Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάνα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάνα
Emina Sultan.jpeg
Περίοδος
εξουσίας
2 Σεπτεμβρίου 1651 - 4 Αυγούστου 1683
Προκάτοχος Κιοσέμ Σουλτάνα
Διάδοχος Σαλιχά Ντιλασούμπ Σουλτάνα
Περίοδος
εξουσίας
2 Ιανουαρίου 1642 - 12 Αυγούστου 1648
Προκάτοχος Αϊσέ Σουλτάνα
Διάδοχος Εμετουλάχ Ραμπιά Γκιουλνούς Σουλτάνα
Αντιβασιλέας Σαλιχά Ντιλασούμπ
Χατιτζέ Μουαζέζ
Χιουμασάχ
Αϊσέ
Μαχιενβέρ
Σιβεκάρ
Σατσμπαγλί
Σύζυγος Ιμπραήμ Α'
Επίγονοι Μεχμέτ Δ' (γ. 1642)
Γκεβχερχάν Σουλτάνα (γ. 1642)
Ηγεμόνας Αχμέτ (~ γ. 1643/44)
Μπεϊχάν Σουλτάνα (γ. 1645)
Οίκος Οσμανιδών (από τον γάμο)
Πατέρας Σαμίλο Τουτσάπσκι
Γέννηση Νάντια
1627
Ροχατύν, Βασίλειο της Πολωνίας
Θάνατος 4 Αυγούστου 1683 (56 ετών)
Κωνσταντινούπολη, Οθωμανική Αυτοκρατορία
Τόπος ταφής Γενί Τζαμί, Κωνσταντινούπολη, Οθωμανική Αυτοκρατορία
Εθνικότητα Ουκρανική
Θρησκεία Χριστιανισμός, εξισλαμίστηκε μετά τη σύλληψη της
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )

Η Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάνα (Τούρκικα: Turhan Hatice Sultan, 1627 - 4 Αυγούστου 1683) ήταν μία από τις Χασεκί Σουλτάνες και η πρώτη σύζυγος του Σουλτάνου Ιμπραήμ Α' και μητέρα του σουλτάνου Μεχμέτ Δ'.

Η Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάνα ήταν μία από τις κυριότερες εκπροσώπους του Σουλτανάτου των Γυναικών.

Ο πλήρης τίτλος της ήταν Devletlu İsmetlu Turhan Hatice Valide Sultan Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri

Χασεκί Σουλτάνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1627. Η Τουρχάν της οποίας η αρχική ονομασία ήταν Νάντια, θεωρήθηκε ότι ήταν Ουκρανικής καταγωγής.[1][2][3][4][5][6] Είχε συλληφθεί κατά την διάρκεια μίας από τις επιδρομές των Τατάρων και πουλήθηκε ως σκλάβα. Ήταν Χριστιανή Ορθόδοξη και έπειτα εξισλαμίστηκε.

Όταν ήταν περίπου 12 ετών η Τουρχάν εστάλη στο παλάτι Τοπ Καπί ως δώρο για την μητέρα του Σουλτάνου Ιμπραήμ, Κιοσέμ Σουλτάνα, από τον Χάνο της Κριμαίας. Ήταν ίσως η Κιοσέμ που έδωσε την Τουρχάν στον Ιμπραήμ ως παλλακίδα. Η Τουρχάν ήταν γνωστή για την ομορφιά της και την εξυπνάδα της. Είχε ξανθά μαλλιά και αδύνατο σώμα.

Στις 2 Ιανουαρίου 1642 σε ηλικία 14 ετών γέννησε έναν γιό, τον μελλοντικό Σουλτάνο Μεχμέτ Δ'. Λίγο μετά την την γέννηση του ο Ιμπραήμ Α' και η Τουρχάν μάλωσαν και ο Ιμπραήμ εξοργίστηκε τόσο που άρπαξε τον Μεχμέτ από τα χέρια της Τουρχάν και τον πέταξε σε μία στέρνα. Ευτυχώς ο Μεχμέτ διασώθηκε από τους υπηρέτες του χαρεμιού. Αυτό το περιστατικό άφησε μία ουλή στο κεφάλι του Μεχμέτ Δ'.

Στις 8 Αυγούστου 1648 ο Ιμπραήμ εκθρονίστηκε και αρκετές μέρες αργότερα στραγγαλίστηκε. Τον διαδέχτηκε ο μεγαλύτερος γιος του Μεχμέτ Δ'.

