Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Γουλιέλμος Γ΄ της Αγγλίας»

Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
καμία σύνοψη επεξεργασίας
(Διάσωση 1 πηγών και υποβολή 0 για αρχειοθέτηση.) #IABot (v2.0)
|σημειώσεις =
}}
Ο '''Γουλιέλμος Γ΄''' (''Willem III van Oranje'', [[14 Νοεμβρίου]] [[1650]][[19 Μαρτίου]] [[1702]]) ήταν πρίγκηπας της Οράγγης, κυβερνήτης της [[Ολλανδία|Ολλανδίας]] και βασιλιάς της [[Αγγλία|Αγγλίας]]. Από το [[1672]] κυβέρνησε την Ολλανδία, τη [[Ζηλανδία (επαρχία)|Ζηλανδία]], την [[Ουτρέχτη (επαρχία)|Ουτρέχτη]], το Χέλντερλαντ και το Οφεράισσελ της [[Ολλανδική Δημοκρατία|Ολλανδικής Δημοκρατίας]]. Από το [[1689]] βασίλεψε ως Γουλιέλμος Γ΄ της Αγγλίας και της Ιρλανδίας και ως Γουλιέλμος Β΄ της Σκωτίας.<ref>{{cite web|url=http://www.parliament.uk/actofunion/01_03_revolution.html|title=Act of Union 1707, the Revolution in Scotland|publisher=UK Parliament|accessdate=8 August 2008|archiveurl=https://web.archive.org/web/20080615023245/http://www.parliament.uk/actofunion/01_03_revolution.html|archivedate=2008-06-15|url-status=dead}}</ref> Ανεπίσημα έχει μείνει γνωστός στη [[Βόρεια Ιρλανδία]] και τη [[Σκωτία]], ως ''«Βασιλιάς Μπίλλυ»''.<ref>{{cite book |title=Varieties of Cultural History |author=Peter Burke |publisher=Cornell University Press |year=1997 |page=51 |isbn=0-8014-8492-8}}</ref> Μέλος του [[Οίκος των Οράγγης-Νασσάου|Οίκου των Οράγγης-Νασσάου]], ο Γουλιέλμος κέρδισε το [[Αγγλία|αγγλικό]], [[Σκωτία|σκωτσέζικο]] και [[Ιρλανδία|ιρλανδικό]] στέμμα μετά την [[Ένδοξη Επανάσταση]], κατά την οποία απομακρύνθηκε από το θρόνο ο θείος και πεθερός του [[Ιάκωβος Β΄ της Αγγλίας|Ιάκωβος Β΄]]. Στα Βρετανικά Νησιά, ο Γουλιέλμος κυβέρνησε από κοινού με τη σύζυγό του, [[Μαρία Β΄ της Αγγλίας|Μαρία Β΄]], μέχρι το θάνατό της στις [[28 Δεκεμβρίου]] [[1694]]. Οι λαϊκές διηγήσεις συχνά αναφέρουν την περίοδο αυτή της συμβασιλείας τους, ως η «[[Γουλιέλμος και Μαρία|Βασιλεία του Γουλιέλμου και της Μαίρης]]». (Κατά σύμπτωσινσύμπτωση, υπήρξε ο τρίτος κυβερνήτης [stadhouder] της Ολλανδίας και ο τρίτος βασιλιάς της Αγγλίας με το όνομα αυτό).
 
Όντας [[Προτεσταντισμός|Προτεστάντης]] στο δόγμα, ο Γουλιέλμος συμμετείχε σε διάφορους πολέμους ενάντια στον ισχυρό [[Καθολικισμός|Καθολικό]] Βασιλιά της [[Γαλλία|Γαλλίας]], [[Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας|Λουδοβίκο ΙΔ΄]], σε συμμαχία με τις Προτεσταντικές και τις Καθολικές δυνάμεις της [[Ευρώπη|Ευρώπης]]. Πολλοί Προτεστάντες τον αντιμετώπιζαν ως υπερασπιστή της πίστης τους. Ήταν αυτή του η φήμη που συνέβαλε τα μέγιστα στο να κερδίσει τα βρετανικά στέμματα, καθώς υπήρχαν πολλοί που φοβούνταν την αναβίωση του Καθολικισμού υπό τον Ιάκωβο. Η νίκη του Γουλιέλμου εναντίον του Ιακώβου στη [[Μάχη του Μπόιν]] το 1690 εξακολουθεί να μνημονεύεται από το [[Τάγμα της Οράγγης]]. Η βασιλεία του υπήρξε γέφυρα για την μετάβαση από την απολυταρχία των [[Οίκος των Στιούαρτ|Στιούαρτ]] στην κοινοβουλευτική επικράτηση επί [[Οίκος του Αννόβερο|Αννοβεριανής δυναστείας]].
 
