Βαλδουίνος Β΄ της Κωνσταντινούπολης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Βαλδουίνος Β΄ της Κωνσταντινούπολης
Baldwin2 Namur.jpg
Γέννηση
Κωνσταντινούπολη
Θάνατος
Νάπολη
Σύζυγος Μαρία της Βριέννης
Τέκνα Φίλιππος του Κουρτεναί
Γονείς Πιέρ Β΄ ντε Κουρτεναί και Γιολάντα της Φλάνδρας
Αδέλφια Αγνή του Κουρτεναί, Γιολάντα του Κουρτεναί, Ελισάβετ του Κουρτεναί, Ματίλντ ντε Κουρτεναί, Μαργαρίτα Μαρκησία του Ναμύρ, Μαρία του Κουρτεναί, Φίλιππος Β΄ του Κουρτεναί-Ναμύρ, Ροβέρτος Β΄ του Κουρτεναί και Ερρίκος Β΄ του Ναμύρ
Commons page Πολυμέσα
Ο βασιλιάς της Γαλλίας Λουδοβίκος Θ' δέχεται το ακάνθινο στεφάνι απο τον Βαλδουίνο Β' - μικρογραφία 14ου αιώνα.
Το ακάνθινο στεφάνι του Ιησού το οποίο δόθηκε απο τον Βαλδουίνο Β' στον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο Θ'

Ο Βαλδουίνος Β΄ του Κουρτεναί (Δεκέμβριος 1217 - Οκτώβριος 1273) ήταν ο τελευταίος Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης (1228 - 1261), μέλος του Οίκου των Καπέτων του κλάδου των Κουρτεναί μικρότερος γιος και παιδί του Πέτρου Β΄ του Κουρτεναί και της Γιολάντας της Φλάνδρας.

Κληρονόμος της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πρώτοι αυτοκράτορες της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης Βαλδουίνος Α΄ της Κωνσταντινούπολης και Ερρίκος της Φλάνδρας ήταν αδελφοί της μητέρας του Γιολάντας, [1] μετά τον θάνατο του τελευταίου (1216) οι Λατίνοι βαρόνοι εξέλεξαν σαν τον πατέρα του Πέτρο Β' σαν γαμπρό του προηγούμενου αυτοκράτορα. Στον δρόμο για την Κωνσταντινούπολη ο πατέρας του αιχμαλωτίστηκε από τον Δεσπότη της Ηπείρου Θεόδωρο Κομνηνό Δούκα (1217) και παρέμεινε αντιβασιλιάς στην Κωνσταντινούπολη η μητέρα του Γιολάντα, μετά τον θάνατο της μητέρας του (1217) και την παραίτηση του μεγαλύτερου γιου της Φιλίππου νέος αυτοκράτορας εξελέγη ο δεύτερος γιος της Ροβέρτος του Κουρτεναί. Μετά τον θάνατο του Ροβέρτου (1228) και την παραίτηση του τρίτου αδελφού Ερρίκου νέος αυτοκράτορας εξελέγη ο μικρότερος αδελφός τους Βαλδουίνος Β' ο οποίος ήταν παιδί μόλις 11 ετών. [2] Την αντιβασιλεία στην αρχή ανέλαβε η αδελφή του Μαρία του Κουρτεναί η οποία ήταν τότε 24 ετών αλλά πέθανε πρόωρα σε 8 μήνες, οι Λατίνοι ευγενείς στην συνέχεια εξέλεξαν αντιβασιλιά τον γηραιό στρατηγό Ιωάννη της Βρυέννης, τιτλούχο βασιλιά των Ιεροσολύμων λόγω της πρώτης συζύγου του Μαρίας του Μομφεράτου. [3] Η Μαρία του Μομφεράτου η οποία είχε αποβιώσει απο το 1212 ήταν κληρονόμος του βασιλείου της Ιερουσαλήμ από την μητέρα της Ισαβέλλα Α΄ της Ιερουσαλήμ η οποία ήταν εγγονή των βασιλέων Φούλκωνος των Ιεροσολύμων και Μελισσάνθης. Ο μικρός Βαλδουίνος Β' παντρεύτηκε στην συνέχεια την Μαρία της Βρυέννης κόρη του γηραιού στρατηγού από τον τρίτο γάμο του με την Βερενγκέλα της Λεόν κόρη του βασιλιά της Λεόν Αλφόνσου Θ'. Η Λατινική Αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης είχε παρουσιάσει μεγάλη κατάπτωση μετά τον θάνατο του θείου του Βαλδουίνου Β' Ερρίκου της Φλάνδρας (1216), οι Βυζαντινοί είχαν πάρει ξανά το πάνω χέρι ελπίζοντας πλέον οι Λατίνοι ότι ο έμπειρος και ικανότατος στρατηγός Ιωάννης της Βρυέννης θα τους δώσει ξανά την χαμένη τους δύναμη.

