Διχλωριούχο γερμάνιο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Διχλωριούχο γερμάνιο
Γενικά
Όνομα IUPAC Διχλωριούχο γερμάνιο
Άλλες ονομασίες Διχλωρογερμάνιο
Χημικά αναγνωριστικά
Χημικός τύπος GeCl2
Μοριακή μάζα 143,546 amu
Αριθμός CAS 10060-11-4
SMILES Cl[Ge]Cl
InChI 1S/Cl2Ge/c1-3-2
Αριθμός EINECS 233-192-1
PubChem CID 6327122
ChemSpider ID 6327122
Φυσικές ιδιότητες
Εμφάνιση Λευκό-ανοικτοκίτρινο στερεό
Χημικές ιδιότητες
Εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά, τα δεδομένα αφορούν υλικά υπό κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος (25°C, 100 kPa).

Το διχλωριούχο γερμάνιο ή διχλωρογερμάνιο είναι η ανόργανη χημική ένωση του γερμανίου και του χλωρίου με χημικό τύπο GeCl2. Στις συνηθισμένες συνθήκες (T = 25 °C, P = 1 atm) είναι ένα λευκό προς ανοικτοκίτρινο στερεό που περιέχει γερμάνιο με βαθμό οξείδωσης +2.

Το διχλωρογερμανυλένιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το μοριακό διχλωριούχο γερμάνιο μερικές φορές ονομάζεται διχλωρογερμανυλένιο, κατά αναλογία με το μεθυλένιο[1]. Η ανάλυση της μοριακής του δομή στην αέρια φάση έδειξε ότι είναι γωνιακή, όπως ακριβώς προβλέφτηκε από τη θεωρία VSEPR[2]. Το διχλωρογερμανυλένιο σχηματίζει σύμπλοκο με το 1,4-διοξάνιο, το διχλωρογερμσνιοδιοξάνιο (GeCl2·C4H8O2), που αποτελεί πηγή διχλωρογερμανυλένιου για αντιδράσεις σύνθεσης, όπως επίσης και η «επί τόπου» (in citu) αντίδραση τετραχλωρογερμάνιου και μεταλλικού γερμάνιου.

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

To διχλωρογερμάνιο μπορεί να παραχθεί με επίδραση (αέριου) ρεύματος τετραχλωρογερμάνιου πάνω από μεταλλικό γερμάνιο με θερμοκρασία 650 °C[3]:

Μπορεί ακόμη να παραχθεί και με αποσύνθεση χλωρογερμανάνιου (GeH3Cl), με θέρμανση στους 70 °C[3]:

Χημική συμπεριφορά και παράγωγα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το διχλωρογερμάνιο υδρολύεται δίνοντας κίτρινο διυδροξείδιο του γερμανίου, το οποίο αν θερμανθεί, δίνει με τη σειρά του καφέ μονοξείδιο του γερμανίου[3]:


Τα διαλύματα διχλωριούχου γερμανίου σε υδροχλώριο είναι ισχυρά αναγωγικά μέσα[4]. Με τα ανιόντα χλωρίου σχηματίζει τα σύμπλοκα ιόντα [GeCl3]-, με δομή πυραμίδας, όπως έχει χαρακτηριστεί[5]. Ακόμη, το διχλωριούχο γερμάνιο αντιδρά με χλωριούχο ρουβίδιο ή χλωριούχο καίσιο, σχηματίζοντας τριχλωρογερμανιούχο ρουβίδιο ή τριχλωρογερμανιούχο καίσιο, αντίστοιχα[3]:



Το διχλωριούχο γερμάνιο είναι αρκετά δραστικό και μπαίνει ανάμεσα σε πολλούς διαφορετικούς τύπους χημικών δεσμών[6].

Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ασταθής ένωση του δισθενούς άνθρακα.
  2. Tsuchiya, Masaki J.; Honjou, Hiroaki; Tanaka, Keiichi; Tanaka, Takehiko; (1995). «Millimeter-wave spectrum of germanium dichloride GeCl2. Equilibrium structure and anharmonic force field». Journal of Molecular Structure 352–353: 407–415. doi:10.1016/0022-2860(95)08830-O. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Greenwood, Norman N.; Earnshaw, Alan (1997). Chemistry of the Elements (2nd ed.). Butterworth–Heinemann. ISBN 0080379419.
  4. Egon Wiberg, Arnold Frederick Holleman (2001) Inorganic Chemistry, Elsevier ISBN 0-12-352651-5
  5. Kociok-Köhn, G.; Winter, J. G.; Filippou, A. C. (1999). «Trimethylphosphonium trichlorogermanate(II)». Acta Cryst. C55 (3): 351–353. doi:10.1107/S010827019801169X. 
  6. Egorov, M.P. (1994). «Germanium: Organometallic chemistry». Encyclopedia of Inorganic chemistry. John Wiley & Sons. ISBN 0-471-93620-0.  Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (βοήθεια)
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Germanium dichloride της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).