Ιερά Μητρόπολις Πέτρας και Χερρονήσου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ιερά Μητρόπολις
Πέτρας και Χερρονήσου
Seal of Metropolis of Petra.jpg
Έμβλημα Ιεράς Μητροπόλεως
Γενικές πληροφορίες
Ίδρυση 19\800 μ.Χ.
Xώρα Ελλάδα
Έδρα Νεάπολη Λασιθίου
Υπαγωγή Εκκλησία Κρήτης
Αρχιερατικές περιφέρειες 3
Ενορίες 81
Ναοί 346
Μονές 11
Μητροπολιτικός ναός Μητροπολιτικός Ναός Μεγάλης Παναγίας
Ιστοσελίδα impeh.gr
Ιεραρχία
Μητροπολίτης Γεράσιμος
Ιεροκήρυκες 2
Εφημέριοι 96
Διάκονοι 3

Η Ιερά Μητρόπολις Πέτρας και Χερρονήσου είναι μία από τις επτά ιστορικές Μητροπόλεις (Επισκοπάτα) της Εκκλησίας της Κρήτης, εκτός της Αρχιεπισκοπής Κρήτης, περιλαμβάνει τμήματα της περιφερειακής ενότητας Λασιθίου και περιλαμβάνει οικισμούς των δήμων Αγίου Νικολάου και Οροπεδίου Λασιθίου, καθώς και ορισμένους οικισμούς της περιφερειακής ενότητας Ηρακλείου και συγκεκριμένα του Δήμου Χερσονήσου.

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά την περίοδο της ενετοκρατίας η Μητρόπολη είχε ως έδρα το Επάνω Χωριό της Φουρνής. Μετά την επανάσταση του 1866, η έδρα τής Ἐπισκοπῆς Πέτρας μεταφέρθηκε στην Νεάπολη όπου και βρίσκεται απο τότε. Κατά το έτος 1900, μετά την απελευθέρωση της Κρήτης από τούς Τούρκους, αποδόθηκε στην Επισκοπή Πέτρας και η Επαρχία Βιάννου, αποσχισθείσα απο την Επισκοπή Αρκαδίας. Στην Κρητική Επανάσταση (1895-1898) Επίσκοπος ήταν ο Τίτος (Ζωγραφίδης) που ανέπτυξε ιδιαίτερη δράση. Το έτος 1932 η Επισκοπή Ιεράς και Σητείας συγχωνεύθηκε με την Επισκοπή Πέτρας στην Επισκοπή Νεαπόλεως.

Μετά όμως απο μία τριετία αποσπάστηκε και πάλι η Επισκοπή Ιεράς και Σητείας και στην Επισκοπή Νεαπόλεως επανήλθε το αρχικό της όνομα Πέτρας. Το 1962 η Επισκοπή Πέτρας, όπως και όλες οι Επισκοπές της Κρήτης, ανυψώθηκε σε κατ’ ἀξίαν Μητρόπολη τιμής ένεκεν. Το 1993 εκδίδεται Πατριαρχικός Τόμος, με τον οποίο ανακηρύσσονται σε εν ενεργεία Μητροπόλεις, οι μέχρι τότε τιμής ένεκεν, Ιερές Μητροπόλεις της Κρήτης.

Το 2000 λόγω ιδρύσεως τής Ιεράς Μητροπόλεως Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου από την Ιερά Μητρόπολη αποσπάσθηκε ολόκληρη η επαρχία Βιάννου και προσαρτήθηκαν σε αυτήν οι Δήμοι Χερσονήσου και Μαλίων, της πάλαι ποτέ Επισκοπής Χερρονήσου. Με Πατριαρχική και Συνοδική Πράξη 981/2000, μετονομάστηκε η Ιερά Μητροπόλεως Πέτρας, σε Ιερά Μητρόπολη Πέτρας και Χερρονήσου.

Μητροπολίτης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πλήρης τίτλος του εκάστοτε επισκόπου της εν λόγω Ιεράς Μητροπόλεως είναι «Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου, Υπέρτιμος και Έξαρχος Καρπαθίου πελάγους». Tη θέση και τον τίτλο αυτό κατέχει σήμερα ο Σεβασμιώτατος κ.κ. Γεράσιμος (κατά κόσμον Γεώργιος Μαρματάκης), που εξελέγη στις 8 Δεκεμβρίου 2015.[1]

Τον τίτλο «υπερτίμου και εξάρχου» συμπληρούμενο με κάποια γεωγραφική περιφέρεια φέρουν στην Ελλάδα μόνο οι μητροπολίτες των λεγομένων εκκλησιαστικά «Νέων Χωρών» (όπως π.χ. Κρήτης, Δωδεκανήσου, Θράκης, Μακεδονίας και νησιών Ανατολικού Αιγαίου).