Αντιπαράθεση με την Βαλιντέ Κιοσέμ Σουλτάνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την κυριαρχία του Μεχμέτ Δ', η θέση της Βαλιντέ Σουλτάνας θα έπρεπε να πάει στην Τουρχάν. Ωστόσο η Τουρχάν αγνοήθηκε λόγω του ότι ήταν νέα και άπειρη. Αντ' αυτού, η γιαγιά του Σουλτάνου και προηγούμενη Βαλιντέ Σουλτάνα, Κιοσέμ, επανήλθε σε αυτή την υψηλή θέση. Η Κιοσέμ ήταν Βαλιντέ Σουλτάνα με δύο γιους, τον Μουράτ Δ' και τον Ιμπραήμ Α', έχοντας έτσι τη μεγαλύτερη εμπειρία από τις δύο γυναίκες.

Ωστόσο αποδείχτηκε ότι η Τουρχάν ήταν υπερβολικά φιλόδοξη για να χάσει μια τέτοια υψηλή θέση χωρίς μάχη. Στον αγώνα της να γίνει Βαλιντέ, η Τουρχάν υποστηρίχθηκε από τον επικεφαλής μαύρο ευνούχο και τον Μεγάλο Βεζίρη, ενώ η Κιοσέμ υποστηρίχθηκε από τον Σώμα των Γενιτσάρων και απ' όλες τις κοπέλες του χαρεμιού του Ιμπραήμ Α'. Παρά το γεγονός ότι η Κιοσέμ ως Βαλιντέ Σουλτάνα έδειχνε το καλύτερο για την κυβέρνηση, οι άνθρωποι αγανάκτησαν με την επίδραση των Γενιτσάρων στην κυβέρνηση.

Σε αυτή την πάλη για την εξουσία, η Κιοσέμ είχε προγραμματίσει να εκθρονίσει τον Μεχμέτ Δ' και να τον αντικαταστήσει με έναν άλλο νεότερο εγγονό της, τον Σουλεϊμάν, που ήταν γιος μιας άλλης συζύγου του Ιμπραήμ, της Σαλιχά Ντιλασούπ. Σύμφωνα με έναν ιστορικό το σχέδιο αυτό αποσκοπούσε στην αντικατάσταση της Τουρχάν από την Σαλιχά, γιατί η Σαλιχά ήταν πιο εύκολα ελεγχόμενη. Το σχέδιο ήταν ανεπιτυχές, καθώς η Τουρχάν ενημερώθηκε από έναν από τους σκλάβους της Κιοσέμ και διέταξε την δολοφονία της. Η Κιοσέμ Σουλτάν δολοφονήθηκε το 1651 σε ηλικία 61 ετών, τρία χρόνια μετά την ενθρόνιση του εγγονού της, Μεχμέτ Δ'.

Βαλιντέ Σουλτάνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τον θάνατο του αντιπάλου της, η Τουρχάν έγινε Βαλιντέ Σουλτάνα. Ως αντιβασιλέας, η Τουρχάν ασκούσε μεγάλη δύναμη. Συνόδευσε τον γιο της σε σημαντικές συναντήσεις και σε αρκετές περιπτώσεις μίλησε πίσω από κουρτίνα.Ήταν βαθιά αγαπητή και σεβαστή από τον γιό της, Μεχμέτ Δ'. Την θεωρούσε συν-κυβερνήτη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της έδωσε μεγάλη δύναμη. Ήταν η μόνη Βαλιντέ στην ιστορία που μοιράστηκε ισομερώς την εξουσία με τον γιο της, ξεπερνώντας ακόμη και την Κιοσέμ στην πληρότητα της δύναμής της.

Λόγω της απειρίας της βασίζονταν σε άλλα μέλη της κυβέρνησης για να την ενημερώσουν για πολιτικά θέματα. Αυτό είναι εμφανές από την αλληλογραφία της με τους Μεγάλους Βεζίρηδες. Η αντιβασιλεία της Τουρχάν αμαυρώθηκε από τουλάχιστον δύο παράγοντες: τον πόλεμο με τους Βενετούς για το νησί της Κρήτης, και την οικονομική κρίση που προέκυψε από τις υψηλές δαπάνες της διεξαγωγής πολέμου. Οι αδύναμοι Μεγάλοι Βεζίρηδες δεν βελτίωσαν την κατάσταση. Ωστόσο, το 1656 ο Κιοπριολού Μεχμέτ Πασά διορίστηκε στη θέση του Μεγάλου Βεζίρη. Στον Μεχμέτ Πασά δόθηκε μεγαλύτερη εξουσία από του προκατόχους του. Έτσι,μερική από την πολιτική εξουσία της Τουρχάν πήγε στον Μεγάλο Βεζίρη.

