Βηρυλλιοβοριοϋδρίδιο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βηρυλλιοβοριοϋδρίδιο
Beryllium borohydride V1.svg
Γενικά
Όνομα IUPAC Τετραϋδροβοριούχο βηρύλλιο
Άλλες ονομασίες Βηρυλλιοβοριοϋδρίδιο
Υδρίδιο βηρυλλίου-βορίου
Υδροβοριούχο βηρύλλιο
Χημικά αναγνωριστικά
Χημικός τύπος Be(BH4)2
Μοριακή μάζα 38,698 ± 0,015 amu
Αριθμός CAS 17440-85-6
SMILES [Be+2].[BH4-].[BH4-]
InChI 1S/2BH4.Be/h2*1H4;/q2*-1;+2
PubChem CID 6101896
Δομή
Κρυσταλλική δομή
στερεού
τετραγωνική
Φυσικές ιδιότητες
Σημείο τήξης 91,3°C (εξάχνωση)
Σημείο βρασμού 123 °C (με διάσπαση)
Πυκνότητα 604 kg/m³
Διαλυτότητα
στο νερό
Αντιδρά
Διαλυτότητα
σε άλλους διαλύτες
PhH
Et2O
Εμφάνιση Λευκοί κρύσταλλοι
Χημικές ιδιότητες
Αυτοδιάσπαση 123 °C
Επικινδυνότητα
Εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά, τα δεδομένα αφορούν υλικά υπό κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος (25°C, 100 kPa).

Το βηρυλλιοβοριοϋδρίδιο[1] (αγγλικά beryllium borohydride) είναι η ανόργανη ένωση με τύπο Be(BH4)2.

Δομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κρυσταλλική δομή της ένωσης αποτελείται από ένα ελικοειδές (συν)πολυμερές, που έχει ως δομικές μονάδες τα ιόντα [BH4Be]+ και [BH4]-.[2]

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1. Το βηρυλλιοβοριοϋδρίδιο παράγεται με αντίδραση μεταξύ υδριδίου του βηρυλλίου (BeH2) και διβορανίου(6) (B2H6), σε διαθυλαιθερικό διάλυμα:

2. Εναλλακτικά, μπορεί να παραχθεί από το λιθιοβοριοϋδρίδιο (LiBH4), με επίδραση χλωριούχου βηρυλλίου (BeCl2):

Εφαρμογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το καθαρότερο υδρίδιο του βηρυλλίου λαμβάνεται με αντίδραση ανάμεσα σε τριφαινυλοφωσφίνη (Ph3P) και βηρυλλιοβοριοϋδρίδιο (επίσης σε διαιθυλαιθερικό διάλυμα):[3][4]

Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Για εναλλακτικές ονομασίες δείτε τον πίνακα πληροφοριών.
  2. Marynick, Dennis S.; Lipscomb, William N. (1 April 1972). «Crystal structure of beryllium borohydride». Inorganic Chemistry 11 (4): 820–823. doi:10.1021/ic50110a033. 
  3. Greenwood, Norman N.. Earnshaw, Alan (1997). Chemistry of the Elements (2nd έκδοση). Butterworth–Heinemann. ISBN 0080379419. 
  4. (Αγγλικά) Hans Zimmer, Annual Reports in Inorganic and General Syntheses 1976, Elsevier, 2016, σ. 2, (ISBN 978-1-4832-8159-9).
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Berylliumborhydrid της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Beryllium borohydride της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Borohydrure de béryllium της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Тетрагидридоборат бериллия της Ρωσικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).