Αριάδνη (αυτοκράτειρα)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Αριάδνη
Tesoretto di sovana 129 solido di ariadne (476-491), zecca di costantinopoli.JPG
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση452 (δήλωση με Γρηγοριανή ημερομηνία νωρίτερα του 1584)
Κωνσταντινούπολη
Θάνατος515 (δήλωση με Γρηγοριανή ημερομηνία νωρίτερα του 1584)
Κωνσταντινούπολη
Τόπος ταφήςΝαός των Αγίων Αποστόλων
Χώρα πολιτογράφησηςΒυζαντινή Αυτοκρατορία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμονάρχης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΖήνων
Αναστάσιος Α´
ΤέκναΛέων Β΄
ΓονείςΛέων Α΄ και Βερίνα
ΑδέλφιαΛεοντία
ΟικογένειαΘεοδοσιανή Δυναστεία
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΒυζαντινός Αυτοκράτορας (474–475)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Αριάδνη (452-515) ήταν αυτοκράτειρα του Βυζαντίου, κόρη του Λέοντα Α΄ και της Βερίνας, σύζυγος του Ζήνωνα και αργότερα του Αναστάσιου Α΄ και μητέρα του Λέοντα Β΄.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Αριάδνη ήταν η πρωτότοκη κόρη του Λέοντα Α΄[1] και της Βερίνας, η οποία ήταν αδελφή του αυτοκράτορα Βασιλίσκου. Η Αριάδνη είχε επίσης μια μικρότερη αδελφή, τη Λεοντία, που παντρεύτηκε τον Μαρκιανό τον σφετεριστή.

Πρώτος γάμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παντρεύτηκε τον Ζήνωνα με τον οποίον απέκτησαν έναν γιο, τον Λέοντα Β΄, διάδοχο του θρόνου. Μετά τον θάνατο του παππού του, ο Λέων έγινε αυτοκράτορας και, επειδή ήταν ανήλικος, ο Ζήνωνας έγινε συναυτοκράτορας. Ο Λέων ωστόσο πέθανε. Η Βερίνα τότε στράφηκε εναντίον του γαμπρού της και συνωμότησε εναντίον του μαζί με τον αδελφό της Βασιλίσκο. Το 475, μετά την επικράτηση του κινήματος του Βασιλίσκου, ο Ζήνων και η Αριάδνη αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Κωνσταντινούπολη και να καταφύγουν στην Ισαυρία. Το 476 ο σφετεριστής ανατράπηκε και ο αυτοκράτορας και η σύζυγός του επέστρεψαν στην Κωνσταντινούπολη.[2]

Δεύτερος γάμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 9 Απριλίου 491 ο Ζήνωνας πέθανε. Η Αριάδνη δύο μέρες μετά από την κηδεία ξαναπαντρεύτηκε τον Αναστάσιο από την Ιλλυρία (έναν απλό αυλικό μεγάλο σε ηλικία, ο οποίος είχε το δεξιό μάτι γαλανό και το αριστερό μαύρο, οπότε τον έλεγαν «δίκορο»), ο οποίος ασχολούταν κυρίως με τα τυπολατρικά των τελετών και πολλές φορές έδειχνε συμπάθεια ή ακολουθούσε την αίρεση των μονοφυσιτών[3].


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2017. 
  2. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 4 Μαρτίου 2017. 
  3. http://www.egreece.gr/dir/encyclopedia.pl?db+search+display+1294954920