Περιοδείες στις βασιλικές αυλές της Ευρώπης για βοήθεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όταν ενηλικιώθηκε έδωσε στον εαυτό του τον βασιλικό τίτλο του Πορφυρογέννητου, η κατάσταση που βρήκε ήταν άκρως απελπιστική αφού η Λατινική Αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης περιοριζόταν μονάχα σε μια περιοχή γύρω από την Κωνσταντινούπολη. [4] Το 1236 ξεκίνησε τον γύρο των Ευρωπαϊκών αυλών για βοήθεια, επισκέφτηκε την Ρώμη, την Γαλλία και την Φλάνδρα, κατάφερε με την βοήθεια του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου του Αγίου να αποσπάσει το Ναμύρ από την αδελφή του Μαργαρίτα. Δεν κατάφερε όμως να κρατήσει το Ναμύρ για πολύ έμεινε απροστάτευτο λόγω τις απουσίας του με αποτέλεσμα ο Ερρίκος Ε', κόμης του Λουξεμβούργου να το κυριεύσει, ο Βαλδουίνος Β' αναγκάστηκε να πουλήσει τα δικαιώματα του στον ξάδελφο του Γκι, κόμη της Φλάνδρας. Το 1237 ο Βαλδουίνος Β' αναγκάστηκε να δώσει ως ενέχυρο με το ποσό των 13.134 χρυσών νομισμάτων το Ακάνθινο Στεφάνι του Ιησού σε Βενετούς εμπόρους, και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη μέσω Γερμανίας και Ουγγαρίας επικεφαλής μεγάλου στρατού (1240). Τα επόμενα χρόνια πέρασε άλλη μια διετία κάνοντας των γύρω των αυλών της Ευρώπης την περίοδο (1245 - 1247) προκειμένου να παρακαλέσει τους βασιλείς για βοήθεια αλλά πάλι χωρίς κανένα αποτέλεσμα, την περίοδο της απουσίας του από την Κωνσταντινούπολη την εξουσία ασκούσαν η αυτοκράτειρα Μαρία της Βρυέννης μαζί με τον Φίλιππο του Τουσί. Συναντήθηκε τελικά με τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο Θ' (1249) στην Δαμιέτη με τον οποίο αντάλλαξε μια σειρά από πολύτιμα αντικείμενα όπως και το ακάνθινο στεφάνι με χρήματα.

