Σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Φλώρινας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Φλώρινας
Thessaloniki - Florina rail line
OSE-Logo.svg Solid white.pngSalonique-Monastir rail bridge.jpg
Καρτ-ποστάλ της σιδηροδρομικής γέφυρας της Έδεσσας
(τέλη 19ου αιώνα).
Πληροφορίες
ΙδιοκτησίαTrainOSE/Ο.Σ.Ε.
ΠεριοχήΕλλάδα (Κεντρική και Δυτική Μακεδονία), Βόρεια Μακεδονία
Λειτουργία
Έναρξη λειτουργίας1894
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Μήκος γραμμής219,1 χλμ
Εύρος γραμμής1,435 mm (κανονικό εύρος)
δεδομένα
Διαδρομή
Θεσσαλονίκη - Μπίτολα
Θεσσαλονίκη
αμαξιοστάσιο Μενεμένης
Εγνατία Οδός
προς Αλεξανδρούπολη
Σίνδος
Α/Δ ΠΑΘΕ
προς Ειδομένη
ποταμός Αξιός
Άδενδρο
ποταμός Λουδίας
Πλατύ
Π1/προς Αθήνα
Λιανοβέργι
Αλεξάνδρεια
Λουτρός
Κεφαλοχώρι
Ξεχασμένη
κανάλι 66
Κουλούρα
Μέση
Βέροια
Νάουσα
Επισκοπή
Πετραιά
Σκύδρα
Έδεσσα
λίμνη Αγρά
Άρνισσα
Άγιος Παντελεήμονας
Αμύνταιο
προς Κοζάνη
Ξινό Νερό
Βεύη
προς Φλώρινα
Μεσονήσι
Νέος Καύκασος
σύνορα Ελλάδας-Βόρειας Μακεδονίας
Κρεμενίτσα
Μπίτολα

Η Σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Φλώρινας είναι ελληνική τοπική σιδηροδρομική γραμμή που συνδέει το Πολεοδομικό συγκρότημα Θεσσαλονίκης με το κέντρο της πόλης της Φλώρινας. Η γραμμή είναι διπλή, αλλά μόνο η μία χρησιμοποιείται. Ο δυτικός τερματικός σταθμός της είναι η Φλώρινα, ενώ παλαιότερα κατευθυνόταν, μέσω διακλάδωσης στο Αμύνταιο, και προς Κοζάνη και Νέο Καύκασο (και μετά σύνορα). Το μεγαλύτερο μέρος της σιδηροδρομικής γραμμής δεν διαθέτει ηλεκτροκίνηση, παρά μόνο το τμήμα Πλατύ - Θεσσαλονίκη (το οποίο αποτελεί τμήμα της γραμμής Αθηνών - Θεσσαλονίκης).

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ιδέα για μια δια-μακεδονική σιδηροδρομική γραμμή υπήρχε από τη δεκαετία του 1850, και πιο συγκεκριμένα όταν τον Ιανουάριο 1859 υπογράφηκε μνημόνιο για την κατασκευή της γραμμής Θεσσαλονίκης - Μοναστηρίου.[1] Δεν πραγματοποιήθηκε όμως τίποτα μέχρι τον Οκτώβριο του 1890, όταν η Οθωμανική Υψηλή Πύλη, παραχώρησε στην Deutsche Bank το δικαίωμα κατασκευής του σιδηροδρόμου ως διακλάδωση του Σιδηροδρόμου της Ανατολής και με την δυνατότητα επέκτασης του έως ένα αλβανικό λιμάνι.[2] Επικεφαλής του έργου ήταν ο βαρώνος Μωρίς ντε Χιρς. Το έργο ξεκίνησε τον Μάιο του 1891 και ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 1894. Ενώ εκείνη τη περίοδο η πρακτική της υποχρεωτικής εργασίας ήταν ακόμη εν ισχύ, το εργατικό δυναμικό στις αγροτικές περιοχές της Μακεδονίας ήταν φθηνό, και οι μηχανικοί ήταν ευπρόσδεκτοι με ενθουσιασμό.[1]

Διαδρομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο ανατολικός τερματικός της γραμμής Θεσσαλονίκης - Φλωρίνης είναι ο Νέος Σιδηροδρομικός Σταθμός Θεσσαλονίκης. Αφήνοντας τη γραμμή Αθηνών - Θεσσαλονίκης στο Πλατύ Ημαθίας, προχωράει κατά μήκος του ποταμού Αλιάκμονα, μέσα από την Αλεξάνδρεια Ημαθίας, και μετά διέρχεται από τη Βέροια, τη Νάουσα, τη Σκύδρα και ανεβαίνει προς την Έδεσσα, και κατά μήκος της βόρειας και δυτικής ακτής της λίμνης Βεγορίτιδας, φτάνοντας στο Αμύνταιο. Εκεί, η γραμμή Αμυνταίου - Κοζάνης αποτελούσε διακλάδωση της γραμμής, μέχρι το 2010, εξυπηρετώντας την Κοζάνη, την Πτολεμαΐδα και τους σταθμούς της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού. Σήμερα η κύρια γραμμή συνεχίζει στη Φλώρινα, όπου και τερματίζει.

Παρελθοντικά η κανονική γραμμή τερμάτιζε επί ελληνικού εδάφους στον Νέο Κάυκασο, στα σύνορα με την Βόρεια Μακεδονία, ενώ στο Μεσονήσι, γινόταν ανταπόκριση με την γραμμή Μεσονησίου - Φλωρίνης, εξυπηρετώντας και την Φλώρινα. Κανονικά η γραμμή συνεχίζει και έκτος Ελλάδας, στην Βόρεια Μακεδονία, η οποία διέρχεται από το Μοναστήρι και άλλες πόλεις της χώρας, καταλήγοντας στα Βελεσά, όπου διασυνδέεται με την Σιδηροδρομική γραμμή Σκοπίων - Θεσσαλονίκης.

Στάσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι στάσεις είναι:

  1. Θεσσαλονίκη
  2. Σίνδος
  3. Άδενδρο
  4. Πλατύ
  5. Αλεξάνδρεια
  6. Λουτρός (μόνο αν έχει κόσμο στη στάση ή εντός του τρένου)
  7. Κεφαλοχώρι (μόνο αν έχει κόσμο στη στάση ή το τρένο)
  8. Ξεχασμένη (μόνο ...)
  9. Κουλούρα (μόνο...)
  10. Μέση (μόνο...)
  11. Βέροια
  12. Νάουσα
  13. Επισκοπή (μόνο)
  14. Πετριά (μόνο)
  15. Σκύδρα
  16. Έδεσσα
  17. Άρνισσα
  18. Άγιος Παντελεήμων
  19. Αμύνταιο
  20. Ξινό Νερό
  21. Βεύη
  22. Σιταριά
  23. Μεσονήσι
  24. Φλώρινα

Φωτογραφίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επιπλέον ανάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]