Η Τουρχάν εμπόδισε την σύζυγο του γιου της, Εμετουλάχ, να σκοτώσει τους αδελφούς του Μεχμέτ Δ' από άλλες μητέρες, τον Σουλεϊμάν Β' και τον Αχμέτ Β'. Ο Σουλεϊμάν Β', ο εγγονός που σκόπευε να ενθρονίσει η Κιοσέμ , ήταν γιος της Σαλιχά Ντιλασούμπ και ο Αχμέτ Β' ήταν γιος της Χατιτζέ Μουαζέζ.

Έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο γιος της Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάν,Μεχμέτ Δ'.

Η ιστορικός Λέσλι Πιρς βλέπει το έτος 1556 ως σημείο καμπής στην ζωή της Τουρχάν. Με την παροχή περισσότερης εξουσίας στον Μεγάλο Βεζίρη, η πολιτική εξουσία της Τουρχάν περιορίστηκε. Ωστόσο, διοχέτευσε τις ενέργειές της σε άλλους τομείς της ζωής. Η Τουρχάν άρχισε να χτίζει. Ήταν μεγάλη "οικοδόμος" της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Το πρώτο έργο της ξεκίνησε το 1658, ίσως σε απάντηση στη Ενετική απειλή η Τουρχάν κατασκεύασε δύο φρούρια κοντά στην είσοδο των Δαρδανελίων. Το ένα ήταν στην Ευρωπαϊκή πλευρά και το άλλο στην Ασιατική πλευρά και υπάρχουν μέχρι σήμερα.

Ωστόσο, η μεγαλύτερη αναγνώριση της Τουρχάν επιτεύχθηκε, έχοντας ολοκληρώσει το Γενί Τζαμί στην Κωνσταντινούπολη. Το Γενί Τζαμί έχει μία ενδιαφέρουσα ιστορία. Η κατασκευή του τζαμιού άρχισε από τη Σαφιγιέ Σουλτάν, σύζυγο του Μουράτ Γ' και μητέρα του Μεχμέτ Γ'. Είχε επιλέξει την εμπορική συνοικία της πόλης, Εμίνονου, για την θέση του τζαμιού. Αυτή η περιοχή κατοικούνταν από τους μη-μουσουλμάνους. Με την κατασκευή ενός νέου τζαμιού στο Εμίνονου, η Σαφιγιέ ήθελε να πετύχει τον εξισλαμισμό της περιοχής. Για να χτιστεί σε αυτήν την περιοχή, η γη έπρεπε να διατεθεί από τους τοπικούς μη-μουσουλμάνους κατοίκους, κάτι που δεν κύλησε ομαλά.

Το 1597 τοποθετήθηκε η πρώτη πέτρα στο τζαμί. Ωστόσο, μετά το θάνατο του γιου της Σαφιγιέ Σουλτάν, Μεχμέτ Γ', το 1603 η κατασκευή σταμάτησε εφόσον η Σαφιγιέ δεν ήταν πλέον Βαλιντέ Σουλτάνα. Η κατασκευή εγκαταλείφθηκε για 57 χρόνια και το 1660 η περιοχή καταστράφηκε από πυρκαγιά. Το τζαμί πήρε τη δεύτερη ευκαιρία του, όταν η Τουρχάν αποφάσισε να τελειώσει αυτό που άρχισε η Σαφιγιέ. Το συγκρότημα ολοκληρώθηκε το 1665, που περιλάμβανε όχι μόνο το τζαμί, αλλά και ένα σχολείο, δημόσια λουτρά, αγορά και νεκροταφείο. Σύμφωνα με την ιστορικό Λέσλι Πιρς το Γενί Τζαμί κέρδισε τη διάκριση να είναι το πρώτο αυτοκρατορικό τζαμί που χτίστηκε από μια γυναίκα.

Ο τάφος της Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάνας, στο Γενί Τζαμί

Στο Γενί Τζαμί βρίσκονται οι τάφοι της Τουρχάν, του γιου της Μεχμέτ Δ' καθώς και πέντε μετέπειτα Σουλτάνων (Μουσταφά Β', Αχμέτ Β', Μαχμούτ Α', Οσμάν Γ' και Μουράτ Ε'), της Γκιουλτζεμάλ Σουλτάνας και της Τιριμουτζγκάν Σουλτάνας και διαφόρων μελών της Οθωμανικής αυλής.

