Βηρυλλιοβοριοϋδρίδιο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βηρυλλιοβοριοϋδρίδιο
Beryllium borohydride V1.svg
Γενικά
Όνομα IUPAC Τετραϋδροβοριούχο βηρύλλιο
Άλλες ονομασίες Βηρυλλιοβοριοϋδρίδιο
Υδρίδιο βηρυλλίου-βορίου
Υδροβοριούχο βηρύλλιο
Χημικά αναγνωριστικά
Χημικός τύπος Be(BH4)2
Μοριακή μάζα 38,698 ± 0,015 amu
Αριθμός CAS 17440-85-6
SMILES [Be+2].[BH4-].[BH4-]
InChI 1S/2BH4.Be/h2*1H4;/q2*-1;+2
PubChem CID 6101896
Δομή
Κρυσταλλική δομή
στερεού
τετραγωνική
Φυσικές ιδιότητες
Σημείο τήξης 91,3°C (εξάχνωση)
Σημείο βρασμού 123 °C (με διάσπαση)
Πυκνότητα 604 kg/m³
Διαλυτότητα
στο νερό
Αντιδρά
Διαλυτότητα
σε άλλους διαλύτες
PhH
Et2O
Εμφάνιση Λευκοί κρύσταλλοι
Χημικές ιδιότητες
Αυτοδιάσπαση 123 °C
Επικινδυνότητα
Εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά, τα δεδομένα αφορούν υλικά υπό κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος (25°C, 100 kPa).

Το βηρυλλιοβοριοϋδρίδιο[1] (αγγλικά beryllium borohydride) είναι η ανόργανη ένωση με τύπο Be(BH4)2.

Δομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κρυσταλλική δομή της ένωσης αποτελείται από ένα ελικοειδές (συν)πολυμερές, που έχει ως δομικές μονάδες τα ιόντα [BH4Be]+ και [BH4]-.[2]

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1. Το βηρυλλιοβοριοϋδρίδιο παράγεται με αντίδραση μεταξύ υδριδίου του βηρυλλίου (BeH2) και διβορανίου(6) (B2H6), σε διαθυλαιθερικό διάλυμα:

2. Εναλλακτικά, μπορεί να παραχθεί από το λιθιοβοριοϋδρίδιο (LiBH4), με επίδραση χλωριούχου βηρυλλίου (BeCl2):

Εφαρμογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το καθαρότερο υδρίδιο του βηρυλλίου λαμβάνεται με αντίδραση ανάμεσα σε τριφαινυλοφωσφίνη (Ph3P) και βηρυλλιοβοριοϋδρίδιο (επίσης σε διαιθυλαιθερικό διάλυμα):[3][4]

Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Για εναλλακτικές ονομασίες δείτε τον πίνακα πληροφοριών.
  2. Marynick, Dennis S.; Lipscomb, William N. (1 April 1972). «Crystal structure of beryllium borohydride». Inorganic Chemistry 11 (4): 820–823. doi:10.1021/ic50110a033. 
  3. Greenwood, Norman N.; Earnshaw, Alan (1997). Chemistry of the Elements (2nd έκδοση). Butterworth–Heinemann. ISBN 0080379419. 
  4. (Αγγλικά) Hans Zimmer, Annual Reports in Inorganic and General Syntheses 1976, Elsevier, 2016, σ. 2, (ISBN 978-1-4832-8159-9).
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Berylliumborhydrid της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Beryllium borohydride της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Borohydrure de béryllium της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Тетрагидридоборат бериллия της Ρωσικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).