» φωσφιναμίνη, και σε μια σειρά «θυγατρικές» ενώσεις-παράγωγα, ανόργανες και οργανικές, με γενικό τύπο της μορφής NR2PxRy, όπου τα όχι απαραίτητα ίδια R παριστάνουν υδρογόνο, αλογόνα ή διάφορες μονοσθενείς ρίζες, ενώ δύο R μπορούν να αντικατασταθούν από δισθενείς ρίζες, σχηματίζοντας έτσι πιθανώς ετεροκυκλικές φωσφιναμίνες.
Παραγωγή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Με επίδραση λιθιαμίδιου (LiNH2) σε χλωροφωσφίνη (PH2Cl) παράγεται φωσφιναμίνη[3]:
Χημικές ιδιότητες και παράγωγα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η φωσφιναμίνη είναι μια ένωση με δυο λειτουργικές ομάδες: μια αμινομάδα (-ΝΗ2) και μια φωσφινομάδα (-PH2). Λειτουργεί, λοιπόν, συνδυάζοντας ιδιότητες ανόργανης αμίνης, αμιδίου μεταλλοειδούς (γιατί ο φωσφόρος μπορεί να ανήκει στα αμέταλλα, αλλά είναι ηλεκτροθετικότερος από το άζωτο) και φωσφίνης.
Παραπομπές και σημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Διαδικτυακός τόπος ChemSpider
- ↑ Για εναλλακτικές ονομασίες δείτε τον πίνακα πληροφοριών.
- ↑ Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982, σελ. 267, §11.3Α1, προσαρμογή για φωσφιναμίνη.