Ελένα Ασανίνα
| Έλενα Ασένινα της Βουλγαρίας | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 13ος αιώνας |
| Θάνατος | 13ος αιώνας[1] |
| Χώρα πολιτογράφησης | Βουλγαρία Βυζαντινή Αυτοκρατορία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Βουλγαρικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | Σύζυγος αυτοκράτορα |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Θεόδωρος Β΄ Βατάτζης |
| Τέκνα | Ιωάννης Δ΄ Λάσκαρης Ειρήνη Δούκαινα Λασκαρίνα Ευδοκία Λασκαρίνα Maria Laskarina |
| Γονείς | Ιβάν Ασέν Β΄ και Άννα Μαρία της Ουγγαρίας |
| Αδέλφια | Καλιμάν Ασέν Α΄ Άννα-Θεοδώρα Ασένινα της Βουλγαρίας Μαρία Ασένινα Μιχαήλ Ασέν Α΄ Μπελοσλάβα της Σερβίας |
| Οικογένεια | Δυναστεία των Λασκαριδών |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Αυτοκράτειρα των Ρωμαίων στη Νίκαια (1254–1258) |
Η Έλενα Ασεσίνα της Βουλγαρίας (Βουλγαρική γλώσσα : "Елена", περί το 1224 - 1252) από τον Οίκο των Ασέν της Βουλγαρίας ήταν Βασιλική σύζυγος στην Αυτοκρατορία της Νίκαιας χάρη στον γάμο της με τον αυτοκράτορα Θεόδωρο Β΄ Βατάτζη.[2][3] Η Έλενα Ασεσίνα ήταν κόρη του Τσάρου της Βουλγαρίας Ιβάν Ασέν Β΄ και της δεύτερης συζύγου της Άννας Μαρίας της Ουγγαρίας.[2]
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Η Έλενα Ασεσίνα γεννήθηκε γύρω στο 1224 ως κόρη του Τσάρου Ιβάν Ασέν Β΄ και της δεύτερης συζύγου του Άννας Μαρίας της Ουγγαρίας, τα αδέλφια της ήταν ο ανήλικος αυτοκράτορας Καλιμάν Α΄ Ασέν και η πριγκίπισσα Ταμάρα της Βουλγαρίας.[4][5] Οι μητρικοί παππούδες της ήταν ο Ανδρέας Β΄ της Ουγγαρίας και η Γερτρούδη της Μερανίας, οι πατρικοί παππούδες της ήταν ο Τσάρος Ιβάν Ασέν Α΄ και η σύζυγος του Έλενα-Ευγενία. Ο πατέρας της, θέλοντας να συμμαχήσει με την Λατινική Αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης, ζήτησε να την αρραβωνιάσει με τον Βαλδουίνο Β΄ ντε Κουρτεναί τελευταίο Λατίνο αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης και να αναλάβει την αντιβασιλεία εκεί, μια και ο Βαλδουίνος Β΄ ήταν ανήλικος.