Μητροπολιτικός Ναός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο μεγαλοπρεπής Ιερός Μητροπολιτικός Ναός της Μεγάλης Παναγίας βρίσκεται στην Νεάπολη, άρχισε να χτίζεται το έτος 1888 απο τον Επίσκοπο Πέτρας Μελέτιο και εγκαινιάστηκε το 1927 απο τον Επίσκοπο Πέτρας Διονύσιο. Δίπλα του βρίσκεται μιά σύγχρονη, μικρή, καμαροσκεπής εκκλησία, η Παναγία η Φερμαλίνα που έχει κτιστεί στα θεμέλια παλιού τρίκλιτου ναού, στη θέση που υπήρχε παλιότερα η Μονή της Μεγάλης Παναγίας. Ο Ι. Ναός διαθέτει κιονόκρανα εξαιρετικής τέχνης. Η προτομή του Μητροπολίτου Κρήτης Τίτου Ζωγραφίδη τοποθετήθηκε μπροστά από τον Μητροπολιτικό Ναό ύστερα από πρωτοβουλία του Μητροπολίτου Νεκταρίου Α'.

Αρχιερατικές περιφέρειες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η εκκλησιαστική περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως διαιρείται στις ακόλουθες τρεις περιφέρειες, που φέρουν ελληνική κεφαλαιογράμματη αρίθμηση:

Α΄ Αρχιερατική Περιφέρεια Μεραμβέλλου. Περιλαμβάνει 47 ενορίες.
Β΄ Αρχιερατική Περιφέρεια Λασιθίου. περιλαμβάνει 18 ενορίες.
Γ΄ Αρχιερατική Περιφέρεια Χερρονήσου. περιλαμβάνει 17 ενορίες.

Επισκοπικός Κατάλογος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ραφαήλ από (; – 1688)
  2. Αθανάσιος (1688 – ;)
  3. Ζαχαρίας
  4. Γεράσιμος
  5. Μελέτιος
  6. Γεράσιμος (Ραφτόπουλος)
  7. Ιωακείμ (Κλώντζας)
  8. Δωρόθεος (Διαμαντίδης) (18251855)
  9. Μελέτιος (Χλαπουτάκης) (18551889)
  10. Τίτος (Ζωγραφίδης) (18891922)
  11. Διονύσιος (Μαραγκουδάκης) (19231953)
  12. Δημήτριος (Μπουρλάκης) (19561990)
  13. Νεκτάριος (Παπαδάκης) (19902015)
  14. Γεράσιμος (Μαρματάκης) (2015 – σήμερα)

Ενορίες και Ιεροί Ναοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως υφίστανται 81 Ενοριακοί ναοί, 78 Παρεκκλήσια, 170 Εξωκλήσια, 14 Ναοί κοιμητηρίων, 3 Μετόχια, που υπηρετούνται από 94 περίπου κληρικούς. Περιλαμβάνει πλήθος ιστορικών Ιερών Μονών και Βυζαντινών Ναών.

Φιλανθρωπική Διακονία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Γενικό φιλόπτωχο ταμείο Ι. Μητροπόλεως Πέτρας και Χερρονήσου
  • 10 Ενοριακά φιλόπτωχα ταμεία
  • Mονάδα Φροντίδος ηλικιωμένων «Παναγία η Γερόντισσα» στο Οροπέδιο Λασιθίου
  • Mονάδα Φροντίδος ηλικιωμένων «Ο Άγιος Παντελεήμων» της Πόλεως του Αγίου Nικολάου»
  • Mονάδα Φροντίδος ηλικιωμένων «Η Μεγάλη Παναγία» στη Λατσίδα Μεραμβέλλου
  • Εκκλησιαστική Στέγη Αγάπης Νεαπόλεως
  • Κέντρο Ποιμαντικής και Κοινωνικής Διακονίας Ενορίας Αγίας Τριάδος πόλεως Αγίου Νικολάου

Ιερές Μονές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην περιφέρεια της Ιεράς Μητρόπολης στην οποία και υπάγονται φέρονται οι ακόλουθες Ιερές Μονές:

Ανδρώες Μονές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1. Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος Αρετίου.
2. Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Σελληνάρι.
3. Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κρουσταλλένιας.
4. Ιερά Μονή Αγίου Ανδρέα Φινοκαλιά.
5. Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Πόλεως Αγίου Νικολάου.
6. Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής Βιδιανής.

