Τελεφερίκ Λυκαβηττού

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Τελεφερίκ Λυκαβηττού
Attica 06-13 Athens 48 Lycabettus railway car.jpg
Συρμός του τελεφερίκ (Λυκαβηττός)
Πληροφορίες
Περιοχή Λυκαβηττός, Αθήνα
Είδος Σχοινιοσιδηρόδρομος
Σταθμοί 2
Λειτουργία
Έναρξη λειτουργίας 1965
Διαχειριστής Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού (Ε.Ο.Τ.)
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Μήκος γραμμής 200 μ.
Μέγιστη ταχύτητα 7 χλμ/ώρα
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα
Διαδρομή
π  σ  ε

Σχοινιοσιδηρόδρομος
Λυκαβηττού

Οδός Κλεομένους
Οδός Αριστίππου
Άγιος Γεώργιος Λυκαβηττού
Συρμός του τελεφερίκ (αφετηρία)
Σταθμός αφετηρίας του τελεφερίκ

Το Τελεφερίκ Λυκαβηττού (ή «σχοινιοκίνητος σιδηρόδρομος Λυκαβηττού») είναι σχοινιοκίνητο σιδηροδρομικό μέσο που συνδέει το Κολωνάκι με την κορυφή του Λυκαβηττού[1].

Κατασκευάστηκε από τον Ε.Ο.Τ. τη δεκαετία του 1960. Εγκαινιάστηκε στις 18 Απριλίου 1965, ενώ η λειτουργία του ξεκίνησε την επόμενη μέρα (19 Απριλίου). Από το Δεκέμβριο του 2012, ο χώρος του τελεφερίκ αναπλάστηκε από μια ομάδα Ελλήνων και διεθνών δημιουργών (Jeff Van Dyck, Τάσος Μπουλμέτης, κ.ά.) με τη χρήση βίντεο, κολάζ, φωτιστικών εφέ και ζωγραφικής αναμόρφωσης. Η ανάπλαση έγινε με την υποστήριξη του Οίκου Μεταξά. Η αφετηρία του βρίσκεται στη συμβολή των οδών Πλουτάρχου και Αριστίππου και το τέρμα του στο παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου (στην κορυφή του λόφου). Έχει δυο βαγόνια και μπορεί να μεταφέρει 34 άτομα σε κάθε βαγόνι. Η γραμμή του είναι μονή, ενώ περίπου στο μέσον της διαδρομής υπάρχει πλάτωμα στο οποίο διασταυρώνονται το ανερχόμενο και το κατερχόμενο όχημα. Το 2002 έγινε μια σημαντική ανακαίνιση στο τροχαίο υλικό, αφού ανακατασκευάστηκαν τα δύο βαγόνια από την εταιρία «Αμαξώματα Τσώκος» στη Λιβαδειά. Το μήκος της γραμμής του τελεφερίκ Λυκαβηττού είναι 210 μέτρα και έχει κλίση 28 μοιρών. Η πρόσβαση στο τελεφερίκ γίνεται μέσω της στάσης "4η Λυκαβηττού" της λεωφορειακής γραμμής 060. Υπήρξε σχεδιασμός ώστε ο σιδηρόδρομος να φθάσει στην στάση 4η Λυκαβηττού, στη διασταύρωση Πλουτάρχου με Κλεομένους, ωστόσο υπήρξαν αντιδράσεις των περίοικων που ανέστειλαν το εγχείρημα.[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Το τελεφερίκ του Λυκαβηττού, Ιστορικό Λεύκωμα 1965, σελ. 136, Καθημερινή (1997)
  2. Oι Ελληνικοί Σιδηρόδρομοι Εκδόσεις Μίληττος σελ. 65

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]