Ίνι Ηρακλείου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°05′37″N 25°16′53″E / 35.09361°N 25.28139°E / 35.09361; 25.28139

Ίνι
Ο ναός του Αγίου Γεωργίου (2017)
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Ίνι
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα[1]
ΠεριφέρειαΚρήτης
Περιφερειακή ΕνότηταΗρακλείου
ΔήμοςΜινώα Πεδιάδος
ΚοινότηταΙνίου
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΚρήτη
ΝομόςΗρακλείου
Υψόμετρο230
Πληθυσμός358 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΊνιον

Το Ίνι (επίσημο: Ίνιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι περίπου 44 χιλιόμετρα. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού ονομάζεται "Ίνι-Μοναστηράκι". Κεντρικός ναός είναι ο Άγιος Γεώργιος. Μεταξύ άλλων, στο Ίνι υπάρχουν Δημοτικό Σχολείο και νηπιαγωγείο.

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το λαογραφικό μουσείο

Το Ίνι αναφέρεται στην απογραφή του Καστροφύλακα (Κ 96) με το όνομα Igni και με 114 κατοίκους το 1583. Κατά την Τουρκοκρατία κατοικούνταν μόνο από Τούρκους και το 1834 από 5 οικογένειες. Κατά της επαναστάσεις εγκατέλειψαν και το 1881 είχε 129 Χριστιανούς και 21 Τούρκους. Στην εκκλησία της Παναγίας είναι εντοιχισμένη επιτύμβια πλάκα από μουσικό που χρονολογείται από τη ρωμαϊκή περίοδο με την επιγραφή Μολπάς έμελψα αυλών των λιγυρών ήχος ανευρόμενος. Μοίραν δ’ ουν απέκλεισε Θεός εμέ εμέ θνητόν εόντα. Κείμαι… (Gerola, IV, 573)

Στο χωριό αυτό τοποθετείται τελευταία η αρχαία πόλη Αρκαδία ή Αρκάδες. Η πόλη ήταν αρχικά σύμμαχος της Κνωσού αλλά συμμάχησε με τη Λύττο μετά το 221 π. Χ. Αποστάντες της των Κνωσίων φιλίας τοις Λυττίοις συμμαχείν (Πολύβιος, IV, 53,6). Ήταν αυτόνομη πόλη και είχε τα δικά της νομίσματα που είχαν στη μία όψη την κεφαλή του Δία Άμμωνα κερασφόρου και στην άλλη την Αθηνά να στηρίζεται σε δόρυ και τη λέξη ΑΡΚΑ ΔΩΝ.

Το 1583 αναφέρεται και ο Μαχαιράς με το όνομα Maghiera και με 113 κατοίκους (Καστροφύλακας , Κ96). Κατά την Τουρκοκρατία κατοικούνταν μόνο από Τούρκους (13 οικογένειες το 1834) και το 1881 από 200 Τούρκους. Αναφέρεται σε όλες τις απογραφές Μαχαιρά, χωρίς άρθρο. Στα μεσαιωνικά κείμενα αναφέρεται συνηθέστατα το επαγγελματικό επώνυμο- σήμερα λέγεται Μαχαιρά. Το Μοναστηράκι αναφέρεται το 1583 στην ίδια περιοχή το Monasterio di Christo (Καστροφύλακας, Κ96). Πιθανότατα είναι ο σημερινός οικισμός.

Νοτιοανατολικά του χωριού Μαχαιράς, κοντά στην τοποθεσία «Καλό Νερό», σώζονται τα ερείπια του οικισμού Μιτσιτσίρι, το οποίο αναφέρεται Miciciri το 1583 με 64 κατ. (Καστροφύλακας, Κ96), το 1834 με 4 τουρκικές οικογένειες, το 1881 με 24 Τούρκους. Το 1900 αναφέρεται ακατοίκητο. Άρα εγκαταλείφθηκε μετά το 1881.

Η περιοχή του Ινίου υπέστη ζημιές από το σεισμό του 2021, τόσο σε οικίες,[2] όσο και στον ναό του Αγίου Γεωργίου.[3]

Κοινότητα Ινίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Ινίου περιλαμβάνει και τους οικισμούς Μαχαιρά και Μοναστηράκι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

  • Ίνιον, το (358)
  • Μαχαιρά, η (179)
  • Μοναστηράκιον, το (54)

Συνολικά η κοινότητα έχει 591 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Νεκτάριο Κοκολάκη.

Κοινοτάρχες Ινίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Ινίου.

Πρόεδροι Κοινότητος Ινίου
περίοδος όνομα
1978–1982 Παπαδάκης Αντώνιος
1982–1986 Μπαριτάκης Γεώργιος
1986–1990 Παπαδάκης Αντώνιος
1990–1998 Φανδινάκης Ιωάννης
2010–2019
2019– Κοκολάκης Νεκτάριος

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το Ηράκλειον και ο Νομός του, έκδοση Νομαρχίας Ηρακλείου.