Οι βαρόνοι φοβήθηκαν και αρνήθηκαν. Τότε ο Ιβάν Ασέν Β΄ τους επιτέθηκε. Έγινε συμμαχία με τον Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη Αυτοκράτορα των Ρωμαίων στη Νίκαια, που επισφραγίστηκε με επιγαμία: η Ελένα παντρεύτηκε τον γιο τού Θεόδωρο Β΄ Βατατζή.[6] Οι Βούλγαροι ζήτησαν να αποκατασταθεί το πατριαρχείο τους ενώ η Αυτοκρατορία της Νίκαιας θα δεχόταν τα εδάφη της στην Θράκη.[7][8] Μετά την επικύρωση της συνθήκης τα δύο παιδιά παντρεύτηκαν τελικά στην Καλλίπολη της Τουρκίας (1252).[4] Η Έλενα και ο σύζυγος της ήταν υπερβολικά αγαπημένοι και ο Θεόδωρος Β΄ την θρήνησε έντονα με τον πρόωρο θάνατο της (1252).[3][9] Η θλίψη του συζύγου της ήταν αβάσταχτη και ο ίδιος διέκοψε τις τελετές στην μνήμη της όταν τον διέταξε ο πατέρας του από τον οποίο ζήτησε την βοήθεια του.[3] Η θλίψη του Θεόδωρου Β΄ συνεχίστηκε ωστόσο σε έντονο βαθμό, έγραψε ένα δοκίμιο με τίτλο "Ηθικά Κομμάτια" το οποίο επικεντρώθηκε στην πρόωρη απώλεια της Έλενας.[10] Στα έργα του αυτά ο αυτοκράτορας της Νίκαιας την προσφωνεί "αδελφή ψυχή" με την οποία "μοιράστηκε την ζωή του".[3] Ο Θεόδωρος Β΄ πέθανε και αυτός σύντομα (1258), τον διαδέχθηκε ο 7χρονος γιος τους Ιωάννης Δ΄ Λάσκαρης.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παντρεύτηκε τον Θεόδωρο Β΄ Βατάτζη Αυτοκράτορα των Ρωμαίων στη Νίκαια και είχε τέκνα:
- Ιωάννης Δ΄ 1250-π. 1305, Αυτοκράτορας των Ρωμαίων στη Νίκαια.
- Ειρήνη Δούκαινα Λασκαρίνα απεβ. 1268, παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Α΄ Τιχ της Βουλγαρίας (1257-77).[2]
- Μαρία, παντρεύτηκε τον Νικηφόρο Α΄ Άγγελο δεσπότη της Ηπείρου.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2018.
- 1 2 3 https://books.google.gr/books?id=0WJTAQAAQBAJ&dq=Elena+Asenina&pg=PA412&redir_esc=y#v=onepage&q=Elena%20Asenina&f=false
- 1 2 3 4 https://books.google.gr/books?id=eaOeDwAAQBAJ&dq=Elena+Asenina&pg=PA129&redir_esc=y#v=onepage&q=Elena%20Asenina&f=false
- 1 2 Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Walther, Rainer; Sturm-Schnabl, Katja; Kislinger, Ewald; Leontiadis, Ioannis; Kaplaneres, Sokrates (1976–1996). Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit (in German). Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften
- ↑ Leveleux-Teixeira, Corinne; Donne, Fulvio Delle (2023-07-29). Gli spazi del potere: strategie e attributi dell'imperialità - Les espaces de la puissance: stratégies et marqueurs de l'impérialité (in French). Basilicata University Press
- ↑ Georgieva, Sashka (2015). "Bulgarian-Hungarian marital diplomacy during the first half of the thirteenth century". Bulgaria Mediaevalis. 6 (1): 339–355
- ↑ Petkov, Kiril (2008-08-31). The Voices of Medieval Bulgaria, Seventh-Fifteenth Century: The Records of a Bygone Culture
- ↑ Sode, Claudia; Takács, Sarolta (2017-05-15). Novum Millennium: Studies on Byzantine History and Culture Dedicated to Paul Speck
- ↑ Georgieva, Sashka (2012). "Bulgarian-Byzantine marital diplomacy from 1185 to 1280". Bulgaria Mediaevalis. 3 (1): 431–452
- ↑ Angelov, Dimiter G. (2011). "The "Moral Pieces" by Theodore II Laskaris". Dumbarton Oaks Papers. 65/66: 237–269
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Cawley, Charles (2006–2007). "Ivan Asen II 1218–1241, Koloman I 1241–1246, Mihail II Asen 1246–1257". Medieval Lands. Foundation for Medieval Genealogy.
- John Van Antwerp Fine Jr., The Late Medieval Balkans, Ann Arbor, 1987.
- The Oxford Dictionary of Byzantium, Oxford University Press, 1991