Στο εσωτερικό του τάφου της Τουρχάν βρίσκεται ο τόπος ταφής της Σαλιχά Σουλτάνας, μητέρας του Μαχμούτ Α', της Εμινέ Μιχρισάχ Σουλτάνας, μητέρας του Μουσταφά Γ' και της Ραμπιά Σερμί Σουλτάνας, μητέρας του Αμπντούλ Χαμίτ Α'.

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Τουρχάν ήταν η τελευταία γυναίκα που άσκησε τόσο μεγάλη δύναμη ώστε να ενεργεί ως αντιβασιλέας για ένα νεαρό γιο. Ως γυναίκα, δεν ήταν εκτεθειμένη σε δημόσιους χώρους στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η Τουρχάν έδειξε τον εαυτό της στους υπηκόους της μέσω των έργων της. Για να υπερασπιστεί την είσοδο των Δαρδανελίων, η Τουρχάν έχτισε δύο φρούρια και έτσι έγινε ο φύλακας της αυτοκρατορίας.

Η Τουρχάν πέθανε το 1683 στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 56 ετών και τάφηκε στο Γενί Τζαμί, όπου βρίσκονται οι τάφοι του γιου της και των απογόνων της.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Natalia Yakovenko."Essays on History on Ukraine. From the Earliest Times until the End of the 18th Century". 1997.
  2. Ruth Barzilai-Lumbroso (2008). Turkish Men, Ottoman Women: Popular Turkish Historians and the Writing of Ottoman Women's History. ProQuest. ISBN 978-0-549-48355-7. «This article also recounted Turhan Sultan's transformation from a 14-year-old Russian captive, presented to Kosem Sultan who had been the Valide Sultan at the time, to a powerful valide herself.» 
  3. Marc David Baer (1 Sep 2011). Honored by the Glory of Islam: Conversion and Conquest in Ottoman Europe. Oxford University Press. ISBN 978-0-199-79783-7. 
  4. Miriam Cooke. Erdağ M. Göknar. Grant Richard Parker (2008). Mediterranean passages: readings from Dido to Derrida. University of North Carolina Press. ISBN 978-0-807-83183-0. 
  5. Halide Edib Adıvar, Mushirul Hasan, Academy of Third World Studies (2009). East faces West: impressions of a Turkish writer in India. Academy of Third World Studies, Jamia Millia Islamia. ISBN 978-8-189-83351-0. 
  6. Narodna biblioteka "Sv. sv. Kiril i Metodiĭ. Orientalski otdel, International Centre for Minority Studies and Intercultural Relations, Research Centre for Islamic History, Art, and Culture (2003). Inventory of Ottoman Turkish documents about Waqf preserved in the Oriental Department at the St. St. Cyril and Methodius National Library: Registers Volume 1 of Inventory of Ottoman Turkish Documents about Waqf Preserved in the Oriental Department at the St. St. Cyril and Methodius National Library, Rumen Kovachev. Narodna biblioteka "Sv. sv. Kiril i Metodiĭ. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Peirce, p.252
  • A History of the Ottoman Empire to 1730. CUP Archive.
  • Thys-Senocak, p. 17
  • Honored by the Glory of Islam: Conversion and Conquest in Ottoman Europe, p. 35
  • Thys-Senocak,p.25
  • Thys-Senocak,p.26
  • Peirce, p.250
  • Peirce, p.253
  • Peirce,p.255-256
  • Thys-Senocak, p.109
  • Thys-Senocak,p.186
  • Thys-Senocak,p.189-192
  • Thys-Senocak,p.195-196
  • Peirce,p.206
  • Peirce,p. 206
  • Peirce,p.258
  • Peirce,p.207
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Κιοσέμ Σουλτάνα
Βαλιντέ Σουλτάν
2 Σεπτεμβρίου 1651 - 4 Αυγούστου 1683
Διάδοχος
Σαλιχά Ντιλασούμπ Σουλτάνα
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Αϊσέ Σουλτάνα
Χασεκί Σουλτάν
2 Ιανουαρίου 1642-12 Αυγούστου 1648
Διάδοχος
Εμετουλάχ Ραμπιά Γκιουλνούς Σουλτάνα
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Turhan Hatice Sultan της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Turhan Hatice Sultan της Τουρκικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).