Ανατροπή του Βαλδουίνου Β' από τον Μιχαήλ Παλαιολόγο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η οικονομική του τραγωδία τον οδήγησε να προσφέρει σαν εγγύηση στους Βενετούς εμπόρους ακόμα και τον μοναδικό γιο του Φίλιππο ο οποίος τελικά ελευθερώθηκε με την επέμβαση του βασιλιά της Καστίλης Αλφόνσου Ι' του Σοφού, ο Βαλδουίνος Β' πέρασε όλο το υπόλοιπο διάστημα της βασιλείας του μέχρι την ανατροπή του σε περιοδείες στις βασιλικές αυλές της Ευρώπης για βοήθεια. Την νύχτα της 24ης Ιουλίου/1261 ο Βυζαντινός στρατός υπό την ηγεσία του Αλέξιου Στρατηγόπουλου μπήκε στην Κωνσταντινούπολη από ένα στενό πέρασμα και κατέλαβε την πόλη, ο δειλός Βαλδουίνος Β' σηκώθηκε από τον ύπνο του στο Παλάτι των Βλαχερνών και δραπέτευσε γρήγορα αφήνοντας πίσω του το στέμμα και το σκήπτρο. O Βαλδουίνος δραπέτευσε με μια Βενετσιάνικη γαλέρα στην Εύβοια, [5] από εκεί κατέφυγε στην Απουλία και στην συνέχεια στην Γαλλία εξακολουθώντας να πιστεύει ότι οι δυτικοί θα τον βοηθήσουν να ανακαταλάβει τον θρόνο του, το 1267 στην Ιταλία στήριξε όλες τις ελπίδες του στον μακρινό του ξάδελφο Κάρολο τον Ανδεγαυό. Ο Βαλδουίνος Β' έδωσε στον Κάρολο τον Ανδεγαυό να ανακαταλάβει την Κωνσταντινούπολη για λογαριασμό των Λατίνων αλλά η εξέγερση του Σικελικού Εσπερινού (1272) η οποία χρεώνεται στον βασιλιά της Αραγωνίας Πέτρο Γ' αλλά έγινε με την προτροπή του Βυζαντινού αυτοκράτορα Μιχαήλ Η' Παλαιολόγου ματαίωσε τα σχέδια του. Τον Οκτώβριο του 1273 ο γιος του Βαλδουίνου Φίλιππος παντρεύτηκε την Βεατρίκη κόρη του Καρόλου στην Φότζα, λίγες μέρες αργότερα πέθανε ο Βαλδουίνος στην Νάπολη, επί της βασιλείας του μειώθηκε ο πληθυσμός της Κωνσταντινούπολης κατά 35.000 ανθρώπους.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την σύζυγο του Μαρία της Βρυέννης κόρη του στρατηγού Ιωάννη της Βρυέννης, απέκτησαν έναν γιο :

Γενεαλογία Λατίνων αυτοκρατόρων Κωνσταντινουπόλεως[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Βαλδουίνος Η' κόμης Φλάνδρας
Ε' κόμης του Αινώ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Βαλδουίνος Θ' κόμης Φλάνδρας
ΣΤ' κόμης του Αινώ
A' Λατίνος αυτ. Κωνσταντινούπολης
(1204-05)
 
Ερρίκος της Φλάνδρας
Λατίνος αυτ. Κωνσταντινούπολης
(1206-16)
 
Γιολάντα της Φλάνδρας
αντιβασίλισσα (1217-19)
 
Πέτρος του Κουρτεναί
Λατίνος αυτ. της Κωνσταντινούπολης
(jure auxoris) (1217-19)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ροβέρτος του Κουρτεναί
Λατίνος αυτ. Κωνσταντινούπολης
(1221-28)
 
Βαλδουίνος Β'
Λατίνος αυτ. Κωνσταντινούπολης
(1228-61)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Rosser 2001, p. 239.
  2. Rosser 2001, p. 239.
  3. Rosser 2001, p. 239.
  4. Rosser 2001, p. 239.
  5. Donald M. Nicol, The Last Centuries of Byzantium 1261–1453, second edition (Cambridge: University Press, 1993), p. 35

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Bury, John Bagnell (1911). "Baldwin II.". In Chisholm, Hugh. Encyclopædia Britannica. 3 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 245.
  • Harris, Jonathan, Byzantium and the Crusades, Bloomsbury, 2nd ed., 2014.
  • Rosser, John H. (2001). Historical Dictionary of Byzantium. Scarecrow Press.
  • Wolff, Robert L. (1954). "Mortgage and Redemption of an Emperor's Son: Castile and the Latin Empire of Constantinople". Speculum. 29 (29): 45–84.
Προκάτοχος:
Ροβέρτος του Κουρτεναί
Λατίνος Αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης
12281261
Διάδοχος:
Μιχαήλ Η´ Παλαιολόγος
Προκάτοχος:
Απώλεια της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης από τους Βυζαντινούς
Τιτουλάριος Λατίνος Αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης
12611273
Διάδοχος:
Φίλιππος του Κουρτεναί
Προκάτοχος:
Μαργαρίτα
Μαγδράβος του Ναμύρ
12371256
Διάδοχος:
Ερρίκος Ε΄, κόμης του Λουξεμβούργου