==Αρχιστράτηγος==
Η δύναμη του κόμματος των Οραγγιστών, των οπαδών δηλαδή του κληρονομικού ηγεμόνα, ήταν υπολογίσιμη και ο ντε Βιτ, παρ’ όλο που κατόρθωσε να αποκλείσει τον Γουλιέλμο από το αξίωμα του stadhouder, αναγκάστηκε να τον δεχτεί σαν αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων (kapitein-generaal) το 1670, παρά το νεαρόν της ηλικίας και την απειρία του. Αυτό ήταν αίτημα αρκετών επαρχιών λόγω επικειμένηςεπικείμενης γαλλοαγγλικής εισβολής.
 
Το 1672 ήταν καταστροφικό έτος για την Ολλανδική Δημοκρατία (Rampjaar). Οι Γάλλοι εισέβαλαν συνεπικουρούμενοι από τους Άγγλους και από δύο γερμανικές εκκλησιαστικές ηγεμονίες. Ο στόλος τους δεν κατόρθωσε κάτι το σημαντικό αλλά τον Ιούνιο τα γαλλικά στρατεύματα είχαν κατακλύσει τις επαρχίες του Γκέλντερλαντ και της Ουτρέχτης. Ο Γουλιέλμος αποσύρθηκε στην επαρχία της Ολλανδίας και άνοιξε τους υδατοφράκτες. Στην χώρα επικρατούσε μεγάλη αναταραχή και το δημόσιο αίσθημα στράφηκε εναντίον του ντε Βιτ και της παράταξής του.
Στις 15 Αυγούστου ο Γουλιέλμος έδωσε στην δημοσιότητα μιαν επιστολή του Καρόλου όπου αυτός υποστήριζε ότι έκανε τον πόλεμο λόγω της επιθετικότητας της παράταξης ντε Βιτ. Ο λαός εξεμάνη. Στις 20 Αυγούστου, στην Χάγη, ο Γιόχαν ντε Βιτ και ο αδελφός το Κορνέλις δολοφονήθηκαν άγρια από την πολιτοφυλακή των Οραγγιστών. Από την εν συνεχεία στάση του Γουλιέλμου πιθανολογείται ανάμειξή του στην δολοφονία. <ref>Rowen, H. H. (1986) ''John de Witt: Statesman of the "true Freedom"'', Cambridge University Press, ISBN 0-521-52708-2, p. 222; Nijhoff, D. C. (1893) ''Staatkundige Geschiedenis van Nederland. Tweede Deel'', pp. 92–93, and fn.4 p. 92; [[Robert Fruin|Fruin, Robert]], [http://www.dbnl.org/tekst/_gid001186701_01/_gid001186701_01_0008.php "De schuld van Willem III en zijn vrienden aan den moord der gebroeders de Witt"], in ''De Gids'' (1867), pp. 201–218</ref>
 
Για την αντιμετώπιση της επίθεσης ο Γουλιέλμος συμμάχησε με την Ισπανία και το Βρανδεμβούργο. Παρά τις Ολλανδικές αποτυχίες σε χερσαίες επιχειρήσεις, η τρεις φορές καταναυμάχησηναυμάχηση του αγγλογαλλικού στόλου ανάγκασε την Αγγλία να εγκαταλείψει τον πόλεμο. Σταδιακά αποσύρθηκαν και οι γαλλικές δυνάμεις. Οι επαρχίες της Ουτρέχτης, του Γκέλντερλαντ και του Όφεράισσελ όρισαν επίσης τον Γουλιέλμο ως stadhouder τους. Το 1674 οδήγησε αυτός 75.000 Ολλανδούς, Ισπανούς και Γερμανούς εναντίον του [[Λουδοβίκος Β΄ των Βουρβόνων-Κοντέ|Μεγάλου Κοντέ]] στο Σενέφ (Seneffe), σε αιματηρή και αμφίρροπη μάχη.
 
Το 1678 η Γαλλία αναγκάστηκε να ειρηνεύσει με τηντη Συνθήκη του Nijmegen. Αλλά ο [[Λουδοβίκος ΙΔ΄]] δεν έπαψε να λέει για τον Γουλιέλμο «ο θανάσιμος εχθρός μου» κι ο τελευταίος να υποπτεύεται τις πανευρωπαϊκές βλέψεις του Γάλλου βασιλιά. Επί πλέον, η συμπεριφορά του Λουδοβίκου προς τους Ουγενότους και ιδίως η [[Έδικτο της Νάντης|ανάκληση του Διατάγματος της Νάντης]] το 1685, υποχρέωσαν τον Γουλιέλμο να πρωτοστατήσει στην ίδρυση της Ένωσης του Άουγκσμπουργκ, ένοςενός αντιγαλλικού συνασπισμού που περιλάμβανε και την Ισπανία, την Σουηδία και διάφορα γερμανικά κράτη.
 
==Γάμος – Ιάκωβος Β΄==
82.623

επεξεργασίες

Μενού πλοήγησης