Σιλυλογερμανάνιο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σιλυλογερμανάνιο
Γενικά
Όνομα IUPAC Σιλυλογερμανάνιο
Άλλες ονομασίες Γερμανυλοσιλάνιο
Χημικά αναγνωριστικά
Χημικός τύπος GeH6Si
Μοριακή μάζα 106,77 amu[1]
Σύντομος
συντακτικός τύπος
SiH3GeH3
Αριθμός CAS 13768-63-3
SMILES GeSi
Δομή
Φυσικές ιδιότητες
Χημικές ιδιότητες
Επικινδυνότητα
Εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά, τα δεδομένα αφορούν υλικά υπό κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος (25°C, 100 kPa).

To σιλυλογερμανάνιο[2] (αγγλικά: silylgermane) είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει γερμάνιο, πυρίτιο και υδρογόνο, με μοριακό τύπο GeH6Si, αν και παριστάνεται συχνά με τον ημιεμπειρικό τύπο SiH3GeH3. Εκτός από τη «μητρική» ένωση, ο όρος επεκτείνεται επίσης και σε μια σειρά «θυγατρικές» ενώσεις, ανόργανες και οργανικές, που συμπεριέχουν ρίζες γερμανάνιων και σιλανίων.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το σιλυλογερμανάνιο αναφέρθηκε για πρώτη φορά από τους Σπάνιερ (Spanier) και ΜακΝτιαρμίντ (MacDiarmid), το 1963,[3] ως ένα προϊόν μιγμάτων σιλανίου και γερμανανίου που υπέστησαν ηλεκτρική εκκένωση. Ο μηχανισμός σχηματισμού του σιλυλογερμανάνιου δεν είχε προταθεί, παρ' όλο που είναι γνωστό ότι με ηλεκτρική εκκένωση στο παραπάνω αναφερόμενο μίγμα δίνει ελεύθερες ρίζες H, SiH3, SiH2:, GeH2: και GeH3, όπως και ανάλογα ιόντα. Οι Τιμς (Timms), Σίμψον (Sipmpson) και Φίλιπς (Phillips) ανέφεραν το σχηματισμό και σιλυλογερμανανίου μετά από πυρόλυση μιγμάτων υδριδίων πυριτίου και γερμανίου. Πρότειναν δε τον ενδιάμεσο σχηματισμό γερμανένιου (GeH2:), που στη συνέχεια έδεινε αντίδραση προσθήκης στους δεσμούς Si-H. Αυτή η πρόταση είναι συμβατή και με την προηγούμενη αναφορά, καθώς το γερμανένιο είναι ένα από τα αναμενόμενα προϊόντα και της ηλεκτρικής εκκένωσης σε μίγματα γερμανάνιου και σιλάνιου.[4][5][6]

Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Διαδικτυακός τόπος NIST
  2. Για εναλλακτικές ονομασίες δείτε τον πίνακα πληροφοριών.
  3. Spanier, E. J.; MacDiamid A. G., Inorg. Chem. 1963, 2, 215.
  4. Timms, P. L.; Simpson, C. C.; Phillips, C. S. G. J. Chem. Soc. 1964, 1467.
  5. Fensham, P. J.; Tamaru, K.; Boudart, M.; Taylor, H. S. J. Phys. Chem. 1955, 59, 801.
  6. [pubs.acs.org «http://pubs.acs.org/doi/abs/10.1021/j100271a007»] Check |url= value (βοήθεια).  Εξωτερικός σύνδεσμος στο |title= (βοήθεια)