Γυναικείες Μονές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1. Ιερά Μονή Παναγίας Θεογγενήτορος Μοχού.
2. Ιερά Μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κουφής Πέτρας.
3. Ιερά Μονή Μιχαήλ και Γαβριήλ Ταξιαρχών Κρεμαστών.
4. Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Γενεσίου της Θεοτόκου Κεράς Καρδιωτίσσης.

Μετόχια έτερων Ιερών Μονών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1. Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Ξηρών Ξύλων της Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου Επανωσήφη.
2. Ιερά Μονή Κυρίας Ελεούσας της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως Θεοτόκου Αγκαράθου.
3. Ιερά Μονή Kοιμήσεως της Θεοτόκου Γκουβερνιώτισσας του Παναγίου Τάφου.

Ιερά Προσκυνήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ιερός Προσκυνηματικός Ναός Αγίου Ιωάννου Μεσοκαμπίτη Οροπεδίου Λασιθίου
  • Ιερός Προσκυνηματικός Ναός Αγίων Αναργύρων Πόλεως Αγίου Νικολάου.

Εκκλησιαστική Τέχνη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μουσείο Εκκλησιαστικής Τέχνης της Ι.Μ. Αγίου Γεωργίου Σελληνάρι.
  • Μουσείο Εκκλησιαστικής Τέχνης της Ι.Μ. Παναγίας Κεράς Πεδιάδος.
  • Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Ι.Μ. Ζωοδόχου Πηγής Βιδιανής.

Τοπικοί Άγιοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1. Η Αγία Νεομάρτυς Μαρία η Μεθυμοπούλα
2. Ο Άγιος Νεομάρτυς Νικηφόρος εκ Κριτσάς
3. Ο Άγιος Ιωακείμ Επισκόπου Πέτρας
4. Ο Άγιος Ιωακείμ Επισκόπου Χερρονήσου
5. O Άγιος Νεόφυτος Επισκόπου Κνωσσού

Εικόνες Περίπυστοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1. Ιερού Ναού Αγίου Κωνσταντίνου Δωριών.
2. Ιερού Ναού Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Κριτσάς.
3. Ιεράς Μονής Κοιμήσεως Θεοτόκου Γκουβερνιωτίσσης.
4. Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος Αρετίου.
5. Ιεράς Μονής Εισοδίων Θεοτόκου Γαλατιανής Μαλίων.
6. Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Κρούστα.

Ιστορικά Μνημεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1. Σπήλαιον Μιλάτου, τιμώμενο την Κυριακή του Θωμά.
2. ­Σπήλαιον Αγίας Φωτεινής Σαμαρείτιδος στο Αβδού Πεδιάδος, τιμώμενο την Κυριακή τής Σαμαρείτιδος.

Περιοδικές εκδόσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από το έτος 2007 ξεκίνησε η επανακυκλοφορία του εντύπου Χειραψία, το οποίο εκδίδεται σε τριμηνιαία βάση. Από του έτους 2010 εκδίδεται το έντυπο Επιστημονική Επετηρίδα της Μητροπόλεως Πέτρας καί Χερρονήσου με ποικίλο επιστημονικό περιεχόμενο καθώς και το Εκκλησιαστικό Ημερολόγιο κατ' έτος.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Ιερά Μητρόπολης Πέτρας και Χερρονήσου». 8 Δεκεμβρίου 2015. https://web.archive.org/web/20151215193014/http://www.impeh.gr/. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2015. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κονιδάρης Γ. Ι., Αι επισκοπαί της Κρήτης μέχρι του ι΄ αιώνος, Κρητικά Χρονικά, τομ. 7 (1953),σελ.462-478
  • Παπαγεωργίου Κωνσταντίνος, Δικαιϊκές πηγές του καθεστώτος της Εκκλησίας Κρήτης, εκδ. Επέκταση, Κατερίνη, 2004

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]