Αικατερίνη Γατελούζου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αικατερίνη Γατελούζου
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση
ΘάνατοςΑύγουστος του 1442
Λήμνος
Αιτία θανάτουεπιπλοκή κατά τον τοκετό
Οικογένεια
ΣύζυγοςΚωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος (1441–1442)
ΓονείςΝτορίνο Α΄ Γκαττιλούζιο
ΑδέλφιαΤζινέβρα Γκαττιλούζιο
Μαρία Γκαττιλούζιο
Νικολό Γκαττιλούζιο Β'
Ντομένικο Γκαττιλούζιο
Φραντσέσκο Γ΄ Γκαττιλούζιο

Η Αικατερίνη Γατελούζου (... - Αύγουστος 1442) ήταν η δεύτερη σύζυγος του Κωνσταντίνου ΙΑ΄ Παλαιολόγου, του τελευταίου βυζαντινού αυτοκράτορα, ενώ ήταν ακόμα ο Δεσπότης του Μοριά.

Ήταν κόρη του Ντορίνου της Λέσβου και της Ωρριέττας Ντόρια. Το 1440, η Αικατερίνη αρραβωνιάστηκε τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο.[1]

Την επόμενη χρονιά, ο Κωνσταντίνος κατέπλευσε στη Λέσβο με τους Σφραντζήδες και τον Λουκά Νοταρά, και τον Αύγουστο έγινε ο γάμος του στη Μυτιλήνη. Το 1442, επέστρεψε στα καθήκοντά του στον Μοριά. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, εξαιτίας πραξικοπήματος από τον αδελφό του Δημήτριο, αναγκάστηκε να αναχωρήσει εσπευσμένα για την Κωνσταντινούπολη. Καθ' οδόν, παρέλαβε από τη Λέσβο την έγκυο Αικατερίνη. Στα ανοικτά της Λήμνου, συνάντησαν τον οθωμανικό στόλο, οπότε αναγκάστηκαν να καταφύγουν σε κάστρο του νησιού για προστασία. Κατά τον Σφραντζή, αυτό ήταν το Παλαιόκαστρο[2] (το κάστρο της Μύρινας Λήμνου), ενώ κατά τον Χαλκοκονδύλη το κάστρο του Κότζινου[3]. Οι Οθωμανοί προσπάθησαν μάταια να το καταλάβουν και τελικά αποχώρησαν έπειτα από 27 μέρες. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας, η Αικατερίνη απέβαλε από την ταραχή της και πέθανε. Ο Κωνσταντίνος δεν ξαναπαντρεύτηκε ποτέ, παρά τις προσπάθειες του φίλου του, διπλωμάτη Σφραντζή. Στο κάστρο της Μύρινας, στο ΒΑ μέρος του φρουρίου, υπάρχει κτίσμα που υποστηρίζεται πως είναι το μαυσωλείο της Αικατερίνης.[4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Donald M. Nicol, The Immortal Emperor (Cambridge: Canto Paperbacks, 1994), p. 17
  2. The Fall of the Byzantine Empire: a Chronicle by George Sphrantzes, 1401-1477, translated by Marios Philippides (Amherst: University of Massachusetts, 1980), p. 53
  3. Χαλκοκονδύλης, Λαόνικος (1927) [1922]. Ἀποδείξεις ἱστοριῶν. Βουδαπέστη: E. Darko. 
  4. Φραγκέλης, Πάνος (2000). ΛΗΜΝΟΣ Η ΦΙΛΤΑΤΗ. Αθήνα: ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΚΕΨΙΣ. σελ. 97.  (ISBN 960-7931-28-9) Α' Τόμου & (ISBN 960-7931-41-6) Β' Τόμου