Διυδρίδιο του πλουτωνίου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Διυδρίδιο του πλουτωνίου
Γενικά
Όνομα IUPAC Διυδρίδιο του πλουτωνίου
Χημικά αναγνωριστικά
Χημικός τύπος H2Pu
Μοριακή μάζα 246.08 g mol-1
Αριθμός CAS 17336-52-6
SMILES [H-].[H-].[Pu++]
InChI InChI=1S/Pu.2H/q+2;2*-1

Key: IPKHWWGTRXXYCX-UHFFFAOYSA-N

Φυσικές ιδιότητες
Χημικές ιδιότητες
Εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά, τα δεδομένα αφορούν υλικά υπό κανονικές συνθήκες (25°C, 100 kPa).

Το διυδρίδιο του πλουτωνίου είναι η χημική ένωση με τον τύπο H2Pu. Είναι το ένα από τα δύο χαρακτηριστικά υδρίδια του πλουτωνίου, το άλλο είναι το PuH3[1]. Το H2Pu είναι μη-στοιχειομετρικό με μια ευρεία σύνθεση απο H2Pu - H2,7Pu. Επιπρόσθετα μετασταθερές στοιχειομετρίες με περίσσεια υδρογόνου (H2,7Pu - H3Pu) μπορούν να παραχθούν [1]. Το υδρίδιο του πλουτωνίου έχει κυβική κρυσταλλική δομή. Παράγεται άμεσα από τα στοιχεία του σε 1 atm σε θερμοκρασία 100 - 200°C [1]:

Pu + H2 → PuH2

Έρευνες για την αντίδραση του μέταλλου πλουτωνίου με υγρό αέρα στην θερμοκρασία των 200 - 350°C έδειξε την παρουσία κυβικού υδριδίου του πλουτωνίου στην επιφάνεια μαζί με Pu2O3, PuO2 και ενός υψηλότερου οξειδίου προσδιορισμένου από περίθλαση ακτίνων-Χ και από ακτίνες φωτοηλεκτρονίων φασματοσκοπίας ως μικτής φάσης σθένους PuIV3−xPuVIxO6+x [2]. Διερεύνηση της αντίδρασης που εκτελείται χωρίς θέρμανση υποδηλώνει ότι η αντίδραση του Pu και του υγρού αέρα που παράγει PuO2 και υψηλότερου οξειδίου μαζί με το προσροφημένο υδρογόνο, το οποίο ενώνεται καταλυτικά με το Ο2 για να σχηματίσει νερό [3].

Το Διυδρίδιο του πλουτωνίου στην επιφάνεια του υδριδιωμένου πλουτωνίου δρα ως καταλύτης για την οξείδωση του μετάλλου με την κατανάλωση των O2 και N2 από τον αέρα [4].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Gerd Meyer, 1991, Synthesis of Lanthanide and Actinide Compounds Springer, ISBN 0-7923-1018-7.
  2. J. L. Stakebake, D. T. Larson, J. M. Haschke: Characterization of the Plutonium-water Reaction II: Formation of a Binary Oxide containing Pu(VI), Journal of Alloys and Compounds, 202, 1–2, 1993, 251–263, doi:10.1016/0925-8388(93)90547-Z.
  3. J. M. Haschke, T. H. Allen, L. A. Morales: Surface and Corrosion Chemistry of Plutonium, Los Alamos Science, 2000, 252.
  4. John M. Haschke Thomas H. Allen: Plutonium Hydride, Sesquioxide and Monoxide Monohydride: Pyrophoricity and Catalysis of Plutonium Corrosion, Journal of Alloys and Compounds, 320, 1, 2001, 58–71, doi:10.1016/S0925-8388(01)00932-X.