Μαρίνα Φλώρινας

Μαρίνα
Μαρίνα Μαρίνα
Διοίκηση
Χώρα	Ελλάδα
Περιφέρεια	Δυτικής Μακεδονίας
Δήμος	Φλώρινας
Γεωγραφία
Νομός	Φλώρινας
Υψόμετρο	595 μ.
Πληθυσμός
Μόνιμος	75
Έτος απογραφής	2021
Πληροφορίες
Παλαιά ονομασία	Σακούλεβο
Σχετικά πολυμέσα

Γέφυρα στον ποταμό Σακουλέβα, στη σημερινή Μαρίνα. Φωτογραφία του 1916 περίπου.

Η Μαρίνα είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Φλώρινας στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, με πληθυσμό 120 κατοίκων (απογραφή 2011). Είναι κτισμένη σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 595 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε οδική απόσταση 14 χιλιομέτρων περίπου βορειοανατολικά από την πόλη της Φλώρινας. Από τη γραμμή των συνόρων με τη Βόρεια Μακεδονία απέχει 5,4 χιλιόμετρα σε ευθεία και περί τα 10 από τον μεθοριακό σταθμό της Νίκης. Δίπλα από το χωριό περνούν η παλαιά σιδηροδρομική γραμμή Φλώρινας-Μοναστηρίου και, στα δυτικά του, ο ποταμός Σακουλέβας, από όπου προέρχεται και το παλαιό (μέχρι το 1928) όνομα της Μαρίνας: Σακούλεβο(ν), αναφερόμενο ιδιωματικά ως Σακκούλοβον από τον Χαλκιόπουλο. Η σημερινή ονομασία προέρχεται από τον ενοριακό ναό της Αγίας Μαρίνας.

Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της Μαρίνας είναι πλάτος 40°52΄ Βόρειο και μήκος 21°29,5΄ Ανατολικό. Κοντινότεροι οικισμοί σε ευθεία γραμμή είναι η Κάτω Καλλινίκη προς τα δυτικά και ο Παππαγιάννης προς τα νότια, ενώ λίγο μακρύτερα βρίσκεται το Μεσοχώρι (προς τα βόρεια-βορειοανατολικά).

Διοικητικά η Μαρίνα υπάγεται σήμερα στην ομώνυμη τοπική κοινότητα (της οποίας αποτελεί τον μοναδικό οικισμό), της Δημοτικής Ενότητας Κάτω Κλεινών του Δήμου Φλώρινας, στην Περιφερειακή Ενότητα Φλώρινας της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας. Παλαιότερα, αντίστοιχα, ήταν έδρα ομώνυμης κοινότητας, της Επαρχίας και Νομού Φλωρίνης. Ο ταχυδρομικός κώδικας της Μαρίνας είναι 53100.

Η εξέλιξη του πληθυσμού της Μαρίνας Φλώρινας στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον παρακάτω πίνακα.

Πληθυσμός της Μαρινας

Έτος απογραφής	Κάτοικοι
1928	329
1951	370
1961	373
1971	265
1981	230
1991	266
2001	200
2011	120

Είναι παλαιός οικισμός, αφού αναφέρεται σε οθωμανικό κατάστιχο του 15ου αιώνα, ως τιμάριο του Σερασκέρη του Βιλαετίου της Φλώρινας με 86 οικογένειες. Το 1912 ήταν μεικτό χωριό του καζά της Φλώρινας, με περίπου 230 Χριστιανούς και 70 Μουσουλμάνους (23%). Μέχρι το 1924 όλοι οι Μουσουλμάνοι κάτοικοι έφυγαν υποχρεωτικά στην Τουρκία με την ανταλλαγή πληθυσμών. Στο τέλος του Εμφύλιου πολέμου, σχεδόν 100 κάτοικοι του χωριού (20 οικογένειες) κατέφυγαν ως πολιτικοί πρόσφυγες στην τότε Γιουγκοσλαβία.

Οικονομία και Πολιτισμός

Η τοπική οικονομία βασίζεται κυρίως στη γεωργία και την κτηνοτροφία, ενώ τα τελευταία χρόνια αναπτύσσονται προσπάθειες ήπιας τουριστικής ανάπτυξης. Στο χωριό υπάρχουν πολιτιστικοί σύλλογοι που διοργανώνουν εκδηλώσεις, όπως παραδοσιακά πανηγύρια και αναβιώσεις τοπικών εθίμων.

Συγκοινωνιακές υποδομές

Ο οικισμός εξυπηρετείται τόσο οδικά όσο και σιδηροδρομικά με συνδέσεις προς κύριους οδικούς άξονες του Νομού Φλώρινας και με την σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Φλώρινας.

Οδική Σύνδεση

Η Μαρίνα εξυπηρετείται από την πλησίεστερη επαρχιακή οδό που διατρέχει τον οικισμό και τον συνδέει με την Βεύη, την Ιτέα, όπου και καταλήγει στα σύνορα με την Βόρεια Μακεδονία στην Νίκη.

Σιδηροδρομική Σύνδεση

Ο οικισμός εξυπηρετούταν έως το 1994 από επιβατικές αμαξοστοιχίες μέσω της σιδηροδρομικής γραμμής Μεσονησίου - Νέου Καυκάσου, όπου υπήρχε και η ομώνυμη επιβατική στάση.

Πηγές

• Ελλάς: οδικοί-τουριστικοί χάρτες, έκδ. Ν. & Ι. Φώτης, 33η έκδ., Αθήνα 2005/6
• Brancoff, D.M.: La Macedoine et sa population chretienne, Librairie Plon, Παρίσι 1905, σσ. 176-177
• Κολιόπουλος Ι. Σ. (επιστ. εποπτεία), Μιχαηλίδης Ι. Δ. – Παπανικολάου Κων. Σ. (επιμ.) (2008). Αφανείς Γηγενείς Μακεδονομάχοι (1903-1913), Θεσσαλονίκη, Ε.Μ.Σ. – University Studio Press. ISBN 978-960-12172-4-6